Plus

Boodschappenroute voor dementen is spoorzoekertje voor ­ouderen

Ouder worden is al moeilijk genoeg, maar zodra de echt ernstige ziektes en kwalen om de hoek komen kijken wordt het pas echt vervelend.

De route is een eerste stap in de richting van een 'dementievriendelijk' ZuidBeeld Tammy van Nerum

Uiteindelijk komt het in veel gevallen zover dat je, na een leven van onafhankelijkheid, moet leunen op de hulp van anderen: omdat je benen niet meer willen, je geen energie meer hebt, of je hersenen je door dementie dusdanig in de steek hebben gelaten dat je simpelweg niet meer weet waar je bent, waar je heen moet, of zelfs niet meer hoe je heet - een verschrik­kelijke gedachte.

Als maatschappij kun je weinig meer doen dan die mensen zo goed mogelijk te helpen, zodat ze toch nog iets van hun onafhankelijkheid behouden.

Zelf boodschappen kunnen doen is daar een goed voorbeeld van: als zelfs een doodeenvoudig tripje naar de Albert Heijn om de hoek niet meer gaat omdat je je midden op de route niet meer kunt herinneren waar je bent en wat eht doel van je wandeling was, wat blijft er dan nog over?

Vorig jaar begon op initiatief van het Odensehuis, een centrum voor mensen met (beginnende) dementieklachten, een proef met een spe­ciale boodschappenroute.

Tussen het Odensehuis en het winkelgebied aan de Stadionweg (beginnend bij de Albert Heijn) werden in witte verf symbolen op de stoeptegels gespoten om mensen met verregaande vergeetachtigheid te helpen om te komen waar ze moeten zijn - én ook weer terug.

Simpel
Die proef bleek dermate succesvol dat de symbooltegels sinds kort permanent in het trottoir zijn geplaatst.

De eenvoudigheid ervan is bijna kinderlijk: ­eigenlijk een soort spoorzoekertje voor ­ouderen. Dat doet aanvankelijk een beetje ­betuttelend aan, tot je beseft dat er natuurlijk geen andere optie ís dan het extreem simpel te houden.

Boodschappenroute voor dementen

Waar tussen Hygieastraat en Stadionweg

Zodoende liggen er steeds twee tegels met witte pijlen naast elkaar. In de ene richting staat een huisje met daaronder 'Odensehuis', en in de andere richting prijkt het symbool van een boodschappenkarretje met daaronder 'winkels'.

De tegels liggen over de gehele route ­opvallend dicht bij elkaar: ook een belangrijk ding als je snel de draad kwijtraakt.

Tehuis
De boodschappenroute is een eerste stap in de richting van wat een 'dementievriendelijk Zuid' moet worden: zo wordt in de toekomst ook een zogeheten 'contactpas' ontwikkeld voor ­demente ouderen die gedesoriënteerd op straat staan en dan dankzij die pas door voorbijgangers kunnen worden geholpen.

Het is mooi om te zien dat met zulke simpele, maar doeltreffende middelen als zo'n route ­actief moeite wordt gedaan om ook demente mensen zoveel mogelijk aan het leven deel te ­laten nemen, in plaats van ze in een tehuis te plaatsen waar het leven tussen vier muren weinig meer is dan een steeds vager wordende herinnering.

Tips of opmerkingen? straatbeeld@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden