Plus Portretten

Als Lego je niet loslaat: ‘Ik heb een half miljoen losse blokjes’

Milan Vijzelaar (36) Beeld Jakob Van Vliet

In de Kalverstraat opent vrijdag de eerste Legowinkel van Amsterdam. Deze fans kunnen niet wachten: ‘Je hebt nooit genoeg.’

Milan Vijzelaar (36), Centrum, eigenaar Café Los

“Ik ben pas sinds ongeveer drie jaar Legofan. Ik was toen met mijn vriend Hans in de Intertoys waar we de Trevifontein zagen, van Lego Architecture. Die vonden we erg mooi. We dachten: we kopen alles van Architecture waar we zijn geweest: Rome, New York… Maar alles is mooi: opeens sla je erin door. We hebben ze nu allemaal op drie na.

Op een gegeven moment lag de Lego overal, was er ook geen ruimte meer op de keukentafel. Bijna overal in huis staat wel iets, maar het is nog wel een léuk huis, geen Legowerkplaats.

Ik weet niet hoeveel geld we er al aan hebben uitgegeven. Er zitten wel wat dozen van 1300 euro per stuk tussen. Ik zag laatst een mooi ledikant voor ons kindje, niet van Lego hoor, maar dat was wel duur, 850 euro. Vervolgens kocht mijn vriend Marina Bay Sands van Architecture van 700 euro, dus toen dacht ik: dan kan ik dat ledikantje ook wel kopen!

Door Facebook hebben we andere volwassen Legofans leren kennen, ik was wel verbaasd dat dat er zo veel zijn. Iedereen in onze omgeving vindt het leuk dat we dit doen. Bij Hans is niemand verbaasd dat hij zo veel van Lego houdt – hij is net een groot kind, ook constant bezig met Pokémon vangen enzo. Bij mij zijn ze dat vaak wel, ik ben daar minder het type voor.

De tienjarige dochter van Hans is nu erg bezig met Lego Friends. Toen ze laatst werd opgehaald door haar moeder was ze helemaal chagrijnig, want ze ‘zou nog met papa gaan bouwen’. We steken haar dus wel aan.”

Tommy Sebastiaan van Hoof (41) Beeld Jakob Van Vliet

Tommy Sebastiaan van Hoof (41), Zuidoost, timmerman en schilder

“Mensen zeggen weleens: je kunt nooit genoeg Lego hebben. Dat maakt het wel een soort belemmering. Mijn tip aan iedereen die wil verzamelen: houd het bij een Legolandje en een kast vol, anders weet je niet wat je ermee moet. Ik begin beter te worden in loslaten: langzaam denk ik eraan om een deel te verkopen, dat is ook nodig om het te kunnen organiseren. Ik ben, denk ik, een van de grootste verzamelaars van de stad. Ik heb zo’n 2500 sets en een half miljoen losse blokjes. Als al mijn Lego is uitgestald, is het meer dan 500 vierkante meter.

Ik ben veel bezig met het milieu. Lego nu ook: ze willen vanaf 2030 hun blokjes enkel nog van duurzaam bioplastic maken en zijn daar nu ook al erg mee bezig. Dat bioplastic wordt gemaakt van suikerriet, dat ze halen uit Brazilië, waar nu al die bosbranden zijn. De suikerrietplantages in Brazilië zijn erg milieuvervuilend. Ik vind het heel goed dat Lego aan het verduurzamen is, maar ik ben het er niet mee eens dat ze met Braziliaanse bedrijven in zee gaan. Er zijn andere oplossingen: de verpakkingen kunnen duurzamer en de bouwbeschrijvingen kosten veel drukwerk. Die kunnen online, en fysiek kunnen ze dan op aanvraag.

Ik heb een opslagruimte waar mijn Lego staat. Die is 45 vierkante meter, zo’n tien daarvan is beloopbaar. Ik zou het heel leuk vinden om een Legomuseum te hebben, maar dat blijft voorlopig nog een droom. Misschien koop ik ooit een boerderij. Vanaf januari heb ik een tweede ruimte van 45 vierkante meter. Met mijn vele Legolandsets wil ik daar een Legoland bouwen. Ik zet het zo vol mogelijk.”

Teun de Wijs (43) Beeld Jakob Van Vliet

Teun de Wijs (43), Bos en Lommer, technisch medewerker bij Nemo

“Ik bouw automata van Lego. Dat zijn kinetische sculpturen; bewegende modellen, bijvoorbeeld iemand achter een flipperkast of een fakir die langszweeft op een kleedje. Toen ik een jaar of tien was las ik in de Taptoe een artikel over het Cabaret Mechanical Theatre in Londen. Ze hadden daar allemaal bewegende sculpturen. Ik zag die plaatjes en was meteen geobsedeerd. Ik heb mijn ouders net zolang gesmeekt tot ik erheen mocht, en uiteindelijk ben ik drie keer geweest voor het eind jaren tachtig dichtging. De modellen daar waren gemaakt van hout en metaal. Thuis probeerde ik dat allemaal na te bouwen, maar de Lego was toen veel beperkter.

Drie jaar geleden heb ik Lego via mijn zoontje van zes herontdekt. Hij is ook een enorme fan. Op zijn verlanglijstje voor Sinterklaas staat alleen maar Lego. Nu zijn er zo veel meer mogelijkheden.

Als ik het idee krijg voor een model, maak ik geen schetsen; ik ga gewoon bouwen. Als er iets niet klopt of lukt, breek ik het af en probeer het opnieuw. Het is een soort puzzel tot je de juiste stukjes hebt.

Ik kwam op het idee voor de automata toen ik op internet een Lego-Sisyphus-animatie zag. Toen dacht ik: o ja, zulke dingen kan ik ook bouwen! De filmpjes die ik maak zet ik op YouTube, daar heb ik veel reacties op gehad. De Legocompany zelf heeft ze ook gedeeld.

Door internet is het cool om als volwassene met Lego te bouwen. Er is ook een term voor: Afol, Adult Fan Of Lego. Dat geeft ons toch een soort bestaansrecht. Het is niet meer zo nerdy als het eerst was. Nog wel een beetje natuurlijk, maar dat is niet erg. Ik schaam me nergens voor.”

Yaennick van der Drift (7) Beeld Jakob Van Vliet

Yaennick van der Drift (7), groep 4, Duivendrecht

“Ik krijg altijd van iedereen Lego. Van de buurvrouw van nummer 7, en van mijn tante. Soms koop ik het ook zelf. Dat spaar ik dan van mijn zakgeld… Nou, eigenlijk van mama haar zakgeld. En ik krijg veel van mijn zus. Zij heeft bij een speelgoedwinkel gewerkt, altijd als ik daar was kreeg ik Lego.

Ik heb ook camera’s, die hang ik aan mijn zelfgebouwde bank. Daar was een keer een bankoverval, toen kwam de politieauto en die reed vol op de bank in. Maar daarna kon ik de bank gelukkig opnieuw opbouwen.

Ik vind de politielego het allerleukste! Ik vind politieauto’s heel gaaf, en ik wil zelf ook bij het AT-team werken; het arrestatieteam van de politie.

Vorig jaar ben ik met mijn zus en haar vriend naar Legoworld geweest in Utrecht. Ik raakte haar steeds kwijt omdat haar vriend en ik overal naartoe liepen om te kijken en met de Lego te spelen. Er stond toen ook een heel grote Bugatti van Lego, daar hebben ze twee of drie jaar aan gewerkt. Er was ook een groot treinspoor! Ik kon echt niet meer stoppen met kijken.

Ik hoop dat ik dit jaar van Sinterklaas ook veel Lego krijg. Als ik nu iets bovenaan mijn verlanglijstje moet zetten, is het de politieauto van Lego. Niet de allergrootste, maar wel de allersnelste! Volgens mijn zus is dat ook de grootste.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden