Binnenland Bewaar

Studente wint zaak om dronken filmpje tegen GeenStijl

Studente wint zaak om dronken filmpje tegen GeenStijl
© UNKNOWN

AMSTERDAM - GeenStijl is door de rechtbank in Amsterdam op de vingers getikt over het plaatsen van een filmpje met een dronken studente. Het weblog moet haar een schadevergoeding betalen.
Naming and shaming is een populaire activiteit op internet, maar het gebeurt niet vaak dat mensen die voor gek of erger worden gezet juridische stappen ondernemen.

''Het is een dappere zet van dat meisje om het op te nemen tegen GeenStijl. Iedereen weet dat wie dat probeert doorgaans nog meer aan de digitale schandpaal wordt genageld,'' zegt Christiaan Alberdingk Thijm, advocaat gespecialiseerd in onder andere mediarecht, auteursrecht en internetzaken. Zijn kantoor is niet betrokken bij dit geschil.

Het twee minuten durende, twee jaar oude, filmpje kwam vorig jaar in bezit van GeenStijl. ''Hé jongen, ik hoef helemaal niet te kotsen. Ik ben de voorzitter en jij moet mij majesteit noemen.'' Dat zei een knetterbezopen rechtenstudente, op een stoep in de Leidsedwarsstraat naast een plasje door haar geproduceerd braaksel, tegen een jongen met een camera die voor haar stond.

De beelden van het brallende meisje hadden toen al een tamelijk roemloze tijd doorgebracht op onder andere studententv.nl.

Pas nadat GeenStijl het filmpje had geplaatst op de aan haar gelieerde site dumpert.nl onder de kop 'Chubby Amateur Student Gets Full Load' ging het aanzienlijk beter met de populariteit. Honderdduizenden bezoekers vergaapten zich aan het plasje kots.

Het meisje in kwestie liet het er niet bij zitten, resulterend in een rechtszaak die al ruim een jaar aan de gang is.

Maar de voorzitter cq koningin heeft nu gewonnen. De rechtbank in Amsterdam heeft vastgesteld dat GeenStijl fout zat door het filmpje tot twee keer toe te plaatsen. Uiteraard voorzien van de welbekende al dan niet lollig bedoelde beledigingen van redactieleden en grof commentaar van honderden 'reaguurders', in de lijn van 'Achterlijke dronken hoer' en 'Nekschot aub voordat dit in de Tweede Kamer komt'.

Vaak is de onrechtmatigheid van naming and shaming helder. Het gaat om een auteursrechtelijke afweging van vrijheid van meningsuiting versus bescherming tegen aantasting van de persoonlijke levenssfeer en iemands goede naam. Uitingsvrijheid geeft de doorslag als bijvoorbeeld een maatschappelijk belang is gediend met een publicatie. Alberdingk Thijm: ''Daarvan is hier natuurlijk nauwelijks sprake. Het is duidelijk dat GeenStijl een grens heeft overschreden.''

Geen moeilijke zaak om te pleiten dus. Een van de redenen waarom gedupeerden toch niet snel geneigd zijn hun gelijk te halen is dat ze niet nog meer ruchtbaarheid willen geven aan gewraakte filmpjes, foto's of uitspraken. ''Het lastige is dat een rechtszaak de betreffende publicatie verheft tot nieuwsfeit. En dan ontstaat ineens wel een redelijk belang om het te laten zien. Misschien niet voor de aangeklaagde partij die ermee is begonnen, maar wel voor andere media die berichten over de zaak. Zo blijft je schandpaal googlebaar, terwijl je dat juist wilde stoppen.''

Daar komt bij dat procederen veel geld kost. Dat hebben niet veel mensen over voor een vonnis dat hen dan wel in het gelijk stelt, maar in feite nog meer aandacht genereert.

Volgens Alberdingk Thijm is het daarom een belangrijke stap voorwaarts dat de rechtbank vindt dat de student recht heeft op schadevergoeding van GeenStijl. Over de hoogte wordt beslist in een aparte schadestaatprocedure.

Hij schat de uitkomst daarvan niet al te bemoedigend in, nu de rechtbank het voorschot van vijftienduizend euro dat ze vroeg al te gortig vond. ''Nederlandse rechters zijn niet dol op het toekennen van hoge bedragen. Het zal waarschijnlijk uitkomen op rond de tienduizend euro. Een lachertje voor GeenStijl.'' (ELS QUAEGEBEUR)