Plus

Bij The Orchestra of Syrian Musicians in Carré was het genieten geblazen

The Orchestra of Syrian Musicians, een gelegenheidsorkest dat grotendeels bestaat uit leden van het Syrian National Orchestra of Arabic Music, stond woensdagavond in Koninklijk Theater Carré. Een avond vol genot.

The Orchestra of Syrian Musicians treedt op in Carré. Beeld anp

'Welcome to the unknown," zegt Damon Albarn aan het begin van de avond plechtig. En meteen er achteraan, lachend: "Of hebben jullie wel vaker een Syrisch orkest gezien?" Albarn zelf, bekend van de rockgroepen Blur en Gorillaz en groot liefhebber van niet-westerse muziek, trad in 2008 in Damascus op met het Syrisch Nationaal Orkest voor Arabische muziek. Twee jaar later nam hij leden van het orkest ook mee op een tournee van Gorillaz, die toen ook de Heineken Music Hall aandeed.

Primeur
We weten wat er sindsdien gebeurde in Syrië. De leden van het Nationaal Orkest wonen inmiddels voor een groot deel als vluchteling ­verspreid over de aardbol. Mede op initiatief van Albarn zijn ze, deels, herenigd in The Orchestra of Syrian Musicians. Aangevuld met zangers en muzikanten uit de hele wereld maken ze nu een toer, waarbij onder meer de popfestivals Glastonbury en Roskilde op het programma staan. Het ­Holland Festival heeft de primeur in Carré.

Beeld anp

Beatrix
Het optreden van The Orchestra of Syrian Musicians levert waarschijnlijk het meest gemengde publiek in de geschiedenis van het festival op. Het traditionele Holland Festivalbezoekers zijn aanwezig, maar in de zaal zitten, op uitnodiging, ook veel bewoners van asielzoekerscentra. En voor wie zich afvraagt waarom bij binnenkomst alle tassen werden gecontroleerd: in een van de loges zit prinses Beatrix. Zou ze fan van Blur zijn? Dan komt ze er bekaaid af, want Damon Albarn mag dan de aanstichter van dit concert zijn, verder speelt hij een heel bescheiden rol.

Begeleid door het orkest zingt hij Out of time, een nummer van Blur met de voor deze barre tijden heel toepasselijke beginregel Where is the love song to set us free? Verder bevindt hij zich vooral in de coulissen.

The Orchestra of Syrian Musicians plus bijbehorend koor - samen goed voor een even exotisch als triomfantelijk, soms zelfs overdonderend geluid - blijven de hele avond op het podium en begeleiden behalve zangers en muzikanten uit hun eigen land ook artiesten uit Algerije, Libanon, Mali, Mauritanië, Senegal, ­Tunesië, Engeland en Amerika.

Beeld anp

Soms doet het denken aan de wereldmuziekversie van de bonte avond op de middelbare school, maar te genieten valt er veel. Echt indrukwekkend: het optreden van Bassekou Kouyaté uit Mali en Seckou Keita uit Senegal, beide virtuoos op respectievelijk de ngoni (een soort luit) en de kora (een Afrikaanse harp). Opgezweept door het orkest trekken ze van leer in lange, spannende solo's. De associatie met westerse gitaargoden uit de jaren zeventig wordt nog eens versterkt als Kouyaté halverwege zijn solo onder zijn kleurrijke, tot aan de grond reikende gewaad een wah-wahpedaal blijkt te hebben.

Baggy
Gerapt wordt er ook. De Syrische MC's Bu Kolthoum en Eslam Jawaad hebben broeken aan, zo baggy dat hun broers er ook bij in hadden gepast, maar écht stoer is hun vrouwelijke Libanese collega Malikah, ook wel bekend als de koningin van de Arabische hiphop. Geen idee waar ze het over heeft, maar het klinkt vrijgevochten en lekker wild. Eat that, IS. Damon Albarn heeft als gast ook zijn Engelse collega Paul Weller uitgenodigd. Die zou, net als Albarn zelf, met gemak op eigen kracht Carré vol kunnen krijgen, maar lijkt in deze setting nauwelijks te worden herkend.

De van een Arabisch orkest­arrangement voorziene versie van zijn hit Wildwood is mooi. Later op de avond zingen Albarn en Weller samen, maar niet erg zuiver, Blackbird van The Beatles. Het herkennings­applaus dat je verwacht na de eerste regel, blijft uit. Waarschijnlijk heeft een groot deel van het publiek het nummer nooit eerder gehoord.

Beeld anp
Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden