Stadsgids Bewaar

Rick Nieman schrijft roman over mannenvriendschap, motoren en kids

Rick Nieman: 'Het leven anno nu is zó geregeld en zó netjes'
Rick Nieman: 'Het leven anno nu is zó geregeld en zó netjes' © Foto: Mark van der Zouw

Morgen verschijnt de eerste roman van RTL-nieuwslezer Rick Nieman (49), Altijd Viareggio. Over mannenvriendschap, motoren en kinderen. 'Ik heb nog altijd een vurige hang naar een groots en meeslepend leven.'

In al die structuur is motorrijden voor mij nog James Dean, Jack Nicholson en Jan Cremer.

Rick Nieman

Eens niet in een keurig blauw pak met dito das, maar gewoon in een grijze sweater en spijkerbroek schuift Rick Nieman aan in café Vrijdag, op een steenworp afstand van zijn woning in Amsterdam.

Iedereen kent hem als de keurige nieuwslezer van RTL, maar nu komt Nieman, na non-fictie boeken Is er nog nieuws? (2007) en De Goeroe- methode (2008), met zijn eerste roman: Altijd Viareggio. Een boek over vier vrienden die jaarlijks op motorvakantie gaan, om even te ontvluchten aan de dagelijkse realiteit en alles wat daarbij hoort; kinderen, relaties en werk.

Het is gebaseerd op zijn eigen leven. Nieman ging vijftien jaar lang trouw op vakantie met zijn drie beste vrienden. 'Totdat je inziet dat het niet meer gaat. En terecht. Je hebt een gezin en maar vier weken vakantie per jaar, en dan ga je ruim een week met die gasten weg.'

Wat is mannenvriendschap voor u?
'Je praat nauwelijks over problemen met elkaar. Ik niet, althans. Meestal gaat het eerst over de vorige keer dat je elkaar zag. Drank speelt daar dan vaak een belangrijke rol in. Die voetbalwedstrijd, die stapavond, of dat ene meisje. Het heeft wel iets melancholieks. Alles gaat ook heel langzaam in mannenvriendschap. Zolang je niemand verlinkt en niet aan de vriendin zit van één van je vrienden, blijft de loyaliteit heel lang goed. Zelfs als je een vriend uit het oog verliest en hij tien jaar later weer terugkomt, is er niks veranderd.'

Waar komt de drang vandaan dat in een roman te verwerken?
'Heel pretentieus, hè? En ik houd niet van pretenties. Ik heb het eigenlijk al tien jaar geleden geschreven. In eerste instantie was het rechtstreeks gebaseerd op mijn vriendschappen en de anekdotes, maar het thema is universeler. Dat is interessant voor meer mensen. Ik ken mijn vrienden al sinds de middelbare school. Je maakt dezelfde dingen mee. Krijg je wel of geen kinderen, en met welke vrouw dan? Houdt zo'n relatie stand? En hoe verandert je leven?'

In het boek komt uitgebreid ter sprake hoe het krijgen van kinderen mensen kan veranderen. U heeft een dochter van twintig. Heeft haar komst u veranderd?
'Het heeft mijn leven in hoge mate veranderd. Als je vrij bent en het is op vrijdagmiddag gezellig op het terras, dan blijf je hangen. Als je kinderen krijgt, vind ik dat je ervoor moet zorgen dat ze ook een kinderleven hebben. Dan moet er om half zes iets gezonds, of als het zaterdag is pannenkoeken, op tafel staan. Zeker hier in Amsterdam zie je veel mensen die het allemaal tegelijk willen doen: én blijven hangen in de kroeg én kinderen én op vakantie met vrienden. Volgens mij moet je kiezen en daar dan ook echt voor gaan.'

Bent u zelf tegen die keuze aangelopen?
'Ik kreeg veel eerder een kind dan mijn vrienden. Ik was 29. Mijn vrienden begrepen dat niet en vonden dat ik gewoon mee uit moest gaan. De moeder van mijn dochter en ik waren vervolgens snel uit elkaar. Als mijn dochter bij mij sliep, wilde ik er ook zijn als ze 's nachts om half twaalf wakker werd met een nachtmerrie. Daardoor liepen de ritmes van mij en mijn vrienden behoorlijk uit elkaar. Al hielden we die motorvakantie er altijd in.'

In het boek staat een passage: 'Motorrijden staat voor mij op 3, na seks en een ijskoude gin-tonic in de zon'. Waarheidsgetrouw?
'Motorrijden is fantastisch. Het leven anno nu is zó geregeld en zó netjes. Ik heb een auto die dik 200 kilometer per uur kan, maar zodra ik ergens 107 rijd, krijg ik een bon. Wat drinken op een feestje is leuk, maar dronken op een feestje staan is not done. Flierefluiten mag niet meer, je moet carrière maken als je jong bent. In al die structuur is motorrijden voor mij nog James Dean, Jack Nicholson en Jan Cremer. Kijk, je weet heus wel dat je niet ineens een vrije vogel bent als je jezelf vanuit je leaseauto en maatpak in een leren jack op je motor hijst. Maar het voelt wel zo.'

Lees vandaag (26-3) meer in Het ParoolBijna tijd voor een midlifecrisis