Plus Proefwerk

Blijburg (5,5)

Blijburg is niet alleen het eerste, maar ook verreweg het allerstrandigste stadsstrand van de stad. Voor het eten hoef je hier niet heen.

Blijburg Beeld Mats van Soolingen

Strandeten is per definitie een beetje kamperen; alles wat fijn is aan de locatie, is bij het dineren tegelijkertijd een complicerende factor. De aanwezigheid van zand, om maar iets te noemen, dat in je boterham kan waaien; van felle zon die de sla verlept, van buitenlucht waarin beestjes vliegen.

Een strandtent runnen is bovendien moeilijke en onzekere business, omdat het op een onverwacht zomerse dag ineens toeterdruk kan zijn, ­terwijl er bij regen geen kip zit. De uitbater moet altijd een blik willige scholieren achter de hand hebben, en dat zijn niet per se de meest opmerkzame obers. Als het goed is, is dat het allemaal waard: het stránd! Eten op het stránd!

Enorm kampvuur
Er mogen inmiddels wel tien stadsstranden en paviljoenachtige uitspanningen rond Amstel en het IJ te vinden zijn, qua onversneden strandervaring laat Blijburg ze allemaal mijlenver achter zich. Het puntje van het Centrumeiland - de derde locatie van dit in 2003 begonnen paviljoen - is een walhalla voor zandkastelen en vliegers, van windsurfers en beachvolleyballers, voor rozig naar de einder staren en, nadat de zon over IJburg is gezakt, van flikflooien bij het enorme kampvuur. Het is precies dat zelfgekluste houtje-touwtje-zoek-een-plekje-en-geniet dat Blijburg al vanaf het begin zo bijzonder maakt.

Hiske Versprille Beeld Oof Verschuren

Vanwege de warmte is er een aangepast, kleiner menu. Prima is de soep van de dag (€7); een hartige, substantiële en verse rodelinzensoep met tomaat, bleekselderij en wortel, op smaak gemaakt met veel groene kruiden.

Ook de drie Portugese bacalaokroketjes (€10,50) zijn lang niet slecht, al zit er wel erg veel aardappelpuree en weinig klipvis in. De aioli lijkt meer op knoflooksaus, de sla is wat slap.

Raadsel van de dag
Mis gaat het bij de hoofdgerechten. De vis van de dag is dorade, maar we krijgen een tot strokarton doorgegaard stuk zwaardvis voor onze neus. Wat volgt, is een vreemde uitwisseling: "Dit is toch geen dorade?" Het meisje kijkt ons glazig aan. "Dorade," zegt ze. "De vis van de dag." "Dit is zwaardvis." "Het is dorade."

We vragen het nogmaals, aan een aardige jongen ditmaal, die het de chef gaat vragen. "De chef zegt dat het gewoon dorade is."
Een zwaardvis kan wel vier meter lang worden; daarom fileer je hem doorgaans niet, maar snijd je 'm dwars op de ruggengraat in mootjes. Eigenlijk precies zo'n moot als - hé, warempel! Zo'n moot als wij op ons bord hebben.

Best
Op een zomerse avond is Blijburg qua vakantie­stemming niet te kloppen; strandsport, witbier, verbrande neuzen, flikflooien bij het kampvuur.

Minder
Vis van de dag is niet de beloofde dorade, maar een tot strokarton gecremeerd stuk zwaardvis. Bediening en chef houden vol dat het dorade is.

Opvallend
Het al tweemaal verjaagde strandpaviljoen werd hier in 2015 geplaatst om twaalf jaar te blijven; toch is het Blijburgs laatste zomer op deze plek.


Een dorade is bij lange na niet groot genoeg om er dit soort biefstukken van te snijden. Dat leggen we dus uit aan het vriendelijke joch ("Kijk maar, dit is z'n buik; begrijp je nu hoe groot die vis moet zijn geweest?") Maar die zegt: "Nou, het is geen zwaardvis, want we hebben helemaal geen zwaardvis."

Het is ons een raadsel waar het misverstand vandaan komt. Gezien de deplorabele staat waarin de vis zich bevindt, denk ik dat ie misschien achterin de vriezer is gevonden en bevroren op de grill is gelegd. Er zitten ­strepen op en bruine vlekken, er lekt aan alle kanten wit eiwitvocht uit en de vezels zijn droog en jeukend. De bijgeleverde zeekraal is volledig leeggelopen, maar het garnituur van ­bieten-gnocchi en pernodboter is wèl lekker.

Farrotto
De lamsbiefstuk (€20,50) is wat zenig, maar oké; de farro erbij (emmertarwe, bereid als risotto) is te gaar en smaakt eigenlijk alleen naar boter. In de bijbestelde rucola-venkelsalade (€4) zit rucola noch venkel, maar het slaatje is prima.

Als dessert krijgen we een flauw, uitgedroogd Zuid-Afrikaans melktaartje; een soort minivlaai met kaneel en nootmuskaat dat ons koud laat.

De semifreddo is meer een freddo: bevroren cake met bevroren besjes. Er ligt wel lekkere rabarber bij.

Het kampvuur is intussen aangestoken. We willen deze zomer nog vaak naar Blijburg, maar dan nemen we wel ons eigen eten mee.

Vorige Proefwerken
Bougainville (8)
Semai (7,5)
Ace (6)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

BLIJBURG

Pampuslaan 501
1087 HP Amsterdam

zo-do 08.30-23.00
vr & za 08.30-01.00 uur

020 4160330
blijburg.nl

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden