Ouder&Kind

‘Afscheid nemen van mijn vader was er niet bij’

Met Welly, haar zoon uit haar eerste huwelijk, had Jeanette altijd al een sterke band. Ze werden nog hechter toen zijn zus, haar oudste dochter, overleed. ‘Welly’s uitlaatklep was altijd muziek.’

Janet en Welly.Beeld Harmen De Jong

Jeannette Spijker (62)

“De vader van Welly en zijn oudere zus Lela komt uit Somalië. Soms vroegen mensen aan me of ik mijn kinderen geadopteerd had, in die tijd waren er nog niet zo veel gemengde relaties. Onze relatie heeft maar vijf jaar geduurd, we scheidden toen ik 26 was. Ik verhuisde met de kinderen van Rotterdam naar Lelystad, waar ik een baan kon krijgen als leerkracht op een basisschool. Welly was toen bijna drie.

Jaren later kreeg ik met een andere man nog twee kinderen, maar ook die relatie hield geen stand. Ik heb altijd in mijn eentje voor mijn vier kinderen gezorgd en bijna altijd fulltime gewerkt. Welly nam onbewust de rol van vaderfiguur op zich. Hij haalde zijn jongere broertje en zusje regelmatig op uit school en hielp mij waar hij kon. Hij voelde zich altijd verantwoordelijk voor ons gezin. Hij hield ook altijd van gezelligheid, wilde het iedereen graag naar de zin maken en nam vaak vrienden mee naar huis.

Onze band is altijd al heel sterk geweest, maar nog veel hechter geworden na het overlijden van Lela. Zij maakte in 2005 een einde aan haar leven. Na de onverwachte dood van haar vader, drie jaar eerder, raakte ze mentaal in de war. Lela was veel bezig met haar Somalische afkomst en haar donkere huidskleur. Heel anders dan Welly, die geen kleur ziet. Dit jaar is het vijftien jaar geleden dat Lela is overleden. Wat mij gaande heeft gehouden, zijn mijn andere kinderen. Welly’s uitlaatklep was altijd de muziek.

Die liefde voor muziek zat er al vroeg in. Als kind was Welly al heel ondernemend en wist hij iedereen te enthousiasmeren voor zijn plannen. Hij was de dj op de klassenavonden in groep 7 en 8 op de basisschool.

Welly is mijn steun en toeverlaat, ik weet dat ik altijd bij hem terechtkan, als er iets is bel ik hem vaak als eerste. We lijken veel op elkaar, hij is een doorzetter en een harde werker. Tijdens de coronacrisis is hij ook niet bij de pakken neer gaan zitten, maar heeft hij nieuwe manieren bedacht om aan het werk te kunnen blijven, onder meer door vanuit zijn huis optredens met dj’s en artiesten te organiseren voor de buurt.

Ik ben heel trots op hoe onder­nemend en creatief hij in het leven staat, en hoe Welly het negatieve altijd weer weet om te buigen tot iets positiefs.”

Welly Ibrahim (39)

“Mijn moeder was altijd twee ineen: naast mijn moeder is ze voor mij ook mijn vader. Ze heeft in haar eentje keihard geknokt om goed voor haar vier kinderen te zorgen. We hadden het niet breed, maar ze zorgde ervoor dat we alles kregen wat binnen haar macht lag.

Veel contact met mijn vader was er niet, ik was 21 toen we werden gebeld dat hij aan kanker was overleden. Hij woonde toen in Engeland met zijn Somalische vrouw en kinderen.

Niemand had ons iets over zijn naderende einde verteld, dus afscheid nemen was er niet bij. Mijn moeder boekte meteen drie vliegtickets, zodat we wel bij de begrafenis aanwezig konden zijn.

Voor mijn oudere zus was de dood en het geen afscheid kunnen nemen van onze vader een klap die ze niet heeft kunnen verwerken. Het is tragisch hoe haar leven is geëindigd. Wat ons bond, was de liefde voor muziek; ik zorgde daarom voor een muzikaal eerbetoon tijdens haar begrafenis.

Waar m’n zus altijd op zoek was naar haar afkomst en zichzelf, had ik die behoefte minder. Wel merkte ik dat mijn achternaam niet altijd in mijn voordeel werkte. Ik heb dat altijd als een uitdaging gezien: waar een wil is, is een weg, dat is wat mijn moeder me leerde.

Na het behalen van mijn master business studies aan de Universiteit van Amsterdam kreeg ik een goed­betaalde baan in het corporate leven en in de weekenden draaide ik als Sincere (tegenwoordig Welly Well) in clubs en op feesten. Uiteindelijk ben ik voor mijn droom gegaan en voor mezelf begonnen met Amsterdam Audio Collective, als dj, booker en coach van artiesten.

Het begin van corona was lastig, maar de periode heeft me ook veel gebracht, omdat ik een nieuwe weg heb gezocht. Ik ben samenwerkingen aangegaan met artiesten, merken en bedrijven, en op mijn terras heb ik een paar fantastische sessies ge­organiseerd voor de buurt en voor mensen thuis via een live­stream, waar dj DNS en Irwan, Luuk Hof, de trompettist van Chef’Special, en zangeres Maan optraden.

Het laatste feestje was, in overleg met de wijkagent, afgelopen zondag. Hierna wil ik mogelijk verder gaan met een silent-discoconcept voor de buren, er zijn plannen voor een roadshow en ik ga met andere dj’s wekelijks een set livestreamen voor een grote bank.

Doorzetten staat centraal in mijn leven, dat heb ik allemaal te danken aan mijn moeder. Ze is een vechter, net als ik.”

Jeannette Spijker (62), gepensioneerd leerkracht
Welly Ibrahim (39), eigenaar Amsterdam Audio Collective
Tanja Keevel (31), stylist en influencer op @wordsthroughtheeyes

Jeanette woont in een koophuis in ­Lelystad. Welly en Tanja wonen in een koophuis in de Houthavens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden