PlusOuder&Kind

Alma en Floor: ‘Mijn ouders hebben me nooit iets verboden’

Als Floor naar haar dochter Alma kijkt, herkent ze veel van zichzelf. Ze delen de liefde voor het nomadenbestaan en willen het liefst andere mensen gelukkig maken. ‘Voor mij was het moeilijk dat mijn kleine Almaatje zich soms tegen mij afzette.’

Nederland Amsterdam 20210130: Ouder en Kind Floor en Alma (foto Harmen de Jong). Beeld Harmen de Jong
Nederland Amsterdam 20210130: Ouder en Kind Floor en Alma (foto Harmen de Jong).Beeld Harmen de Jong

Floor Ziegler (49)

“Tijdens de bevalling van Alma moest ik halsoverkop naar het ­ziekenhuis. Meteen nadat ze ter wereld was gekomen, ging ze naar de kinderafdeling. Die eerste nacht bleven we apart van elkaar. Om vijf uur ’s ochtends hield ik het niet meer en ben ik naar de ­kinderafdeling gestrompeld. De eerste keer dat ik in Alma’s oogjes keek, wist ik: deze vrouw hoef ik niks te vertellen, die is zo wijs en sterk. Alma is een oude ziel. Ze staat zo positief in het leven, het is een geschenk als Alma op je pad komt. Als ze binnenstapt, gaat het huis stralen.

Toen ze anderhalf was, zijn haar vader Rijndert en ik uit elkaar gegaan. Dat was veel voor zo’n klein meisje, daarom is ze op haar vierde in therapie gegaan. Daar heeft ze geleerd zich te uiten en zich gezien en geaccepteerd te voelen.

Toen ze klein was, was Rijndert haar grote held. Voor mij was het moeilijk dat mijn kleine Almaatje zich soms tegen mij afzette. Dat ­veranderde toen ze besloot dat een koffer die ze op straat vond en met allemaal bloemen op haar fiets had gebonden, haar thuis was. Vanaf dat moment kon ze kiezen waar ze wilde wonen. Dat maakte haar onafhankelijker.

Veel in de wereld is gebaseerd op angst. Door mensen te vertrouwen en je open te stellen, verdwijnt die angst. Ik voed mijn drie kinderen op in het vertrouwen dat ze eigenaar zijn van hun leven. Dat klinkt misschien zwaar voor een kind, maar als ze ons iets vragen, zijn we er. Bovendien geeft het kinderen zo’n zelfvertrouwen als ze van kleins af aan voelen dat ze hun eigen geluk en pijn ­kunnen dragen.

Alma heeft moeilijke momenten gekend en het is haar kracht dat ze eerlijk durft te zijn naar mensen die haar pijn doen. Ze weet dat je geen slachtoffer hoeft te zijn en je geluk kunt creëren. Je hebt altijd een ­keuze.

Ik herken zo veel van Alma in mezelf. We willen allebei het liefst andere mensen gelukkig maken. Alma ziet het mooie in de wereld. Als je met haar over straat loopt, heeft ze de meest bijzondere ontmoetingen en vindt ze van alles. Laatst vond ze een oude stofzuiger, daar gaat ze dan ‘stofzuigend’ de Dam mee over.

Alma is een kunstenaar, als klein meisje liep ze de hele dag rond met een opschrijfboekje en een pen om te tekenen en schrijven. Door te zijn wie ze is, weet Alma ­mensen te raken.”

Alma van Woudenberg (21)

“Mama is een soort godin. Los van haar rode haar en haar verschijning bezit ze een enorme kracht. Ze is een doener, is waanzinnig sociaal, heeft veel zelfinzicht en wil de wereld mooier, beter en gelijker maken. Floor is niet een moeder die thuiszit met een kopje thee, vaak komt ze pas na het eten binnenlopen, maar ze is er als ik haar nodig heb.

In mijn hobbelige jeugd ben ik door veel mensen opgevoed. Ik leef bij mijn vader en mijn moeder, zij hebben allebei nieuwe partners, en ik was regelmatig bij vrienden. Als kind voelde ik dat er allemaal dingen speelden waar ik geen deel van was, dat maakte me verdrietig en machteloos. In het landschap van relaties heb ik het nodig dat mensen me de waarheid vertellen. Ik ben erg gesteld op eerlijkheid. Met Floor is alles bespreekbaar.

Ik was vier toen ik in therapie ging en ik ben tot mijn achttiende bij die therapeut gebleven. Ik gun elk kind iemand die neutraal is en je helpt jezelf te ontwikkelen. Ik ben mijn hele leven heen en weer gegaan. Dat heeft me veel gebracht, zo heb ik geleerd dat er verschillende perspectieven bestaan. Maar ik vraag me ook af hoe je ervoor zorgt dat je je overal thuis voelt? Als ik dat weet, heb ik een van mijn grootste levensvragen beantwoord.

Mijn ouders hebben me nooit iets verboden. Op mijn achttiende ben ik op reis gegaan naar Thailand, Nepal en Maleisië. Daarna heb ik een tijdje in Berlijn gewoond en in het Griekse Thessaloníki met vluchtelingen gewerkt. Floor en ik delen onze voorliefde voor het ­nomadenbestaan. Zij is opgegroeid in Australië, de VS, Egypte en Velp.

Mama zegt: buiten is de wereld, ga ervoor. Als er iets is dat zij me heeft geleerd, is het dat je eigenaar bent van je eigen leven. Mensen willen graag op alles grip hebben, maar dat kost zo veel energie. Het leven is een dans, je krijgt dingen van buitenaf en daarbinnen kun je keuzes maken. Als je iets wilt, moet je erachteraan bellen. Als je als kunstenaar een café ziet en denkt dat het leuk zou zijn als jouw werk daar hangt, moet je binnenstappen.

Ik hoop dat ik kan bijdragen aan verandering. Voor mijn reizen verdiende ik geld door te werken in de thuiszorg en kwam ik in allerlei huiskamers. In één week zag ik vijftien eenzame mensen, dat was zo’n contrast met mijn eigen rijke, sociale leven. Ik vraag me af wat voor ­community art-project ik kan ­bedenken om die mensen samen te brengen.”

Floor Ziegler (49), sociaal ondernemer en ‘stadmaker’
Alma van Woudenberg (21), eerstejaars kunstacademie Artez in Arnhem
Jeroen Pieterse (51), financieel deskundige in de maatschappelijke wereld
Sophie Pieterse (17), vijfde klas Geert Groote College
Lars Pieterse (15), derde klas Rudolf Steiner College Haarlem
Floor woont met Jeroen, Sophie en Lars in een eengezinshuis in Noord. Alma woont op kamers in Arnhem.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden