PlusDe klas in

Alleen de meester en één andere leerling snappen de dubbelzinnige opmerkingen van de hoogbegaafde Ramses

null Beeld Inge Duiker
Beeld Inge Duiker

Uitzonderlijke tijden in het onderwijs. Jocelyn Vreugdenhil volgt leerkrachten van basisscholen in Amsterdam. Deze week: groep 6 en 7, Zuid.

De klas met hoogbegaafde leerlingen ging dit schooljaar van 15 naar 21. Een van de leerlingen die instroomden is de 10-jarige Ramses. Hij komt uit een klas waarin de dynamiek zwaar verziekt was. Veel schelden, en dan de meest grove dingen, schoppen en slaan. Het was zelfs zo erg dat een leraar van zijn oude school zei: “Ik ben al blij als ze elkaar alleen maar uitmaken voor kankermongool. Normaal rammen ze de ander gelijk in elkaar.”

Met zijn overstap is Ramses van groep 5 naar 7 gegaan. Dat schelden deed hij in het begin nog wel. Maar onder die lelijke woorden bleek een oprecht en eerlijk jongetje te zitten. “Hij is superslim en bekijkt alles met een volwassen blik,” aldus de meester. “Ook zijn humor is volwassen.” Alleen de meester en één andere leerling snappen zijn dubbelzinnige opmerkingen.

Soms vliegt hij uit de bocht met die grappen, zoals bij de schrijfopdracht met het thema dieren. De leerlingen moesten een verhaal verzinnen aan de hand van een kunstwerk. Hij koos het schilderij van een giraffe in een boom. In het verhaal dat hij erbij verzon heeft de giraffe met iedereen in het dorp seks gehad. Het stond vol spelfouten. “Ik had een deal met hem gemaakt,” vertelt de meester. “Hij moest de tekst opnieuw inleveren, zonder spelfouten, en dan zou ik zijn moeder niet over de inhoud inlichten.”

Ramses is überhaupt veel met seksualiteit bezig. Dan zegt hij ineens: “Meester, vraag eens of ik kom lunchen in het Engels? Dan vraagt de meester dat en antwoordt hij: “I’m coming!”

Op zijn eerste schooldag liet hij de meester weten gay te zijn. En een paar weken later kwam hij met nagellak op en een staartje in zijn haar naar school. Zijn klasgenoten vonden het fantastisch of reageerden helemaal niet. Een paar kinderen uit een andere klas scholden hem uit. Dan beet hij terug: “Wist je dat 64 procent van de mensen die homo’s haten zelf homo zijn?”

Het deed de meester wel wat. “Je ziet zo’n naakt jongetje staan op zo’n moment. Zo puur en oprecht. Die wil je beschermen.”

En dus ging hij benadrukken hoe oké het is dat iemand gay is en er anders uitziet. De gedachte van de meester was: je bent zo’n vreemde eend in de bijt en provoceert zo met je uiterlijk, dan kun je afwijzingen verwachten. Maar hij kon dat niet voor anderen invullen. Want zo zag Ramses het zelf helemaal niet. En zijn klasgenoten evenmin. De bemoeienis van de meester had juist een averechts effect. “Ik had met mijn volwassen blik het wereldbeeld van de kinderen vertroebeld.”

Een andere leerling, geboren als meisje maar nog zoekende naar haar gender, krijgt ook alle ruimte op school. Ze kleedt zich nu als jongen en dus spreekt iedereen haar aan met ‘hij’. Hij is daar zelf heel relaxt over en de rest van de leerlingen ook. Het zijn vooral de leraren die het ingewikkeld vinden. En goed reageren als leerkracht is bijna onmogelijk, vindt de meester. “De les die ik geleerd heb: doe er maar helemaal niets mee. Laat het maar gebeuren. En dat is al moeilijk genoeg.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden