Proefwerk

Americano (7,5)

Americano op de Amsteldijk is een toonbeeld van Italo-Amerikaanse chic. Het eten is plezierig, al komen we ook wat slordigheden tegen.

Het mooie pand aan de Amstel, met ronde toren, is zeer prachtig ingericht met marmer, spiegels en zacht licht Beeld Rink Hof

In het opvallende gebouw met de ronde toren, op de hoek van de Amsteldijk en de Tweede Jan van der Heijdenstraat, zat vroeger een garage voor exclusieve Amerikaanse auto's. Op één of andere manier lijkt dat passend, want het nieuwe restaurant dat er huist - eerder zat er een lelijke vestiging van de Anatolische keten Kösebasi - ademt aan alle kanten comfortabele, overzeese chic.

Het komt niet vaak voor dat we terugverlangen naar de tijd voor het rookverbod, toen mensen het doodnormaal vonden om er, liefst net wanneer dat verrukkelijke, delicate voorgerecht werd opgediend, nog eentje op te steken. Maar in Americano zou wat kringelende sigarendamp hier en daar (en dan bij voorkeur vooral daar) beslist niet misstaan, nonchalant uitgeblazen door Michael Corleone-achtige types. Bada bing, bada boom! Het licht is zachtgeel en flatteus, de marmeren bar prettig koel, er zijn allerlei knusse hoekjes. Ondertussen kan het hele spul elkaar door de vele spiegels uitgebreid beloeren.

De zaak werd geopend door de mannen die ook Carter, Franklin en Hugo's hebben; stijlvolle, Amerikaansige concepten met uitstekende cocktails. Bij Americano kun je, behalve een aantal Italiaanse klassiekers, dus ook een New York Strip Steak bestellen. De kaart wordt beïnvloed door de Italiaans-Amerikaanse keuken; de culinaire tradities van de vele Zuid-Italiaanse immigranten die in de late negentiende en vroege twintigste eeuw naar de Verenigde Staten emigreerden - de Mac 'n' Cheese is waarschijnlijk de bekendste.

Versgeknipte jongemannen
Er werken alleen maar knappe, versgeknipte jongemannen. Een tikkeltje storend, maar vooral grappig is dat de jongen die ons bedient de namen van de gerechten niet goed kan uitspreken, maar zich daardoor niet laat weerhouden. Met een elegante zwier zet hij gerechten op tafel terwijl hij respectievelijk 'Matjesano!' (melanzane), 'Bretzalo!' (bresaola) en 'Parrepedello!' (pappardelle) over de tafel toetert, en als hij ons op het dessertmenu wijst roept hij vrolijk: 'Je weet wat ze zeggen: 'Dolle Sevieta!' Als je het maar zelfverzekerd genoeg uitspreekt, lijkt hij te denken, is er geen haan die er naar kraait.

We delen om te beginnen een heel behoorlijke antipasto misto (€22, er is ook een grote voor €38) met Italiaanse charcuterie, lekkere ingemaakte artisjokjes, mooi gegrilde groenten, melanzane alla parmigiana en een bolletje burrata, die ons ietsje aan de zurige kant lijkt. De sarde in saor - een Venetiaanse klassieker van gebakken sardines in zoetzuur - is juist weer iets te zoet, met uienringen die niet helemaal gaar zijn: stoof die ietsje langer door en er hoeft vanzelf minder suiker bij. Maar al met al een feestelijk begin.

De gnocchi ('Kieniejoekoe!' toetert de ober, €13) komt met gul prima gegaarde kreeft en een erg pittige, maar lekkere tomatensaus waar ook wat kreeftenjus doorheen zit. Daarbij ligt een grote dot luchtige puree van geroosterde yukon gold aardappel die aanvankelijk een beetje misplaatst lijkt (de gnocchi zijn immers ook al van aardappel gemaakt) maar op zich toch wel smakelijk zalft en blust bij de scherpe saus. Pappardelle sulla lepre (€12) is een klassiek Toscaans gerecht van brede pasta met een ragú van gestoofde haas - bij Americano maken ze het echter met gehakt en spek, als een soort bolognesesaus met veel laurier. Ik vind dat geen goed idee: het gehakt is korrelig en droog, en de pittige lol van haas is er zo ook wel een beetje vanaf.

Stroeve structuur
De risotto met eekhoorntjesbrood (€12,50 voor een kleine portie) wordt, vertelt de chef, sous-vide voorgegaard op zestig graden. Hij is mooi lopend, maar de rijstkorrels hebben een wat stroeve structuur gekregen. De zeebaarsfilet (€23) is wel heel goed, met het vel knappperig gebakken, crème van artisjok, geroosterde venkel en blokjes gerookte tomaat, wat echt een uitstekende toevoeging is. Het bijbestelde groentegerecht (€4) is fantastisch: een kwart van een in z'n geheel geblakerde spitskool, die van binnen boterzacht en rokerig is geworden, geserveerd met lekkere olie en paddenstoeltjes.

Als dessert eten we een chocoladetaartje dat zo vloeibaar is dat hij bijna de Amstel in loopt, en een uitstekende tiramisu (allebei €7). Van dat laatste hebben we de laatste tijd nogal wat teleurstellende bordjes gehad; waterig, droog, en vaak veel te zoet. Die van Americano, geserveerd in een kopje, is lekker bitter en romig, loodzwaar en toch nog een beetje luchtig door toevoeging van Italiaanse meringue. Bovenop prijken enkele knapperige korrels instantkoffie - een hartig-bittere toevoeging die werkt als een dolle.

Americano

Amsteldijk 25
1074 HS Amsterdam
020 7527444
di-do + zo: 17.00-01.00, vr-za: 17.00-03.00, maandag gesloten
www.baramericano.nl


Best
De zeebaars met gerookte tomaat is elegant en gebalanceerd, de bijbestelde groenten een lichtend voorbeeld.

Minder
De pappardelle met ragú van haas is van gehakt in plaats van stoofvlees, een beetje droog, en weinig hazig.

Opvallend
Het mooie pand aan de Amstel, met ronde toren, is zeer prachtig ingericht met marmer, spiegels en zacht licht.



7,5

Hiske Versprille Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden