Plus

Boeiend kat-en-muisspel in Niemandsland

In de lunchvoorstelling Niemandsland staan Anne-Chris Schulting en Alwin Pulinckx tegenover elkaar. De twee weten de sfeer van een in de knop geknakte relatie knap te treffen.

Anne-Chris Schulting en Alwin Pulinck draaien in Niemandsland continu om elkaar heen Beeld Ben van Duin

Haar hoofd schudt, knikt, schudt opnieuw. Nee, ze neemt hem niets kwalijk. Ja, ze is blij hem weer te zien, maar nee, hij begrijpt haar verkeerd. In de lunchvoorstelling Niemandsland, een tekst van Eva Jansen Manenschijn, staan de jonge ­actrice Anne-Chris Schulting en voormalig Toneelgroep Amsterdamacteur Alwin Pulinckx tegenover elkaar.

Bondgenoten uit een verre jeugd zijn ze, die veertien jaar later proberen te doorgronden wat er over is van hun vriendschap.

Moeizame verhouding
Met handen die elkaar net niet raken, verhitte koppen en uitdagende blikken zindert het tussen de twee. Hij, gevierd concertpianist, is teruggekeerd naar zijn geboortestad waar zij als hulpje van zijn moeder al die tijd is blijven wonen. Nu is de moeder dood en vormt haar graf een peilloze kloof tussen hen.

Jansen Manenschijns tekst schetst een beeld van de moeizame verhouding tussen een dominante moeder, haar zoon en de inwonende hulp. Tegelijk wil ze iets zeggen over nieuwe vreemdelingen in de stad en een toegenomen dreiging. Het brengt de voorstelling, die zich afspeelt in een afgelegen huis, hoog op een berg, danig uit ­balans.

Terwijl de man en de vrouw wroetend in hun verleden om elkaar heen draaien, dringt het heden zich als een fremdkörper uit een ander leven op. Ondertussen wordt de tekst vol suggestieve herhalingen door regisseur Eva Tijken voorzien van een bont lichtplan en aanzwellende muziek.

Theatraal
Het is allemaal nogal theatraal en leidt af van dat waarin de voorstelling wél overtuigt: het kleine spel van Pulinckx en Schulting.

De twee weten de sfeer van een in de knop geknakte relatie knap te treffen. Hij paart zelfverzekerdheid aan een ont­wapenende lach en een plotselinge, onberedeneerde woede. Zij is nerveus, hengelt naar zijn ­affectie, maar wijst hem uit­eindelijk af.

Dat boeiende kat-en-muisspel was beter af geweest zonder gekunsteld lijntje naar de actualiteit.

Lees het interview met Alwin Pulinckx: 'De kleine zaal voelt als thuiskomen'

Theater

Niemandsland
Door Bellevue Lunchtheater
Gezien 28/5 Bellevue

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden