PlusRecept van de dag

Acqua pazza, vis in gek water

Filmmaker en ramenchef Fow Pyng Hu heeft drie restaurants in de stad. Hij haalt zijn inspiratie uit Amsterdam, Tokio en alles daartussenin. 

Fow Pyng Hu.Beeld Jakob Van Vliet

Nu ben ik weer terug in Nederland, althans, wanneer u dit leest. Want feitelijk zit ik nog in Japan, ik moet mijn koffers nog pakken en de laatste klusjes thuis afmaken; de badkamerdeur gaat opeens stroef open. Er is een halfjaar voorbijgegaan, de laatste drie maanden zat ik hier illegaal. Maar daar was tot nu toe niets spannends aan. Voor het merendeel zat ik gewoon thuis met mijn gezin.

Niets aan de hand, zo lijkt het, maar intussen voel ik de constructie waar je door de jaren heen je leven aan hebt opgehangen langzaam afbrokkelen. Zoals bij velen onthult deze crisis de zwakke plekken van je leven. Ik moet ook toegeven, ik heb het er zelf naar gemaakt. Een gezin in Tokio en restaurants in Amsterdam. Met alle moderne mogelijkheden kun je deze constructie redelijk goed opstarten en zeker ook in stand houden.

Emotioneel is het niet makkelijk, maar met de jaren groei je in je rol als langeafstandspartner en later zelfs als langeafstandsvader. Je houdt het alleen vol met de gedachte dat het zich ooit allemaal oplost. Dat je uiteindelijk samen ergens belandt als gewoon gezinnetje.

Wanneer je aan zo’n avontuur begint, dan ga je er natuurlijk van uit dat die lange afstand maar tijdelijk is. Een jaartje hooguit. We hadden elkaar als student in New York leren kennen, ik ging terug naar Amsterdam en wilde onze prille relatie beëindigen. Ik geloofde niet in langeafstandsrelaties. Maar zij moest huilen en begreep er helemaal niets van. Toen zijn we het toch maar gaan proberen. Eerst met dagelijkse brieven en telefoongesprekken, later kwam er e-mail bij. Skype was een totale revolutie. Vliegtickets werden steeds goedkoper. Allemaal redenen om geen haast te maken om van die lange afstand af te stappen.

Het is alweer tien jaar geleden dat ik langer dan een halfjaar met mijn gezin heb doorgebracht. Dat was bijzonder, ook al hebben we deze keer niets speciaals gedaan. We weten niet voor hoelang we elkaar niet meer gaan zien. De crisis heeft ons in een stevige houdgreep. En zo merken we hoe kwetsbaar de constructie van deze moderne levensstijl is. De keerzijde is de volharding waarmee we er alsmaar mee doorgaan. Die hardnekkigheid zal ons er wel doorheen trekken, ook al blijft de crisis nog een jaartje hangen. Dat is tenminste wat we hopen af te lezen uit elkaars blik. Om de gedachte vast te houden dat we uiteindelijk ergens samen landen.

Acqua pazza, vis in gek water

Ingrediënten
500 gr schelvis, roodbaars, red snapper of rode poon
250 gr kokkels, vongole of mosselen
½ ui, grof gesneden
2 teentjes knoflook
300 gr cherrytomaatjes, gehalveerd
200 cc witte wijn
100 cc water
Klontje bote
Wat zout en peper
2 el olijfolie

Bereiding
Voor ik vertrek, kook ik nog iets wat we graag eten. Acqua pazza, gepocheerde vis met tomaatjes en schelpen, eigenlijk Italiaans, maar we hebben het voor het eerst in Japan gegeten. Het was onvergetelijk, hoe mooi de smaken in één gerecht bij elkaar kwamen.

Neem het liefst een hele witvis die in de pan past, daar komt de meeste smaak vanaf. Maar heb je liever een filet, dan kan dat ook. Een dik blok kabeljauw heeft wel iets meer tijd nodig om te garen. Maak de vis schoon, kieuwen en ingewanden eruit en ook goed ontschubben. Maak enkele insneden in het dikke gedeelte van de rug. Plet de teentjes knoflook en bak ze rustig aan met wat olijfolie. Doe de uitjes erbij en leg de vis in de pan op middelhoog vuur. Giet de wijn en water erbij en breng het aan de kook. Doe vervolgens de tomaatjes erbij en dek de pan af. Als je geen deksel hebt voor een koekenpan, kun je wat aluminiumfolie gebruiken. Draai het vuur laag. Na 5 minuten voeg je de boter en de schelpen toe. Doe de deksel er weer op en laat alles nog zo’n 7 minuten doorkoken (afhankelijk van hoe dik je vis is). Op smaak brengen met wat peper en zout. Let op, uit de schelpen komt al veel zout, dus eerst proeven. Serveer alles op een grote schaal, eventueel met wat peterselie en wat extra olijfolie eroverheen. Lekker met wat brood.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden