Bridges

Vis om je vingers bij op te eten

Zomer 1992 ging in het voormalige stadhuis aan de Oudezijds Voorburgwal Hotel The Grand open. Het had twee restaurants.

In oktober van dat jaar bespraken we het chique The Admiralty, door de vrouw van adviseur Albert Roux ingericht in een donkere, wollige burgermansstijl, die hier niet goed viel. Ik gaf een 8. Hoewel ze met veel aplomb beweerden dat ze in korte tijd de topzaak in Nederland zouden worden, was het restaurant geen lang leven beschoren. De ruimte werd snel alleen nog voor speciale gelegenheden gebruikt.

Meer succes had de brasserie, Café Roux, met een luchtiger interieur en een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding. Ik gaf in 1993 een 9.

The Grand werd gereorganiseerd, Albert Roux verdween en het interieur ging op de schop. Beide restaurants werden samengetrokken en het restaurant heet nu Bridges.

Bruggen worden meestal met water geassocieerd, dus dat het een visrestaurant betreft, verbaast niemand.

De zaak is wel weer verdeeld in afdelingen: een bar, een loungeachtig deel, 'een Raw Bar', het restaurant zelf en dan nog een private dining room, wel in dezelfde ruimte, maar afgescheiden met vitrage. Het hele langwerpige restaurant is overigens met vitrage in stukken gedeeld, waardoor het iets intiemer is geworden. De stijl is wat modern retro gebleven, maar zeer comfortabel. De kleuren zijn zwart, beige en rood, met het gangpad een soort 'yellow brick road'. Ziet er goed uit!

En dan vergeet ik bijna het terras op de ­binnenplaats, maar daar hebben we in dit seizoen niets aan. Van de zomer daarentegen... O ja, er zijn wel veel trappetjes!
De chef is Frans (Aurélien Poirot, geen Belg dus), maar de stijl is eerder internationaal te noemen.

Die Raw Bar is heel speciaal. Niet alleen klassiek zeebanket, maar ook diverse rauwe vissen, op verschillende manieren bereid. Daar maken we gebruik van door de tweepersoons Grand Ocean Platter te bestellen. Dat levert heel wat op voor €49,00: drie soorten oesters, de nu al bekende Girardeaux, platte Zeeuwse en de Royal Cabanon van Hervé (de beste fine claire van de Marennes), allemaal buitengewoon voortreffelijk. Verder Koningskrab in de schelp, goed aangemaakt, en een royaal schaaltje ceviche van coquilles met zalmeitjes - zelden heb ik zoiets moois geproefd, ik raak er bijna overstuur van. Ook liggen er twee gigantische gamba's, die je kunt eten met de voortreffelijke, versgeslagen mayo.

Twee tartaartjes zijn er (twee forse porties de man), van zeebaars met oester en wat borage-cress en van gerookte zalm met dille en mosterddressing, en dan zijn er ook nog aangemaakte garnaaltjes. Echt, om je vingers bij op te eten. In feite voldoende om de ergste honger te stillen; misschien dat wat toast erbij geen gek idee zou zijn, maar met de keuze aan zelfgebakken broodjes gaat het ook.

U begrijpt, hierna is er geen puf meer om nog aan een tussengerecht te denken en dus stappen we meteen over naar de hoofdgerechten, haast bedroefd dat we niet kunnen kiezen uit die mooie lijst van kleine gerechten.

We houden het dus bij de zeebrasem (welke soort wordt niet duidelijk), die in de tajinestijl is bereid en ook in een tajine wordt opgediend, gestoofd met groenten, citroen en olijven, alles precies goed en met smaken die subtiel zijn gehouden, waardoor het een echt harmonieus geheel wordt, waarbij je zowaar nog de vis proeft. Erbij een romige puree van selderijknol (€25,00, het goedkoopste hoofdgerecht).

Voor de aardigheid zetten we daar het prijzigste hoofdgerecht (€55,00) tegenover, een perfect gebakken tong, mooi gefileerd geserveerd, met een voortreffelijke oesterbéarnaise, wilde paddenstoelen (cantharellen en hoorn des overvloeds) en ratte- aardappeltjes. Perfecter heb ik tong nooit gegeten! (NB: tong uit Hastings of met staand wand in de Noordzee gevist is oorbaar).

De desserts, de peercrumble en de Torrone (à €14,00) zijn klein, maar zeer fijn.

Van de mooie wijnkaarten (één met gemakkelijke keuzes) drinken we twee losse glazen: de Baskisch

e Txakolina, perfect bij de oesters et cetera, en een heel mooie chardonnay, de Chileense Veramonte, een terechte prijswinnaar.

Al met al een perfecte maaltijd in een plezierige ambiance met kundige en vriendelijke bediening.

Heerlijk, we hebben er nu echt een topzaak bij!

10-

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden