null

PlusMijn Amsterdam

Actrice Malou Gorter: ‘Het NDSM-terrein is een beetje oud en aftands; ik hou daarvan’

Beeld Sophie Saddington

Actrice Malou Gorter (52) speelt in Oogappels en is vanaf volgende week te zien in de nieuwe serie De verschrikkelijke jaren tachtig. Ze woont op een boot in de Hout­havens en is bij Pension Homeland altijd een ‘blije Amsterdammer’.

Judith Zilversmit

Eerste keer in Amsterdam

“Een van de eerste keren was toen ik een jaar of vijftien was. Ik was een punkert en we gingen met een vriendengroep naar een concert in Paradiso. Ik zal het nooit vergeten: we liepen het Centraal Station uit en rechts bij de trams stond een grote boom. Iemand zei: dit is zo’n boom waar altijd duiven in zitten die op je hoofd ­poepen. O ja? zei ik. Ik keek omhoog en flatsj, een druivendrol op m’n voorhoofd. Klassiek.”

Theater

“Het eerste waar ik aan denk, is de Stadsschouwburg. Dat komt omdat ik na mijn opleiding meteen bij Toneelgroep Amsterdam mocht werken. Daar heb ik echt het vak geleerd. Ik ben zelf opgegroeid met een vlakke vloer en een kleine zaal, in Haarlem. Je had er de Toneelschuur, waar Discordia speelde. Weinig publiek vond ik fijn, dat voelde intiemer. Dus de Stadsschouwburg was een grote stap. Om in mezelf te kunnen geloven, heb ik dat kleine en grote acteren samen moeten krijgen. Het tweede balkon moest me nu ook kunnen verstaan.”

Dagelijkse boodschappen

“Ik woon in de Houthavens en kom graag in de Spaarndammerstraat. Mijn favoriete winkel is groente- en fruitzaak Kardesler. De aardige man achter de toonbank noemt iedereen die binnenkomt buurman of buurvrouw. Dus de hele buurt noemt die winkel ‘De buurman’. Laatst had ik uitgroei in m’n haar en toen ik afrekende zei hij: ‘Buurvrouw, moet je niet Henna kopen even?’ Hoezo, vroeg ik, omdat ik uitgroei heb? ‘Ja!’ zei hij. Heel grappig.”

Kardesler Groente & Fruit op de Spaarndammerstraat. Beeld Sophie Saddington
Kardesler Groente & Fruit op de Spaarndammerstraat.Beeld Sophie Saddington

Museum

“Ik vind het fijn om rond te dwalen in Foam. Ik heb een Museumjaarkaart. Zo kun je in een verloren uurtje altijd even gaan. Ik hoop dat er ook een theaterjaarkaart komt. Dat zou fantastisch zijn, dat je naar alle voorstellingen kan. Geweldig toch? Er is volgens mij wel een pilot. Het is nog niet officieel omarmd door alles en iedereen, maar dat zou wel moeten. Het leuke aan z’n jaarkaart is dat je dan zo makkelijk gaat.”

Mooiste brug

“De Gevlebrug, de nieuwe brug bij de Pont­steiger. Hij is in Amsterdamse-­School­stijl gemaakt van oud staal. Ik wandel er vaak, we wonen op een boot vlakbij. Het gebied verandert continu. Ik kijk graag wat er wordt gebouwd en wie er komen wonen. Aan de zijkant van de brug zitten trapjes waar je lekker op kunt zitten. Het is een beetje een niemandslandje.”

De Gevlebrug bij de Pontsteiger. Beeld Sophie Saddington
De Gevlebrug bij de Pontsteiger.Beeld Sophie Saddington

Mooi van lelijkheid

“Het NDSM-terrein. Ik kijk vanuit mijn woonboot uit op dat botel met die grote felle rode letters. Ik hou daarvan. NDSM is een braak­liggend terrein, toch een beetje oud en aftands. Het heeft nog altijd het gevoel van een oude werf.”

Café

Café Mads op het Zoutkeetsplein. Er werkt een leuke man achter de bar en er komen veel verschillende mensen. In de ochtend draaien ze klassieke muziek. Het doet me een beetje denken aan café Alverna, dat vroeger op de Bilderdijkstraat zat.”

Ik voel me Amsterdammer...

“Hoe zeg ik dat? Ik weet nog, dit is jaren geleden, een moment dat ik op de pont stapte. Er kwam een man op een beschilderde fiets met vrolijke kleren aan en hij was heel hard aan het zingen. Niemand keek er vreemd van op, iedereen ging gewoon door met waar hij of zij mee bezig was. Ik zie dat niet als onverschilligheid, maar als acceptatie. Dat is waarom ik zo van Amsterdam hou. Iedereen mag hier bestaan. Ik hoop dat dat zo blijft.”

Met pek en veren de stad uit

“Al die kantoorgebouwen die gebouwd worden in plaats van sociale woningbouw. Ik weet dat het economisch gezien niet anders kan, maar toch vind ik dat het zou moeten. De stad gaat ten onder aan de vele bedrijven en dure woningen en straks kan niemand hier meer wonen.”

Restaurant

Pension Homeland op het Marineterrein. Als ik daar zit, voel ik me zo’n blije Amsterdammer. Lekker eten en leuk personeel, en er komen niet-doorsnee mensen.”

Pension Homeland. Beeld Sophie Saddington
Pension Homeland.Beeld Sophie Saddington

Favoriete vervoermiddel

“De fiets! Ik kan soms somber zijn, maar als ik ergens heen moet en op mijn fiets zit, is dat weg. Alsof je letterlijk de wereld in fietst met al die kleuren en geuren.”

Mooiste park

“Het Rembrandtpark. Ik kom vaak in het Westerpark; daar zit een gedachte achter, het klopt helemaal. Maar het Rembrandtpark is een optelsom van de buurt, waardoor het heel vrij voelt. De Baarsjes heeft veel verschillende culturen. Dat voel je in het Rembrandtpark.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden