THEODOR HOLMAN

De onlangs geliquideerde drugshandelaar August Adjoeba wordt vast een held van GroenLinks. Hij stal van ' boeven, dealers, corrupten' en investeerde dat in de bovenwereld, ' waardoor werk werd gecreëerd voor de armen.'

Helemaal de filosofie van GroenLinksers Paul Vermast, Paulus de Wilt (stadsdeelbestuurder Slotervaart), oud-senator Leo Platvoet en Fjodor Molenaar (fractievoorzitter stadsdeel Centrum.)

Vermast zegt het namens hen: ''Als elke wetsovertreding een probleem is, hebben veel GroenLinksers, waaronder ik, een probleem, want ik ben ook wel eens (nou ja, meer dan eens) opgepakt, voor huisvredebreuk (dat is ook inbraak), in hijskranen en bedrijfsterreinen voor Greenpeace-acties wel te verstaan.''

De GroenLinksfilosofie is dus: als het maar een doel dient dat wij goed vinden (Greenpeace, geen kernenergie, asielbeleid), mag je de wet overtreden en dus inbreken, stelen en huizen opblazen. Het doel heiligt het feit dat je de democratie omzeilt en met het wetboek je reet afveegt.

Adjoeba dacht waarschijnlijk net zo: ik steel van misdadigers (en bedreig ze) en schep daardoor werk in Suriname - precies zo'n doel waarvan Groenlinksers vinden dat je er de wet voor mag overtreden.

Nu moet GroenLinks dat zelf weten, al heb ik liever geen politieke partijen in Nederland die zelf bepalen wanneer ze de democratie erkennen of niet. Zulke partijen zijn antidemocratisch en eng.

Maar wees dan niet verbaasd over het bericht van gisteren: ' Geloof in politiek bereikt dieptepunt'. Wie geen geloof meer in de Nederlandse politiek heeft, heeft gelijk.

Nu zeggen - vaak linkse - politici dat dit een populistisch standpunt is. Ze bedoelen dat domme mensen dit standpunt huldigen en dat intelligente, linkse mensen daarvoor te verstandig zijn.

Maar hoe moeten die domme mensen anders tegen de politiek aankijken als gekozen politici niet weten wat ze moeten doen (' We gaan eerst honderd dagen inventariseren wat het volk wil, daarna op vakantie') en als politici vroeger hun leven vulden met inbraak, diefstal, huisvredebreuk, geweld en antiparlementaire acties?