Stadsgids Bewaar

Heden lelijke citroenen te koop

Heden lelijke citroenen te koop
© UNKNOWN

Het komt weinig voor dat supermarktbazen een journalist toegeven, dat ze inferieure waar verkopen. Kom eens praten, had de directie van Plus supermarkten gezegd. Er zijn 270 Plusmarkten in  Nederland. Ze willen de boer dichter bij de burger brengen. Dan moet je ze beter betalen, schreef de journalist. Prompt werd hij uitgenodigd voor een gesprek en het werd nog gezellig ook. Dat de prijzen van tuinbouwproducten in de winkel veel hoger zijn dan wat de tuinder er voor krijgt ligt niet aan de winkelier, moeten we geloven, maar aan de tussenhandel. Goed, dan schakelen we die uit. Aldus werd besloten.

Overmoedig na dit succesje - journalisten zijn niet gewend dat kruideniers naar ze luisteren - begon uw verslaggever over oud zeer. Elk jaar opnieuw die hemeltergend beroerde perziken. Supermarkten kopen ze in op uiterlijk. Elk jaar opnieuw laat je je verleiden, zo prachtig rood en geel als ze zijn. En laat je je stom genoeg niet afschrikken door de lage prijs. Goedkope perziken zijn niet te eten. Onrijpe tennisballen zijn het, of meelperen. En dure zijn niet te koop. Lekkere sappige rijpe perziken moet je ver zoeken, de grens over, of zelf een boompje planten. Zo ging de verslaggever te keer in het Pluskantoortje en toen gebeurde het. De directie gaf hem zonder omhaal gelijk. Plus schaamt zich voor zijn perziken. Doe er dan wat aan, greep de journalist de macht. De Plusbazen timide: dat gaan we proberen, echt, we beloven het.

Daarna was het doorzetten, ze lagen onder. Citroenen! Wat doen we daar verkeerd aan, vroeg de directie. Niks ernstigs, maar er zijn hele goede op de markt die niet alleen lekkerder zijn maar ook een geurige schil hebben die je gerust gebruiken kunt in je taarten en in je cocktails. Bijna alle citroenen op de wereldmarkt worden in de was gezet en niet alleen om ze mooi te laten glimmen. In de was kan een schimmelremmend middel zitten. Dat maakt de citroenschil ongeschikt voor consumptie. Ook het schijfje in je witbier, het schijfje in je thee en het sliertje in je plak cake kunnen gif bevatten. Niet zoveel dat je na een slok en een hap niet meer weet wie je bent; maar waarom zou je gif innemen als het ook zonder kan? In een paar gebieden in Italië worden schone citroenen geoogst die niet in de was gaan, er gaat geen bestrijdingsmiddel overheen. Het worden biologische citroenen genoemd. Er is niet mee gerotzooid. Je hebt er bij die er we hier lelijk zouden noemen. Supermarktcitroenen zijn keurigjes, allemaal paaseigroot en geen puisten. Er zijn andere, met uitstulpingen en soms een vlek.

Nadia Zerouali, veelzijdig culinair publiciste, mobiele topkok, Marokkaanse Nederlandse die plat Achterhoeks kan praten, geboren in Winterswijk, schrijfster, samen met Merijn Tol, van het schitterende kookboek Arabia, met recepten uit landen rond de Middellandse Zee (uitgeverij Kosmos) gaf me een paar jaar geleden een schijfje te proeven van een grote ruige citroen van Sicilië. Er was olijfolie over gesprenkeld en zout op gestrooid. Ik was verkocht en ging naar de citroen op zoek in Nederland. Moeilijk te vinden.

Dat vertelde ik de mannen van Plus en ik vroeg ze om de citroenen voor mij van Sicilië te gaan halen. Ik bedacht alvast een tekst voor ze, waarmee ze straks in deze krant kunnen adverteren: 'De lelijkste citroenen liggen bij Plus.' Een groente- en fruitspecialist die dit leest is mogelijk de super te snel af. Pik hem dan gerust in, mijn tekst. (WOUTER KLOOTWIJK)