PlusBeeldspraak

Animatiefilm WALL-E uit 2008 heeft de toekomst griezelig goed voorspeld

Soms zit je van een film te genieten en word je ineens uit de droom geholpen. Het leven lijkt steeds meer op het toekomstbeeld uit WALL-E.

Opstaan hoeft niet meer in het toekomstbeeld uit WALL-E. Beeld Disney / Pixar
Opstaan hoeft niet meer in het toekomstbeeld uit WALL-E.Beeld Disney / Pixar

Het was een ruw ontwaken uit de virtuele vakantie. Ik was nog maar nauwelijks bekomen van enerverend kasteel­bezoek en doorwaakte nachten in een gehorige herberg tussen Ingolstadt en Badstein, toen de boodschapper het slechte nieuws bracht. U wordt als criticus ontboden voor een exclusieve bezichtiging van een vernieuwde oude ­bekende waarover u vervolgens zult zwijgen als het graf, zoals vastgelegd in het contract dat u voorafgaand aan de bezichtiging dient te ondertekenen. Maar u bent van harte welkom.

Badstein was een nachtmerrie. Dit was erger. Ze probeerden me te strikken voor een terugkeer naar de wanpraktijken van het oude normaal! Teken hier op de stippellijn, neem in zaal 13 plaats voor uw exclusieve bezichtiging van de nieuwe versie van Candyman en verkondig of publiceer helemaal niets in uw krant tot ons hoofdkantoor dat wenselijk acht. Volg onze marketingstrategie en help mee om de oude wijn in nieuwe zakken te verkopen.

De persvoorstelling met het publicatieverbod liet ik graag aan mij voorbijgaan. Dan liever een retourtje Badstein, ­inclusief de maag- en darmbezwaren. Daar deed men tenminste niet moeilijk over de verslaggeving van herrijzenissen van oude boemannen. Komt een, komt allen en schreeuw het meteen van de daken: hij is terug! Berg u, de boeman is terug!

Uit in eigen huis

Ik was er even helemaal uit in eigen huis, dankzij de zegeningen van de thuisbioscoop. Voor een vakantie met een fysieke verplaatsing naar verre oorden ben ik niet te porren, vanwege een aversie tegen het gedoe. Ik bezit automobiel noch smartphone, maar de benenwagen en boven­kamer functioneren nog goed en het park ligt er uitzonderlijk weelderig bij deze zomer. Het is soms unheimisch stil omdat de hagelbuien en nachtvorst in het afgelopen broedseizoen een tol onder het gevogelte eisten. Maar het groen vergoedt veel.

Na zonsondergang leiden alle wegen in de thuisbioscoop naar de regio rond Badstein. Die plaats bestaat alleen op film. Het is een van de fictieve Centraal-Europese gehuchten waar de scenarioschrijvers van de Engelse Hammer filmstudio hun Victoriaanse vampierfilms situeerden. ­Baron Frankenstein hield er ook huis. De horrorfilms van Hammer stammen uit de periode 1957-1974 en wakkerden jaren later mijn vampierverslaving aan. Ik zie ze nu voor het eerst in betoverend Technicolor op het oorspronkelijke beeldformaat en waan me dan in de herberg aan de weg naar Badstein. Het is aangenaam verpozen.

De pandemie heeft de acceptatie van de virtuele vlucht aanzienlijk bevorderd. Wie even weg wil maar dat niet kan, doet het dan maar met behulp van het beeldscherm. De een verliest zich in de schijnwereld van een game, de ander slalomt langs de socials of tiktokt tot sint-juttemis en ik dwaal door het Technicolor Transsylvanië van de Hammerfilms. Als we zo doorgaan zitten we uiteindelijk allemaal permanent aan stoel en scherm vastgeplakt, ­zoals het restant van de mensheid in WALL-E.

Een spiegel

In het culturele jargon van het pandemische jaar 2021 zou de dystopische sciencefictionfilm van Pixar ongetwijfeld het predikaat urgent krijgen. De animatiefilm begint op de puinhopen van een verlaten Amerikaanse metropool, waar de afvalbergen hoger zijn dan de wolkenkrabbers. De vuilverwerkende robot WALL-E heeft er een dagtaak aan, tot hij een plantje vindt en met een sonde naar een spacecruiseschip wordt getransporteerd. Het ruimteschip is een lustoord van de almachtige winkelketen Buy-n-Large, waar mensen aan stoel en scherm ­gekluisterd blijven en alles geautomatiseerd is. Je zou het een luilekkerland kunnen noemen. Maar het is een hel.

Die hel is inmiddels een spiegel geworden. Want het alomtegenwoordige Buy-n-Large lijkt verdraaid veel op Amazon. Wij zitten nu al langer dan gezond is aan onze beeldschermen gekluisterd. De schets van de onleefbare puinhopen op aarde heeft ook niets aan betekenis ingeboet. Toen WALL-E in 2008 uitkwam, viel het doemvisioen niet overal in goede aarde; de nieuwe Pixarfilm was te zwaar op de hand en de maatschappijkritiek lag er te dik bovenop. Dat was toen. Nu is de film in een woord: urgent.

Ik ben altijd van mening geweest dat vampierfilms over verdorven aristocraten die zich met het gepeupel voeden urgent zijn. Onderwerping en uitbuiting zijn van alle tijden. De bloedzuigers van Badstein zijn van alle tijden. Maar het toekomstbeeld uit Pixars WALL-E is inmiddels angstaanjagender dan de vampiers uit Hammers klapstuk The Brides of Dracula.

We leven in interessante tijden.

Candyman van Nia DaCosta draait donderdag in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden