PlusBinnen

Binnen bij Anna Eijsbouts: ‘Het verhaal achter spullen vind ik veel belangrijker’

Van designbank tot oude jukebox. We gaan op bezoek bij Amsterdammers en kijken rond in hun huis. Vandaag: de benedenwoning van Anna Eijsbouts, die kleiner is dan haar tuin.

Anna Eijsbouts: ‘Omdat het destijds crisis was, kon ik dit huis nog nét kopen.’Beeld Lin Woldendorp

Buurt

Om de hoek van museum Het Schip in de Spaarndammerbuurt bevindt zich de kleine maar fijne benedenwoning van Anna Eijsbouts. Ze prijst zich nog steeds gelukkig dat ze in deze buurt een huis kon vinden. “Ik woonde in Londen, maar miste het dorpse van Amsterdam. Omdat het destijds crisis was, kon ik dit huis nog nét kopen. Ik geniet van de rust die hier hangt: deze buurt is destijds ook gebouwd om een soort dorp aan de rand van de stad te zijn. Ik verdwaal hier na acht jaar nog steeds door alle perkjes, hoekjes en zijstraatjes.”

Groen

Eijsbouts’ huis is maar 43 vierkante meter groot, terwijl haar tuin 50 vierkante meter telt. “In de lente en de zomer zit ik elke ochtend op mijn zelfgebouwde hangbank lekker heen en weer te deinen met een kopje koffie, luisterend naar de merels. Dan waan ik me in the middle of nowhere.”

Ook met haar tuinhuis is ze erg blij. “Daar maakte ik ooit mijn animatiefilms. Nu is het er een puinzooi, maar het is de bedoeling dat dat straks een Roald Dahlachtig plekje wordt, waar ik lekker kan schrijven.”

Mooi van lelijkheid

De inrichting is een knus samenraapsel van boeken, tweedehands meubels en allerhande in het oog springende objecten. Zoals een krans van gipsen rozen. “Esthetisch gezien is dat iets dat ik zelf nooit zou kopen, maar mijn opa heeft de krans ooit voor mij geschilderd in het verzorgingshuis. Daardoor is ie me heel dierbaar. Dingen zijn alleen maar lelijk buiten hun context: het verhaal achter spullen vind ik veel belangrijker.”

Aan de muur

Achter het schilderijtje van een paard aan haar slaap­kamermuur zit zeker een verhaal. “Dat heeft mijn moeder, kunstenaar Kris Spinhoven, voor me gemaakt. Het paard heette Manoushka en stond altijd bij het huisje in Frankrijk waar ik met mijn ouders veel kwam. Het voelde alsof dat paard mij een beetje had geadopteerd: ik heb erop leren rijden, we sprongen over boomstammen en toen ze wat ouder werd, maakten we wandelingen door de bergen. Ze is 34 geworden: stokoud voor een paard.”

Verzameling

Wat doet dat schaaltje met poppenhoofdjes in de vensterbank daar eigenlijk? “Dat zijn studies die ik heb gemaakt voor mijn stop-motion animatiefilms. Op de kunstacademie ontdekte ik die vorm en daar kon ik alles in kwijt. Inmiddels heb ik zo’n vijftien films gemaakt en geef ik er ook les in. Dit vond ik een grappige, licht lugubere verzameling. In de kast staat ook nog Cas: de hoofdrolspeler van mijn afstudeerfilm. Al zijn het poppen: het worden toch op een vreemde manier vrienden. Ik vind het fijn die er dan toch een beetje bij te hebben.”

Beeld Lin Woldendorp

Erfstuk

De twee curieuze wezentjes van hout en kurk in de slaapkamerkast zijn zeker ook zelfgemaakt? “Nee, mijn oude zanglerares, die inmiddels is overleden, heeft ze gemaakt. Ze verzamelde dingetjes van de straat en maakte daar kleine stillevens van. Deze is gemaakt van pianotoetsen en kurk. Haar hele huis stond vol met dit soort dingen.”

Beeld Lin Woldendorp

Pronkstuk

Boven de bank hangt een boot met twee marionetten erin. “Die is dertig jaar geleden gemaakt door vrienden van mijn ouders en hing altijd boven mijn vaders bureau. Die boot heeft denk ik invloed gehad op wat ik nu doe. Eigenlijk is marionetspelen een heel directe manier van animeren. Ik wil nog eens een cursus volgen, want het lukt mij niet die poppen te laten roeien of te laten vliegen. Ik vind het al een kunst om de touwtjes uit de knoop te houden.”

Beeld Lin Woldendorp

Mogen we bij u binnenkijken? binnen@parool.nl

Wie Anna Eijsbouts (33), animatie­regisseur, en haar kat Chaplin (1).
Wat Een etagewoning uit 1913 op de begane grond van 43m2, inclusief tuin van 50m2, in de Zaanstraat. In 2012 gekocht voor 168.000 euro.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden