Amsterdam Bewaar

Pepijn Schoneveld lacht zijn emoties weg (***)

Pepijn Schoneveld lacht zijn emoties weg (***)
© Jaap Augustinus

Alhoewel Pepijn Schoneveld in zijn debuutvoorstelling 'Meneer Jongetje' een goede acteerprestatie neerzet, ontbreekt echte diepgang.

Meneer Jongetje

  • Ons oordeel:

Soms zegt kleding alles: Pepijn Schoneveld draagt in zijn debuutvoorstelling een korte broek met een net jasje. Hij is een 'meneer Jongetje'.

Zoals veel twintigers zit Schoneveld klem tussen zijn voorbije jeugd en de zo lang mogelijk uitgestelde volwassenheid. Hij stoort zich zowel aan zijn eigen cynisme als aan de valse hoop van naïeve dromers. 

Vilein 
Schonevelds acteerachtergrond (hij zat onder andere in Feuten) komt hem op het cabaretpodium goed van pas. Zijn spel overtuigt vanaf de eerste seconde en hij dolt met het publiek zoals Marc-Marie Huijbregts dat ook doet: een tikje vilein, maar ook zeer innemend.

Net als Huijbregts heeft Schoneveld iets kinderlijks, waardoor hij minder grof lijkt dan hij eigenlijk is. Het helpt hem ook om de zware inhoud verteerbaar te maken. Schoneveld, geen rasoptimist, roept dingen als: 'Het leven is een rechte lijn richting de dood en in de tussentijd gebeuren er allerlei vreselijke dingen.'

Grotleven
'Meneer Jongetje' zit vol angst, teleurstellingen en gepieker. Niet allemaal even opzienbarend, wel vaak goed verwoord. Hij zegt geschikter te zijn voor een simpel grotleven, maar wordt door de maatschappij veroordeeld tot 'levenslang denken'.

Schoneveld haalt de humor vooral uit zelfspot. Hij bagatelliseert zijn slechte sperma bijvoorbeeld door te stellen dat hij het eindpunt van de evolutie is. Geestig, maar de scène daarna in het ziekenhuis, waar zijn zaad onderzocht wordt, is ver over the top.

Zo lacht Schoneveld zijn emoties wel vaker weg en vermijdt hij echte diepgang. Het jongetje lijkt voorlopig nog de baas.

Cabaret: Pepijn Schoneveld
Wat: Meneer Jongetje
Regie: Jessica Borst
Gezien: 8/3
Waar: Bellevue