PlusOuder & kind

Annette & Annelieke: ‘Annelieke is sociaal veel handiger dan ik’

Annelieke en haar moeder Annette verschillen wat betreft temperament, maar ze vinden wel dezelfde dingen leuk, zoals dieren. ‘Overal in huis zijn mandjes en speciale kussens voor de dieren.’

Annelieke en AnnetteBeeld Harmen De Jong

Annette Boonstra (48)

“Ik ben niet zo’n groepsdier. In mijn jeugd was ik nogal veel op mezelf. Tienus, mijn eerste teckel, was mijn redding, bij hem kon ik al mijn liefde kwijt. Annelieke is sociaal veel handiger, zij heeft veel vriendinnen.

Ik ben makkelijker met dieren dan met mensen. Ik ben nogal direct en dat vinden veel mensen niet prettig, die houden ervan als je in bloemetjes praat en dat kan ik niet.

Ik ben hartstikke import, ik ben voor Remco, mijn ex-man, naar Amsterdam gekomen. Hij woonde in Noord en toen ik een praktijk als dierenarts wilde beginnen, heb ik op de kaart van Amsterdam kruisjes gezet waar al praktijken zaten. De Jordaan had ruimte, daar ben ik veertien jaar geleden begonnen.

Moeder zijn is de zwaarste baan in de wereld. Ik wil het heel graag goed doen, maar vooral toen ze klein waren, vond ik het moeilijk dat je continu beschikbaar moet zijn. Ik heb weleens gedacht: een hond hoef je maar drie keer iets uit te leggen, dan doet hij het. Bij kinderen werkt dat niet. Gelukkig helpt humor vaak wel.

Toen ze klein waren, nam ik de kinderen weleens mee naar de praktijk. Ik houd erg van opereren en zij wilden een keer meekijken. Dat vond ik prima. Ik koos een kat omdat je dan geen bloed ziet. Melle was verbaasd dat ik in mijn werk zo rustig ben. Dat snap ik, in het dagelijks leven kan ik nogal een hittepetit zijn. Bij dieren is het de kunst om ze zo te benaderen dat ze zo min mogelijk stress ervaren.

Sinds de scheiding zorgen Remco en ik allebei de helft van de tijd voor de kinderen. Als ze bij hem zijn, hoor ik niet veel, ze zijn niet zo apperig. Ik ben geen helikoptermoeder. Ik weet dat ze het goed hebben.

Omdat mijn hoofd zo vol is, houd ik van orde en netheid. Melle is druk. Hij is heel eigenwijs, net zoals ik. We zijn allebei goed gebekt en kunnen fel reageren. Annelieke is rustig. Ze is vaak met vriendinnen en kan zich goed zelf vermaken. Zij houdt ervan om te weten waar ze aan toe is. Dat zie ik als een belangrijke taak van opvoeden: structuur aanbrengen.

Ik heb een huisje buiten, waar ik graag de drukte van de stad ontvlucht en samen met de kinderen weekends en vakanties doorbreng. Annelieke kan goed paardrijden en we maken er samen geweldige buitenritten. Ze zegt nu dat ze later met dieren wil werken. Dat zie ik haar zeker doen, alleen heb ik geen idee als wat.”

Annelieke van Vloten (11)

“Mama is heel makkelijk met logeren en spelen, ze vindt het bijna altijd goed als er kinderen komen. Het enige is dat ik wel moet opruimen. Mama houdt nogal van netjes. Dat vind ik fijn, ik houd er ook van als mijn kamer opgeruimd is.

In haar huis heb ik een droom­kamer. Toen we hier gingen wonen, na de scheiding van mijn ouders, mocht Melle als eerste een kamer ­kiezen. Hij koos natuurlijk de grootste en er bleef voor mij alleen een kleintje over. Later hebben we de ­zolder verbouwd en kreeg ik een mooie, grote kamer met bovenin de nok een plek om te slapen.

Mijn broer is best druk en kan vooral ’s avonds heel irritant zijn. Als we ruzie hebben, zeggen mijn ouders: ‘negeer hem’. Maar als ik hem dan negeer, is het weer niet goed, dan zeggen ze dat hij een normale vraag stelt en ik gewoon antwoord kan geven. Ik snap het wel, maar ik heb soms gewoon geen zin in hem.

Ik woon om en om bij mijn vader en moeder. Als we van huis ruilen, gaat er een krat met spullen mee. Ik neem meestal niet meer mee dan mijn telefoon en de iPad. De krat is vooral voor Melles schoolboeken. Als ik naar de middelbare school ga, wil ik er een waar ze duidelijk aangeven wat je moet doen. In het begin met corona snapte ik niet zo goed wat ik voor school moest doen, dat was lastig. Mijn vader kan goed met schoolwerk helpen.

Mama en ik vinden dezelfde dingen leuk. We houden van dezelfde soort kleren, we kijken naar dezelfde films en we houden allebei van dieren. Mijn moeder had altijd twee teckels en nu hebben we Roosje, zo’n lief hondje. We hebben ook drie poezen. Overal in huis zijn mandjes en speciale kussens voor de dieren. Roosje slaapt het liefst op de rand van de bank. Ik vind het leuk om foto’s te maken van ons huis en de dieren.

Roosje is niet per se mooi, maar soms kan ze er toch mooi uitzien. Ik laat haar niet vaak uit, ik ben niet zo’n wandelpersoon, af en toe doe ik het samen met mama. Bij de woonboot van mijn vader heb ik in een sloot kikkervisjes gevonden. We hebben ze gevangen, het waren er 109.

Vroeger ging ik weleens met mama mee naar de praktijk als ik ziek was. Dan mocht ik meekijken als ze opereerde. Ik vond het de eerste keer wel een beetje eng, maar daarna niet meer.”

Ook samen in Het Parool? ouderenkind@parool.nl

Annette Boonstra (48), dierenarts
Melle van Vloten (12), brugklas van het Damstede Lyceum
Annelieke van Vloten (11), groep 7 van De Bienkorf
Remco van Vloten (51), eigenaar Volvo Garage

Annelieke en Melle wonen deels bij Annette in eengezinswoning in Noord, en deels bij hun vader Remco op een woonboot in Noord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden