Kunst & Media Bewaar

Een beetje schaamteloos is best lekker op Amsterdam Open Air

Een beetje schaamteloos is best lekker op Amsterdam Open Air
© Open Air

Dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Op basis daarvan wordt een algemeen oordeel gevormd. Vandaag: Amsterdam Open Air, dat dit weekend wordt gehouden in het Gaasperpark.

We kijken onze ogen uit hoe lichaamsdelen hier in allerlei verleidelijke posities worden getrild en geschud, ogenschijnlijk zonder dat er veel moeite voor gedaan hoeft te worden

Mensen
Veel kleine Amsterdamse festivals zijn dan misschien het domein van hippe, jonge Amsterdammers, op Amsterdam Open Air staan zij in de schaduw van breedgeschouderde types, die ogenschijnlijk het hele jaar in de sportschool vertoeven om op een festival als Open Air de vruchten te plukken van hun harde werken.

De shirts van de mannen zijn strak en de mouwtjes kort. Als die al aanwezig zijn, want het mouwloze hemdje kan weer, lijken de heren collectief te hebben besloten. Niet in de laatste plaats omdat de tatoeages dan in volle glorie kunnen worden getoond. Het blijft lastig om in te schatten of de tatoeage weer in is, want als de inkt er eenmaal op zit, gaat het nooit meer weg, natuurlijk.

Ook de vrouwen hebben de gang naar de tattoostudio veelvuldig gemaakt en hebben daar duidelijk geen spijt van. Hier geen tuinbroeken of ingewikkelde wikkeljurken, maar vooral hele korte broekjes, met hele bruine benen en megastrakke jurkjes van joggingstof, die weinig aan de verbeelding overlaten. De ogenschijnlijke schaamteloosheid waarmee zowel man als vrouw het lijf toont, pakt niet voor iedereen goed uit. De Open Airbezoeker kan zich dus een hele dag vermaken door op een bankje te gaan zitten en de stoet kleurrijke figuren aan zich voorbij te laten trekken.


Eten en drinken
Het zal door de warmte komen, dat de flesjes water zo gretig aftrek vinden. Hetzelfde geldt voor de vele ijsjes, die massaal met elkaar worden gedeeld. Verder hoeven we ook niet te verhongeren met grote puntzakken Pomm's Friet, met mayonaise die zo lekker is dat we het eigenlijk op alles willen: op de burgers van Burgermeester, het Amsterdamse fastfoodconcept met het sympathieke imago en de beste burgers van de stad. Maar ook op de vegetarische gyros van Vleesch noch Visch.  

Een festival kan een flinke aanslag op de gezondheid zijn, dus voor de bewuste feestganger zijn er vers fruit, smoothies en 'Good Food.'   Maar de meeste bezoekers lijken zich een dagje niet zo'n zorgen te maken over het gestel en nippen aan een assortiment van mixdrankjes: Bacardi Razz en 7Up, Wodka-Jus, Jagermeister-Cola, wodka met Red Bull en Jack Daniels-Cola. En natuurlijk vooral veel biertjes. Speciale Brand-biertjes op het lounge-eiland en ijskoud Heinekenbier op de rest van het terrein. Bier is bier en het is koud, dus we zijn tevreden.  

Muziek
Amsterdam Open Air brengt verschillende Amsterdamse feesten bijeen. Die feestjes hebben gedurende het jaar al een vaste basis bezoekers en op Open Air komen zij samen tot een bont gezelschap: van feestmuziek zoals die elk weekend te horen is in de kroegen rond het Leidseplein tot de techno van Steve Rachmad, die in de tent van Format draait voor een publiek van liefhebbers.

Bij Apenkooi luisteren we naar vrolijkstemmende house, die perfect past bij het gevoel van het festival: zonnetje, drankje, dansje.  

Op het 'chill-eiland' draait Jon sa Trinxa, die op Ibiza zijn eigen club runt, hele fijne deuntjes om bij weg te dromen. Bij het loungen lijkt niet een stijl de boventoon te voeren: een reggaeversie van Pharrell's 'Happy' sluit naadloos aan bij een ontspannen housenummertje met een loom, maar o zo fijn saxofoondeuntje.

Het leukste hebben we het eigenlijk bij de piepkleine podia die tussen de grote stages staan. Zoals Club Godverdomme en vooral Africa's Epic Sound, ('Ball till ya fall') waar obscure Nederlandse hiphop wordt afgewisseld met reggae en latin hits. We herkennen weinig nummers, maar zijn de enigen: het groepje liefhebbers dat zich hier heeft verzameld rapt zelfs de snelste Colombiaanse gangstarap woord voor woord mee. We kijken onze ogen uit hoe lichaamsdelen hier in allerlei verleidelijke posities worden getrild en geschud, ogenschijnlijk zonder dat er veel moeite voor gedaan hoeft te worden. De mixtape van DJ G-Man Int. (2 much Money Part 3) die wordt uitgedeeld, steken we dan ook verwachtingsvol in de achterzak.    

Aankleding
Amsterdam Open Air is gegroeid van een relatief kleinschalig Amsterdams feestje tot een festival van Lowlands-achtige proporties. Er is een camping waar 'weekenders' overnachten om zowel zaterdag als zondag te kunnen feesten. De podia zijn enorm: technofeest Format huist in een grote circustent, zo eentje waar met gemak een paar duizend man in kunnen.

Apenkooi heeft misschien nog wel het mooiste podium: in een soort natuurlijk amfitheater kijkt de dienstdoende dj vanaf een met rotan en bananen versierd stage uit over een zee van mensen.  

Ook het 'chilleiland,' waar stevig gelounged kan worden, ziet er schitterend uit. Luxe hangmatten, houten tipi's en zitzakken op een van de mooiste stukjes van het Gaasperpark. Met de voetjes bungelend boven het water, terwijl een zeilboot voorbij glijdt, is het goed bijkomen van het geweld op het vasteland van Open Air. De organisatie van Open Air heeft begrepen dat het Gaasperpark nauwelijks versierd hoeft te worden om een prachtige setting te zijn. Goede wijn behoeft geen krans.

Buurtbewoners en fanatieke Gaasperparkliefhebbers voerden een rechtszaak om Open Air te weren uit het park, omdat het teveel schade zou aanbrengen aan de natuur. Wie de stampende massa door het park ziet trekken, krijgt begrip voor de natuurliefhebbers. Het park zal de komende tijd inderdaad moeten herstellen. Maar veel belangrijker is dat een groep mensen, die normaalgesproken nooit in het park zou komen, nu met eigen ogen kan zien dat er vlakbij Amsterdam een prachtig stuk natuur ligt. Als je door je wimpers kijkt naar de man die in een kayak door de kleine slootjes peddelt, zou je je heel even in het Amazonegebied kunnen wanen.

Algemeen oordeel
Amsterdam Open Air begon ooit als een festival voor hele blije Amsterdamse hipsterkindertjes, een homogene groep die in de buitenlucht genoot van de feestjes die ze gedurende het jaar bezocht. Inmiddels is de faam van veel van die feesten doorgedrongen tot ver buiten de stadsgrenzen en dat is te zien aan het publiek dat tegenwoordig door de poorten van Open Air loopt. Het is allang geen exclusief Amsterdams feestje meer.

Er zijn weinig festivals waar het publiek zo divers is. Dat is mooi om te zien: Open Air biedt blijkbaar aan allerlei groepen precies dat wat ze zoeken. Wie over de paadjes loopt die de podia met elkaar verbinden, ziet een smeltkroes van verschillende subculturen, terwijl de afzonderlijke podia duidelijk een specifieke doelgroep bedienen.

Amsterdam Open Air is een beetje als de Europese Unie: een heleboel verschillende groepen komen samen onder dezelfde vlag, zonder hun eigen identiteit te verliezen. Zij die een festival het liefste zien als een verzamelplaats voor tout hip Amsterdam, zullen wellicht hun neus ophalen voor Open Air. Hip is het namelijk niet meer. Maar wie omarmt dat hipsters niet nodig zijn voor een feestje heeft op Amsterdam Open Air een prima dag. Dat het bij vlagen een beetje ordinair kan zijn, maakt het eigenlijk alleen maar leuker.