Plus

Brian Wilson is stoorzender bij zijn eigen concert

In Carré, waar maandagavond het klassieke Beach Boys-album Pet Sounds integraal werd uitgevoerd, maakte Brian Wilson een zachtgezegd nogal afwezige indruk.

Wilsons zang heeft het niveau bereikt van dat van een benevelde bezoeker in een karaokebar.Beeld anp

Via de sociale media verspreidden ze zich de afgelopen dagen weer snel: foto's van Paul McCartney in het openbaar vervoer, een trein dit keer. Geen bodyguard te bekennen, een krantje in de hand. Doet-ie wel vaker.

75 jaar oud en de popster staat nog volop in het leven. Anders is het gesteld met Brian Wilson, voormalig hoofd van de Beach Boys. Ook 75 (slechts twee dagen jonger dan 'Macca'), maar tot zo'n soloritje in de trein is hij echt niet in staat.

Afwezige indruk
In Carré, waar het klassieke Beach Boys-album Pet Sounds integraal wordt uitgevoerd, maakt de Amerikaan een zachtgezegd nogal afwezige indruk. Zingen gaat hem moeizaam af. Niet alleen is hij verre van toonvast, ook lijkt het elk nummer weer een strijd de tekst op te roepen.

Zou hij überhaupt weten waar hij is vanavond? Bijna niet voor te stellen, maar deze breekbare, wat angstig ogende oude man was in de jaren zestig een waar muzikaal genie.

In die tijd was hij verwikkeld in een artistieke concurrentiestrijd met Paul McCartney. Alles in het vriendelijke, maar dat maakte de uitdagingen niet minder groot.

Diep onder de indruk was Wilson toen van The Beatles in 1965 het album Rubber Soul verscheen. Daar móest hij overheen. Het lukte hem met Pet Sounds, het album dat The Beach Boys het jaar daarop uitbrachten. Maar toen sloegen McCartney en The Beatles in 1967 terug met Sgt. Pepper's.

Psychische problemen
Smile moest het Beach Boys-album worden dat dáár weer overheen ging, maar tijdens de opnames kreeg Wilson ernstige psychische problemen. Labiel was hij altijd al geweest, nu sloegen - mede door het gebruik van LSD - de stoppen echt door.

The ­Beach Boys hebben ook na Pet Sounds nog prachtige platen gemaakt, maar geestelijk is Wilson er nooit meer helemaal bovenop gekomen.

Groot was de verrassing en blijdschap toen hij na een lang kluizenaarschap begin 21ste eeuw toch weer ging optreden. Dat zijn stem behoorlijk wat slijtage had opgelopen werd voor lief genomen.

Maar bij elke tour daarna werd die stem nog minder. Het doet pijn om te constateren, maar in de huidige Pet Sounds 50th Anniversary Tour klinkt Wilson als een benevelde bezoeker in een karaokebar.

Meerstemmige zang
In het deel voor de pauze, met veel nummers uit de vrolijke begintijd van The Beach Boys, is het nog te doen. In de gekozen songs draait het vooral om meerstemmige zang.

De verder ook geweldige elfkoppige begeleidingsband, met daarin de oud-­Beach Boys Al Jardine en Blondie Chaplin, heeft er geen enkele moeite mee; alleen de drummer en de bassist zingen niet.

In de songs van Pet Sounds, die na de pauze worden gespeeld, komt het veel meer aan op solozang. Gezeten achter een vleugel waar de hele avond geen hoorbare noot uit komt, kwijt Wilson zich met gepijnigd gezicht van zijn taak.

Hij is stoorzender op zijn eigen concert; zo perfect als al die mannen om hem heen klinken, zo bibberig en vaak ronduit vals zingt hij zelf.

Eén keer lijkt hij ontspannen: als hij Let's Go Away For A While aankondigt, een van de twee instrumentale nummers van Pet Sounds.

Maar in God Only Knows moet hij met de billen bloot. Er blijft weinig over van het allermooiste Beach Boysnummer.

Brian Wilson

Gehoord Carré, Amsterdam, gisteravond
Herhaling TivoliVredenburg, Utrecht, woensdag
**

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden