Amsterdam Bewaar

Vluchtelingen zingen na gesprek met burgemeester

Vluchtelingen zingen na gesprek met burgemeester
© Marc Kruyswijk

De vluchtelingen voor zijn ambtswoning wil Van der Laan graag te woord staan, maar met de activisten die erbij horen, heeft hij het gehad. 'Já, hier staat een geagiteerde burgemeester.'

 
Ja, ik ben de burgemeester en dit is waar ik nu woon, daar schaam ik mij niet voor
Eberhard van der Laan

Ze schrikken er bijna van als de deur van de ambtswoning opengaat en burgemeester Eberhard van der Laan ineens zelf zijn hoofd naar buiten steekt om kijken wie er deze zondagavond toch zo'n herrie maakt op de Herengracht. Komt u maar, lijkt hij te zeggen. 'Ik wil graag weten waarom u hier bent gekomen.'

Applausje
Langzaam drommen ze om hem heen, de uitgeprocedeerde asielzoekers van de Vluchtgarage. Van der Laan staat ze uitgebreid te woord. Sterker: hij stelt vragen en kijkt zijn gespreksgenoten indringend aan. Onbevreesd, ondanks de moeilijke boodschap die hij heeft voor de wanhopige vluchtelingen. Die houding dwingt respect af bij de demonstranten, die zich een uur eerder met trommels en borden met leuzen hadden gemeld bij de ambtswoning van de burgemeester.

Als Van der Laan zegt dat hij nog eens zal gaan kijken naar de omstandigheden waaronder de vluchtelingen leven in de Vluchtgarage in Zuidoost, klinkt er zelfs een voorzichtig applausje. Een applausje waaraan ook het oudste dochtertje van de burgemeester in de deuropening meedoet.

Geprikkelde reactie
De sfeer verandert als mensen uit de entourage van de asielzoekers zich in de discussie mengen. Van der Laan schiet uit zijn slof. 'Met jullie praat ik niet! Ik verzet me tegen de rol die de politieke activisten spelen.' Van achter uit het gezelschap wordt schamper gelachen. Als Van der Laan weer verder praat met de vluchtelingen zelf, worden er opmerkingen gemaakt door de activisten. De burgemeester hoont terug: 'Ah, weer zo'n activist die vindt dat alles wat ik zeg bullshit is.'

De discussie ontaardt als Van der Laan een opmerking maakt over de activisten die straks weer teruggaan naar hun lekkere warme huis en hij zelf verwijten krijgt over de luxe van de ambtswoning. 'Ja, ik ben de burgemeester en dit is waar ik nu woon, daar schaam ik mij niet voor.' Zijn geprikkelde reactie wil hij wel toelichten.

Verwarring
De mensen rond de vluchtelingen hebben het beleid van de gemeente vergeleken met de razzia's in 1941. 'Ja, hier staat een geagiteerde burgemeester. Die vergelijking met wat hier in de oorlog is gebeurd, mag nóóit worden gemaakt. Met de mensen van Indymedia praat ik niet meer, die willen maar één ding: de groep vluchtelingen bijeenhouden. Voor de vluchtelingen maak ik mij zo hard als mogelijk, de activisten zijn duidelijk géén vrienden van mij.'

De vluchtelingen lijken een beetje in verwarring. Als Van der Laan na ruim een half uur besluit dat de eters in zijn woning lang genoeg hebben gewacht, doet hij nog even een rondje handen schudden. 'Thank you for coming,' zegt hij. Twee vluchtelingen zijn om en zingen: 'We are Amsterdam.' De activisten blijven enigszins beteuterd achter. Een vrouw zegt dat Van der Laan een heel goedkope poging heeft gedaan om de vluchtelingen en hun beschermers uit elkaar te spelen. 'Misselijk.' Dat de burgemeester het lef heeft gehad om met de demonstranten in gesprek te gaan, is haar echter niet ontgaan. 'Dat had ik niet achter hem gezocht.'