Tugrul Cirakoglu. Beeld Nosh Neneh
Tugrul Cirakoglu.Beeld Nosh Neneh

Alsof er niets is gebeurd – zijn lichaam had hier minstens een week gelegen

PlusTuğrul Çirakoğlu

Tugrul Çirakoglu

Het leek erop dat hij ’s nachts in zijn slaap was overleden. Op het nachtkastje naast zijn bed stond een slaapapneu-apparaat. Het masker lag op de grond. Er stond een plasje donkerrood bloed in.

Er waren honderden spetters te zien. Hij had vermoedelijk vlak voor zijn over­lijden bloed gespuugd. Naast het apneu-apparaat stond zijn vaste telefoon, brandschoon. Hoewel hij binnen hand­bereik lag, voelde hij op dat moment waarschijnlijk mijlenver.

Hij kwam alleen te overlijden op zijn matras. Hier bloedde zijn lichaam steeds verder leeg. Dat verklaarde de enorme hoeveelheid bloed en lijkvocht onder en naast zijn bed. Aan de vervuiling te zien, had zijn lichaam hier minstens een week gelegen.

De opdrachtgevers waren vrienden van de overledene. Ze volgden mijn werkzaamheden al jaren, maar hadden nooit verwacht me zelf in te moeten schakelen. Na afloop van de schoonmaak raakten we aan de praat. Ze waren zichtbaar aangeslagen door het verlies van hun vriend. Iets dat ik maar zelden tegenkom in mijn werk.

Ik was benieuwd. Wie was deze meneer en waar was zijn familie?

Ze omschreven hem met enorm veel respect. Een lieve, zachtaardige man. Zijn hele familie woonde aan de andere kant van de wereld. Hierdoor had hij zich vaak eenzaam gevoeld.

Hij bracht zijn dagen zo goed als altijd thuis door, achter de computer. Op en rond zijn bureau stonden foto’s van familieleden. Vrienden had hij amper. Hij kreeg één keer per week bezoek, in het weekend.

Hij ging ook eens per week naar buiten en liep dan een rondje door de wijk. Hij kocht een broodje haring, maakte een ­praatje met de visboer en ging weer naar huis.

Vandaag op de markt moest ik aan hem denken. Voor me stond een oudere mevrouw die moeilijk ter been was. Ze oogde onverzorgd, de achterkant van haar broek was nat. Het had niet geregend, dus waarschijnlijk had ze in haar broek geplast.

Ik kon niet anders dan me afvragen of dit haar enige wekelijkse uitje was. En of ook zij uiteindelijk alleen zou komen te overlijden.

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden