Plus

Apostrof (8)

Op deze hoek van de Planciusstraat zat eerder restaurant PS, en dat was al een behoorlijk opvallend zaakje. Zowel het buiten- als het binnenwerk van het pand zit vol ronde vormen, hoeken en pilaren zoals je in Amsterdam zelden ziet.

Apostrof is zelfverzekerd klassiek, maar eigenwijs op de goeie plekken Beeld Mats van Soolingen

Maar als we Apostrof binnenlopen, dat halverwege dit jaar de plaats van PS innam, moeten we echt met onze ogen knipperen. Het interieur is een volstrekt ongewone combinatie van stijlen die we nimmer samen zagen: een antieke buffetkast onder ufo-achtige lampen; eenvoudig gedekte houten tafels tussen knalgele pilaren; kneuterige halve vitrage en knalgroene, fantasy-achtige muurschilderingen.

Als we het dan toch een naam zouden moeten geven: de liefdesbaby van een klassieke Parijse bistro en Barbarella - een tikkie weird, maar wel heel aantrekkelijk, en tegelijkertijd comfortabel genoeg.

Dat is ook te danken aan de vriendelijke - en op ­onalledaagse manier erg knappe - bediening, en aan het gulle, originele schaaltje borrelhapjes dat we bij binnenkomst op tafel krijgen: pittige, gevulde kwarteleitjes, knetterverse huisgemaakte paprikachipjes, pittige nootjes en lekkere olijfjes in een venkelolie. Ultrafeestelijk.

Ietsje buiten-de-lijntjesklassiek
De compacte, goedgeprijsde wijnkaart is ook weer net ietsje buiten-de-lijntjesklassiek, met ­keuzes als een pinot noir uit de Elzas en een witte Rioja. Daarnaast krijgen we een met grote hanenpoten handgeschreven menu - dat vind ik enorm charmant.

Ik zie meteen een chef voor me die bij de supermarkt druk aan het kopiëren is. We kunnen kiezen tussen drie (€35), vier (€43) of vijf (€50) gangen, die we samenstellen uit een tiental gerechten, waarbij we zelf mogen bepalen wat we als voor- of hoofdgerecht willen eten - de chef past de maat van de gerechten aan aan de wens van de gast.

Hiske Versprille Beeld Steven Dahlberg

We trappen af met vis. Octopusterrine en heerlijke ­gebakken pijlinktvis worden geserveerd met een pittige, Spaansige combinatie van zwarte rijst, saffraan en sobrasada - dat is een soort rulle persworst met veel paprikapoeder en knoflook.

Supersmakelijk
Het resultaat is supersmakelijk - ook dankzij leuke aanvullingen als een chipje gebakken knoflook op elk hoopje rijst - al had de octopus een ­tikkie zachter gemogen.

Het gerecht van gepocheerde sliptong met prei, druiven en dragon-botersaus is extreem retro - het doet denken aan het Escoffiergerecht Sole Véronique. Vis met fruit! Het mag weer! Of nou ja, daar wisselen de meningen sterk over. Wij hopen hier niet de opmaat naar de terugkeer van de Tong Picasso te zien (met kiwi, gember en aardbei), maar vinden dit in elk geval een heel aardig gerecht.

Al was het bij de delicate tongfilets geen gek idee geweest de druiven - zoals Escoffier ook voorschrijft - even te ontdoen van hun zure schilletjes. Wat ook een beetje jammer is, is dat de tonnetjes prei echt veel te rauw zijn; die piepen tussen de tanden.

Hartverwarmend en luxueus
Als tweede gang kiezen we een vegetarisch gerecht, en de eendenlever met linzen, ossenstaart en trompettes de la mort. Hoewel eendenlever vaak met iets zoets wordt geserveerd, vind ik dat hij zo misschien nog wel beter tot z'n recht komt in een compositie als deze: met hartige, aardse en stevige smaken, het gulle stuk foie is bovendien fantastisch gebakken.

De overbuur krijgt een vegetarisch gerecht van aardappelgratin met gerookte topinamboer, oesterzwammen en een zalige rodewijnjus. Beide gerechten zijn heel erg goed, elk op zijn eigen manier hartverwarmend en luxueus.

Best
De eendenlever met ­linzen, ossenstaart en paddenstoelen is een ­decadent, herfstig droomgerecht.

Minder
De kok heeft mogelijk een jeugdtrauma van snotgare groenten, maar piepende prei en ongare boontjes gaan te ver.

Opvallend
Het pandje is op zichzelf al onalledaags, nu sluit ook de inrichting – sixties scifi meets bistro – daar mooi bij aan.

Ook de hoofdgerechten bevallen heel goed: gestoofde kalfsnek wordt geserveerd met zwezerik die voor het bakken door polenta is gerold, wat voor een smakelijk, knapperig korstje zorgt. Het zachte, vette nekvlees is sappig en royaal, en de bijgeleverde polenta, cantharellen en gebakken salie passen goed.

Jeugdtrauma
Alleen de snijbonensalade is ons weer niet lang genoeg gekookt - misschien, denken we, heeft de chef een jeugdtrauma van snotgare groenten. Dat is dan heel erg zielig, maar dit lijkt me een schrijnend geval te zijn van overcompensatie.

De wilde eend is ook erg lekker; een prachtig rosé borstje, een pittig worstje, en een boutje. Met bramen, andijvie in bladerdeeg, en zachte wittebonenpuree. ­Precies waar we met dit weer zin in hebben.
Als dessert kiezen we de warme perentaart met spijs en kardemomijs - helemaal goed - en hazelnootijs met ganache, koffiesiroop en chocoladekoekjes.

Apostrof is, samenvattend, zelfverzekerd klassiek, maar eigenwijs op de goeie plekken. De porties zijn ­royaal en de prijsstelling is goed. Fijn hoor.
See Barbarella do her thing!

Bekijk ook:
De Kas (5)
Pikoteo (7+)
The Lobby (8-)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Apostrof

Planciusstraat 49
1013 ME Amsterdam

wo t/m zo vanaf 18.00 uur
ma & di gesloten

06 24918611
www.apostrofamsterdam.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden