PlusStraatbeeld

Als het kantoorgevaarte moet blijven, dan maar met veel glas

Op De Nederlandsche Bank en de nieuwbouw van het Stedelijk Museum na worden weinig ­gebouwen in Amsterdam zo gehaat als Rivierstaete.

Rivierstaete is nog steeds veel te groot voor de omgeving, maar die veelheid aan nieuw aangebracht glas is indrukwekkendBeeld Charlotte Odijk

Het leek dan ook vanaf het prille begin bedoeld om misplaatst te zijn en beschimpt te worden: welke idioot zet tenslotte een vuilwitte kolos neer midden in de destijds zo zorgvuldig door Berlage ontworpen Rivierenbuurt?

Áán de Amstel nog wel: een van de laatste plekken waar je dik 25.000 vierkante meter kantoorruimte neer zou moeten plempen. Met dank aan de Rotterdamse architect Huig Aart Maaskant gebeurde dat tóch.

Radicaal tegengeluid
Volgens hem ging de binnenstad van Amsterdam 'aan schoonheid ten onder'. Tijd voor een radicaal tegengeluid in de vorm van Rivierstaete: het was menselijkerwijs onmogelijk iets van schoonheid in het gevaarte te zien, zo erg deed het aan als een architectonische tumor.

Toen vervolgens ook nog iemand dacht: weet je, jongens, we plaatsen aan beide kanten oránje letters met de naam erop, was het deprimerende plaatje compleet. Veel redden leek er niet meer aan.

Een paar jaar geleden kwam Rivierstaete wegens de afnemende vraag aan kantoorruimte leeg te staan. Buurtbewoners die al klaar stonden om de sloopkogels met confettikanonnen en een fanfare te onthalen hadden echter pech. Rivierstaete was bedoeld als kantoorruimte en kantoorruimte zou het blijven.

Lichtpunten
Absurd, want wat moest zo nodig behouden worden? Architectonisch zal Rivierstaete misschien bij een paar obscure vak­idioten (uiteraard met coltrui, hoornen bril en pijp) als 'belangrijk gebouw' ­bekendstaan; het grootste deel van de Amsterdammers had het graag met donderend geraas tegen de vlakte zien gaan in ruil voor wat de stad écht nodig heeft: woonruimte.

Toch zijn er lichtpunten rondom het behoud van Rivierstaete. Toen communicatie- en ­marketingservicesgigant WPP in het gebouw besloot te trekken, werd Roberto Meyer van MVSA Architects aangetrokken voor een metamorfose. Die is momenteel voor twee derde ­gevorderd: in 2018 moet het gebouw zijn opgeleverd.

Rivierstaete

Waar Rivierenbuurt
***

De veranderingen en verbeteringen zijn al overduidelijk: alle zes miljoen goorwitte tegels zijn verwijderd. Daarvoor in de plaats is, heel verstandig, voor grote glazen ramen gekozen. Het is ongelofelijk dat dat bij het oorspronkelijke ontwerp niet is ­gebeurd, want het geeft Rivierstaete een plotselinge licht- en luchtinjectie waardoor het gebouw onherkenbaar verandert.

Imposant
Vooral wanneer je vanaf de Amstel de Trompenburgstraat inloopt, doen die trapsgewijze glazen mastodonten imposant aan: het gebouw mag dan nog steeds veel te groot zijn voor de omgeving, toch is die veelheid aan donkergetint glas indrukwekkend.

Als tegenhanger voor al dat glas worden straks de daken bedekt met groene tuinen - een kenmerk van Meyer is dat hij binnen graag naar buiten trekt en andersom. Dan heeft het smerige wit definitief plaatsgemaakt voor veel glas en fris lentegroen: het kan bijna niet anders dan dat dat een verbetering oplevert. Maar we zullen zien, in 2018.

Tips of opmerkingen? straatbeeld@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden