PlusInterview

Begonnen als hobbyist transformeerde Bastiaan Woudt (34) in 10 jaar tijd tot en wereldwijd gerespecteerd fotograaf

Bastiaan Woudt, Zelfportret, 2019.
 Beeld Bastiaan woudt
Bastiaan Woudt, Zelfportret, 2019.Beeld Bastiaan woudt

Het begon als een hobby. Inmiddels zijn de foto’s van Bastiaan Woudt (34) over de hele wereld te zien. Zijn 10-jarig jubileum viert hij met het boek Rhythm en een tentoonstelling. ‘We gaan zien hoe het loopt, ik heb geen haast.’

In de nieuwe galerie Bildhalle op de Willemsparkweg hangen foto’s die Bastiaan Woudt de afgelopen twee jaar maakte en die nog niet eerder zijn vertoond, aangevuld met een aantal eerdere werken. Het is een mix van persoonlijk werk en opdrachten: zoals een abstracte serie die hij maakte met de hoeden van ontwerper Marianne Jongkind, modefoto’s voor Harper’s Bazaar. Ook hangen er portretten van de Zimbabwaanse Tinotenda Mushore, zijn muze, met wie hij al zeven jaar nauw samenwerkt.

De foto’s van autodidact Woudt, die met zijn unieke stijl binnen zeer korte tijd uitgroeide tot een grote naam in de wereld van de hedendaagse fotografie, maken onderdeel uit van de solotentoonstelling Rhythm. Die opende begin deze maand, ter ere van Woudts 10-jarig jubileum.

Bastiaan Woudt (34): ‘Ik werk altijd met zwart-wit en met contrasten.’ Beeld Bastiaan Woudt
Bastiaan Woudt (34): ‘Ik werk altijd met zwart-wit en met contrasten.’Beeld Bastiaan Woudt

“Ik moest iets opzoeken bij de Kamer van Koophandel en ontdekte per toeval dat ik tien jaar geleden officieel ben begonnen als fotograaf,” zegt Woudt. “Ik werkte altijd in de horeca, in de afwas en de bediening, was dj en volgde de opleiding hotel- en eventmanagement aan de Tio-hogeschool. Het was mijn droom om samen met mijn broer, die kok is, een zaak op te zetten.”

Toen zijn eerste zoon werd geboren, kocht hij zijn eerste camera. “Ik ontdekte dat ik fotograferen meer dan leuk vond. Ik besloot bevriende dj’s te portretteren en legde landschappen vast. Het fotograferen werd een steeds serieuzere hobby.”

Bij de geboorte van Woudts tweede zoon was de bankencrisis in volle gang. De banen lagen niet voor het oprapen, en een eigen horecazaak beginnen zou betekenen dat hij negentig procent van de tijd alleen maar aan het werk was. “Na het behalen van mijn diploma kreeg ik het aanbod een fotostudio te huren in Bergen. Ik verdiende al snel mijn geld met het fotograferen van huizen voor makelaars in de kop van Noord-Holland en voor brochures van bedrijven. Niet heel inspirerend werk, maar ik kon daardoor wel nieuwe apparatuur kopen. Ik heb mezelf alles aangeleerd. Ik heb even een fotografieopleiding gevolgd, maar had niet het idee dat ik daar nog veel van kon opsteken. Dat was dus van korte duur.”

‘Overal waar ik kom, denk ik: het is niet Amsterdam.’ Beeld Bastiaan Woudt
‘Overal waar ik kom, denk ik: het is niet Amsterdam.’Beeld Bastiaan Woudt

Woudt ging steeds meer experimenteren met eigen werk. Dat werd opgepikt door zijn eerste galerie in Amsterdam, waarna succes in het buitenland snel volgde. Woudts foto’s werden vertoond op internationale beurzen en in galeries, hij kreeg opdrachten van bekende magazines en kranten in binnen- en buitenland. Zijn werken werden geveild bij gerenommeerde veilinghuizen zoals Phillips, Sotheby’s en Christie’s.

Het is snel gegaan. “In het begin voelde het succes heel onwerkelijk. Natuurlijk heeft het te maken met talent, maar als je ergens wil komen, moet je ook gewoon keihard werken. Fotografie is alles voor mij, ik ben er altijd mee bezig. Ik ben vader van vier kinderen en heb goede afspraken met mijn gezin: iedere ochtend breng ik mijn kinderen naar school en in de weekenden ben ik zoveel mogelijk thuis. Doordeweeks werk ik zoveel mogelijk tot laat door. Het scheelt dat mijn huidige studio op twee minuten afstand is van ons huis.”

Business

Woudt, die in september na een zakelijk conflict Kahmann Gallery verruilde voor Bildhalle, is kunstenaar maar vindt de businesskant van zijn werk ook belangrijk. Hij is een uit­geverij en online­platform voor kunst-, design- en architectuurboeken begonnen: 1605 Publishers. “Het starten van de uitgeverij kwam deels voort uit onvrede over de tendens dat je als fotograaf je hele ziel en zaligheid bij een uitgeverij brengt in ruil voor een doosje boeken. Ik steek veel tijd en moeite in mijn werk, dan wil ik er graag iets meer voor terugkrijgen. Wie bij ons een boek uitgeeft, krijgt daar een normale vergoeding voor.”

“We werken heel simpel: we betalen alle kosten voor het maken van het boek, die kosten verdienen we terug, en daarna ­worden de opbrengsten fiftyfifty verdeeld. Ik haal er geen geld uit: alles wat we verdienen, stoppen we weer in projecten met andere kunstenaars. Zo creëren we een groep mensen die het fijn vindt om samen te werken en financieel blij is.”

Zijn jubileumboek stelde hij samen ­tijdens de lockdown. “Ik kon niet meer ­reizen en er was minder werk, dus ik had alle tijd om door tien jaar archief te spitten. Ook door beelden die nog niet waren afgedrukt. Het was een mooi, maar ook moeilijk proces om de juiste selectie te maken.”

“Uiteindelijk heb ik erover gespard met Roy Rietstap van uitgeverij Mendo. Van hem kreeg ik nuttige tips. Niet over de volgorde van de beelden – die stond vanaf het begin vast – maar over details. Over hoe handelbaar het boek moest zijn, bijvoorbeeld: het boek is dik, maar ik had eerst een nog ­grotere selectie beelden. Roy adviseerde me er honderd pagina’s uit te halen. Nu telt het boek vijfhonderd pagina’s.”

Tinotenda Mushore, de muze van Woudt. Beeld Bastiaan Woudt
Tinotenda Mushore, de muze van Woudt.Beeld Bastiaan Woudt

Tijdens de reflectie op zijn werk ontstond de titel voor het boek en de tentoonstelling: Rhythm. “Dat woord kwam steeds bovendrijven als ik naar het werk keek. Ritme in compositie en tonen, in mensen en muziek – dat is ook een terugkerend thema in mijn leven.” In de volgorde van de foto’s in het boek zit ook een duidelijk ritme. “Ik vond het belangrijk dat elk beeld in verbinding staat met het vorige of volgende. Er is altijd een ­correlatie. In vorm, textuur, in mensen of persoonlijke herinneringen.”

Rhythm bevat ook foto’s uit zijn boek Amsterdam Portraits uit 2019. “Een sterk project, dat een paar dierbare beelden heeft opgeleverd. Ik woon in ­Alkmaar en reis heel veel, maar mijn werk­leven speelt zich af in Amsterdam. Overal waar ik kom, denk ik: het is niet Amsterdam. Die stad blijft trekken. Al houdt de wereld voor Amsterdammers vaak op ­buiten de Ring, en zo steek ik niet in elkaar. Ik ben eraan gewend dagelijks dertig minuten heen en weer te reizen. In het buitenland lachen ze om die afstand.”

Woudts uitgeverij gaat ook werk van andere fotografen uitbrengen. Er lopen gesprekken met fotografen uit de hele wereld; Thirza Schaap is de eerste fotograaf die tekende voor een boek. Een belangrijke pilaar van zijn uitgeverij is diversiteit. “Voor mij is dat een heel natuurlijk gegeven, maar veel makers ­krijgen het podium niet vanwege hun geaardheid of huidskleur. Dat moet doorbroken worden.”

Imperfectie

Woudt fotografeert net zo graag mensen als een landschap of een stilleven en maakt zowel abstract werk als modefoto’s. “Ik heb niks met hokjesstopperij. Wat ik voor mijn lens krijg, valt onder mijn stijl. Ik vind het lastig mijn eigen werk te omschrijven, maar kenmerken zijn dat ik altijd met zwart-wit werk en met contrasten. Ik hou van de imperfectie van de grove korrel en van een klassieke bena­dering van het hedendaagse.”

Hij laat zich inspireren door de meesters uit de foto­grafie, zoals Richard Avedon, Irving Penn en Bill Brandt. “Zien hoe Avedon en Penn mode fotografeerden was een eyeopener. Hun werk is later pas tot kunst verheven. Ik probeer dat analoge gevoel over te brengen. Iemand omschreef mijn werk eens als geïnspireerd op een visie uit het verleden, maar met een eigen, herkenbare stijl. Dat is het grootste compliment dat ik kan krijgen.”

Het is een droom van Woudt om zijn werk in een museum te exposeren. “In het begin van het jaar schrijf ik altijd op wat ik wil bereiken, dat helpt me bij het realiseren van mijn doelen. Een tentoonstelling in een museum staat sinds vorig jaar op het lijstje. Voor mij is dat het ultieme moment van erkenning. Een galerie­tentoonstelling is waanzinnig, maar ­daarbij draait het ook om werk verkopen, en dat dicteert een deel van de selectie die je toont. In een museum kan ook belangrijk, onverkoopbaar werk worden geëxposeerd. We gaan zien hoe het loopt, ik heb geen haast. Ik denk dat je nooit te hard achter je dromen aan moet zitten. Als je doet wat goed voelt, komt het uiteindelijk op je pad.”

Een Woudt boven je bed

Ter ere van Woudts jubileum is vanaf deze maand een jaar lang de Bastiaan Woudt Suite te boeken in het Conserva­torium Hotel. De suite is in­gericht met werk van de fotograaf. Hiermee is Woudt dit jaar ook artist in residence van het hotel: in de gehele lobby, inclusief de glass library, is zijn werk te bewonderen.
conservatoriumhotel.com

Rhythm is tot en met 15 januari 2022 te zien in galerie Bildhalle, Willemsparkweg 134h. Het gelijknamige boek is voor 125 euro te koop via 1605publishers.com.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden