PlusPortretten

Bedtime stories: niets zo intiem als de slaapkamer

Bijna niets zo intiem als de slaapkamer: plek voor liefde, ruzietjes, onrustige nachten vol gepieker. Vijf stellen lieten zich er portretteren. ‘In dit bed zijn onze kinderen verwekt,’ zegt oma. En de hotelmanager: ‘Er gaat niets boven een strak wit bed.’

Milva Velgen (32) en Nathaniel de Groot (27). Beeld Marjolein van Damme
Milva Velgen (32) en Nathaniel de Groot (27).Beeld Marjolein van Damme

Milva Velgen (32, yogadocent) en Nathaniel de Groot (27, sommelier), hebben zes jaar een relatie en wonen sinds een maand op Bickerseiland. Ze hebben drie kinderen: Ayla (5), Zola (3) en baby Tiago (7 maanden).

Milva: “Tot kort geleden sliepen we elke nacht met z’n allen in één bed. Of eigenlijk twee naast elkaar geschoven bedden van samen 1,80 bij 1,60. Maar sinds de verhuizing proberen we iets meer structuur te creëren, nu de meiden een nieuwe kamer met hoogslaper hebben.”

Nathaniel: “Ik mis het eigenlijk wel, met z’n allen in een bed, het is heel gezellig.”

Milva: “Dat klopt, maar hij geeft geen borstvoeding, en de nachten zijn voor mij nog best pittig.”

Nathaniel: “We hebben sowieso een heel pittige tijd achter de rug. Ik ben sommelier en door corona stopte mijn werk. Dat betekende niet alleen minder inkomsten, maar ook thuis zijn met een gezin van vijf inclusief een pasgeboren baby.”

Milva: “Toch ervaar ik die tijd als heel intiem. We hebben samen heel erg kunnen genieten van de geboorte van Tiago en zijn nu als gezin compleet.”

Nathaniel: “Na de geboorte van Zola zijn we een jaar uit elkaar geweest. Milva en ik spraken een andere taal, en met twee kinderen was de romantiek ver te zoeken.”

Milva: “Totdat hij met Valentijnsdag voor de deur stond met een zelfgeschreven gedicht. Hij heeft me echt opnieuw veroverd.”

Nathaniel: “Ik heb heel erg mijn best gedaan om haar weer terug te winnen, alles waar mannen altijd op afgerekend worden heb ik aangepakt. Opruimen, koken, de was doen. Ik vind het belangrijk om voor mijn gezin te zorgen en wilde graag nog een derde kind met haar, als bezegeling van onze liefde.”

Milva: “We zijn er nog niet, momenteel gaan we naar een relatietherapeut om aan onze communicatie te werken. Vaak scheppen mensen op over hoe goed hun relatie is, maar ik weet inmiddels: ieder huisje heeft z’n kruisje.”

Nathaniel: “Eigenlijk zou iedereen een keer in relatietherapie moeten, een groter cadeau kun je je gezin niet geven.”

Marion (69) en Anne (71) Frankenhuis. Beeld Marjolein van Damme
Marion (69) en Anne (71) Frankenhuis.Beeld Marjolein van Damme

Marion (69) en Anne (71) Frankenhuis, beiden gepensioneerd, hebben drie dochters en acht kleinkinderen. Ze zijn 46 jaar getrouwd.

Marion: “In dit bed zijn onze kinderen verwekt. Als baby’s en peuters hebben ze hier vaak tussen ons in gelegen. En nu liggen onze kleinkinderen weer tussen ons in. Het bed is de bakermat van ons gezin.”

Anne: “We hebben acht kleinkinderen, het is net een konijnenplaag. Hoewel dat eerst wel anders was. Toen onze dochters alle drie een vaste relatie hadden en de 30 ruim waren gepasseerd, waren er nog steeds geen kleinkinderen. Ik heb toen met sinterklaas bij de Bijenkorf een baby­starterspakket voor hen alledrie gekocht. Mèt een gedicht erbij dat Sint en Piet nu wel eens toe waren aan kleinkinderen.”

Marion: “Voor ons is familie heel belangrijk. Onze beide ouders kwamen als wees uit de oorlog. Door het verlies van hun ouders, broers, zussen, familie en vrienden waren zij zwaar getraumatiseerd, iets opbouwen met iemand was eng.”

Anne: “Toen ik Marion zag, was het liefde op het eerste gezicht. Het was op het huwelijk van mijn neef, ze droeg een prachtige jurk. Ik had me net voorgenomen om voor mijn 30ste geen serieuze relatie aan te gaan, maar toen ik Marion zag, was het einde oefening. Ze heeft me nog wel mijn best laten doen.”

Marion: “We hadden geen mobiele telefoons, hij heeft stapels brieven geschreven, soms zelfs met een limerick erbij. In al die jaren dat we nu samen zijn, hebben we maar één keer een echte crisis gehad.”

Anne: “Gelukkig maar één keer, want dat wil ik nooit meer. We hebben geleerd elkaar ruimte te geven om samen of elk afzonderlijk ons eigen ding te doen.”

Marion: “Ik ben een avondmens, Anne een ochtendmens. Zo hebben we op een dag onze eigen tijd, dat gunnen we elkaar.”

Anne: “Marion ontroert me nog elke dag, zeker als ik kijk naar wat we met elkaar hebben opgebouwd. Vanuit onze families met zoveel verdriet en verlies hebben wij samen het leven toch maar mooi weer in volle bloei gezet.”

Unique Terborg (38) en Marcel Wooding (40). Beeld Marjolein van Damme
Unique Terborg (38) en Marcel Wooding (40).Beeld Marjolein van Damme

Unique Terborg (38, medewerker klantenservice) en Marcel Wooding (40, cameraman) wonen in Amsterdam-Zuidoost. Ze zijn 21 jaar samen en hebben vier kinderen.

Marcel: “Ik heb net een 42 inchtelevisiescherm boven ons bed opgehangen, nu hebben we een eigen minibioscoop. Zo hebben we nog meer qualitytime in bed.”

Unique: “Ondanks dat we al 21 jaar samen zijn, krijg ik vaak de vraag of alle vier mijn kinderen van dezelfde vader zijn. Gek genoeg gaan mensen ervan uit dat een Surinaamse vrouw uit Zuidoost niet samen met dezelfde man vier kinderen kan krijgen én de relatie in stand kan houden. Laatst nog op een tienminuten­gesprek op school werd er vreemd opgekeken toen Marcel en ik samen kwamen. Ze wisten niet eens dat we nog samen zijn.”

Marcel: “21 jaar is een lange tijd, ik kies er elke dag heel bewust voor om bij Unique te zijn. Een relatie krijgen is niet zo moeilijk, maar een relatie houden, dat is de uitdaging. Er komt namelijk altijd een moment dat je denkt: ik trek dit niet. Maar Unique en ik hebben onze weg gevonden, we leren van elkaar. Sommige mensen kunnen dat niet zeggen en zijn diep in de 40 nog steeds alleen omdat ze steeds maar weer in dezelfde cirkel terechtkomen.”

Unique: “Er zijn natuurlijk tijden geweest dat we het echt zwaar hadden, maar toen werden we door onze families geholpen.”

Marcel: “Familie is voor ons heel belangrijk, ze zijn voor ons het voorbeeld van hoe we samen oud willen worden. Dat geeft altijd kracht.”

Unique: “En het is natuurlijk belangrijk om het ook spannend te houden in je relatie. Ik houd bijvoorbeeld erg van puzzelen, en sinds Marcel en ik dat samen doen, voelen we rust tijdens dat moment van contact. Echte verbinding. En natuurlijk trek ik ook weleens een lekker pakje voor hem aan.”

Marcel: “Sinds kort hebben we een nieuwe regel: om tien uur ’s avonds gaan de telefoons weg. Liever brengen we tijd samen door in ons nieuwe minibioscoop, daar kunnen we lekker samen tv kijken, gamen en kroelen.”

Anouk Arends (25) en Bob van Loon (23). Beeld Marjolein van Damme
Anouk Arends (25) en Bob van Loon (23).Beeld Marjolein van Damme

Anouk Arends (25, schrijfster en creative) en Bob van Loon (23, autoverkoper) hebben sinds een jaar een relatie. Ze wonen apart maar zijn elke dag samen, het liefst bij hem thuis, boven Café Vrijdag.

Bob: “De eerste maanden dat we samen waren, moest ik Anouk vaak midden in de nacht naar haar huis in Amsterdam-Noord brengen omdat ze niet kon slapen.”

Anouk: “Ik kan nooit slapen naast een vreemde. Bob was overigens geen vreemde, we kennen elkaar al heel lang via een gemeenschappelijke vriendengroep. Daten was daarom een beetje gek, we waren allebei bang om van een koude kermis thuis te komen, dus we hielden ons de eerste maanden een beetje in.”

Bob: “Totdat we weer eens midden in de nacht in de auto zaten. Onderweg naar haar huis verzamelde ik al mijn moed, en toen ik de auto in haar straat parkeerde, heb ik haar gezegd dat ik verliefd op haar was.”

Anouk: “Ik was gevleid, maar het was niet meteen raak: Bob ging een maand later voor langere tijd op reis, naar Thailand. We besloten elkaar toen helemaal los te laten, je weet immers niet wat je onderweg allemaal tegenkomt.”

Bob: “Maar toen kwam corona en kon ik binnen een maand weer mijn koffers pakken. Anouk haalde me op toen ik midden in de nacht aankwam op een verlaten Schiphol.”

Anouk: “We zijn samen in quarantaine gegaan, en toen konden we er niet meer omheen. Het was een lente vol liefde, en samen opgesloten in de lockdown kregen we verkering. In de zomer gingen alle cafés en restaurants weer open, eigenlijk hebben we omgekeerd gedatet.”

Bob: “Eindelijk kon ik haar mee naar buiten nemen en haar aan de wereld laten zien. We zijn samen naar Italië gereden in een cabrio. We hebben alles ingehaald wat we de maanden daarvoor niet konden doen.”

Anouk: “Nu we weer in lockdown zitten, hebben we nog steeds veel lol samen, maar de romantiek is er een beetje vanaf om samen opgesloten te zitten.”

Bob: “Toch weet ik een ding zeker na deze tijd: Anouk en ik hebben niks nodig om samen te zijn. Dat is denk ik echte liefde.”

Jon Charlesworth (34) en Lev Kiziltepe (30). Beeld Marjolein van Damme
Jon Charlesworth (34) en Lev Kiziltepe (30).Beeld Marjolein van Damme

Jon Charlesworth (34, facility manager bij hotel The Hoxton) en Lev Kiziltepe (30, finance manager bij reclamebureau 72andSunny) wonen samen. Ze hebben vier jaar een relatie.

Jon: “Voor ons is het bed heel belangrijk. Ik werk in een hotel en er gaat niets boven een goed strak wit bed.”

Lev: “Het is de plek waar we na een lange dag samen ontspannen en waar onenigheidjes voor het slapengaan worden uitgepraat.”

Jon: “We hebben al vier jaar een relatie, dat hadden we niet verwacht: we dachten dat het eerst alleen een fling zou zijn. Maar we zijn bewust bij elkaar, we willen samen oud worden, binnenkort krijgen we een hond.”

Lev: “We hebben elkaar leren kennen via Tinder. Voor gays de plek voor een iets serieuzere date dan via Grindr. We zouden een drankje doen, maar het werden vijf flessen wijn bij Libertine.”

Jon: “Ik dacht dat hij te hip voor mij zou zijn, maar we bleken een match made in heaven. Ik ben Brits en kom uit een heel traditionele en christelijke familie. Uit de kast komen was niet vanzelfsprekend, een Turkse vriend met tattoos al helemaal niet.”

Lev: “Datzelfde geldt voor mij; ik ben Turks en ik ben islamitisch opgevoed. Mijn ouders hebben gelukkig altijd aangevoeld dat ik gay ben. Ooit, toen ik jonger was, preekte een imam over de zonde om gay te zijn. Mijn vader pakte mij toen stevig vast en samen verlieten we de moskee.”

Jon: “We hebben beiden een lans moeten breken om aan onze omgeving te kunnen laten zien wie we echt zijn, we zijn immers geboren als gay.”

Lev: “Inmiddels ziet iedereen gelukkig alleen nog maar de liefde die we delen. De zus van Jon heeft zelfs aangeboden een eitje voor ons in te vriezen, zodat we straks samen een gezinnetje kunnen stichten in ons nieuwe huis.”

Marjolein van Damme (35) wil met haar foto’s ‘kleine verhalen’ vertellen, waarin iedereen wel iets herkent of ontdekt. In de coronatijd koos ze voor ‘bedtime stories’ van geliefden. Het bed ziet ze als een warme en veilige haven, of juist als een plek waar angsten opborrelen.

De betrokkenen laten haar dichtbij komen. ‘Bij iedereen moest ik hoog boven het bed voorover­gebogen vanaf een trap de foto maken. Ze laten echt meekijken in hun leven.’

Van Damme is uit op foto’s zonder opsmuk. ‘Juist nu mensen online graag laten zien hoe perfect het plaatje is, wilde ik mensen portretteren en interviewen over hoe het nu écht is in hun relatie.’

Tien jaar geleden maakte Van Damme een soortgelijke serie, maar dan van krakers in hun bed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden