Kunst & Media Bewaar

Celliste Ella van Poucke: 'De Elisabeth Everts Prijs kwam uit de lucht vallen'

Ella van Poucke
Ella van Poucke © Presnyakov Music Productions

Ella van Poucke (20, Amsterdam) volgde op haar tiende al de vooropleiding van het conservatorium. Morgen krijgt de celliste de Elisabeth Everts Prijs uitgereikt, een aanmoedigingsprijs die elke twee jaar wordt uitgreikt aan jong talent. 'Ik had geen idee dat er over mij gesproken werd.' 

Wat is de Elisabeth Everts Prijs?

Elisabeth Everts was een pianiste die in 1948 om het leven kwam tijdens een vliegtuigongeluk. Ze was op concertreis door Indonesië. Haar moeder, zelf celliste, besloot een fonds te stichten om haar naam in leven te houden maar ook om jonge en veelbelovende uitvoerende musici te kunnen steunen.

De prijs werd eerder als uitgereikt aan o.a. Ronald Brautigam, Pieter Wispelwey, Micha Hamel, Ralph van Raat, Cora Burggraaf en, in 2012 aan Remy van Kesteren. Aan de prijs is een geldbedrag van 7.000 euro verbonden.

Hoe is het voor jou om zo'n prijs te krijgen?
'Ik ben heel erg vereerd, vooral omdat de lijst met musici die de prijs eerder hebben gekregen, erg indrukwekkend is. Ik had alleen geen idee dat er over mij gesproken werd. Ik liep op een dag door de stad en werd gebeld met de mededeling dat ik de Elisabeth Everts Prijs had gewonnen. Het kwam nogal uit de lucht vallen. Ik wist voorheen zelfs niet zoveel over Elisabeth.' 

Uit wat voor familie kom je?
'Ik kom uit een familie waar het vrij vanzelfsprekend is dat je een instrument speelt. Mijn moeder speelt altviool en mijn vader trompet. Mijn oudere broer is pianist. Mijn jongere broertje en zusje zijn ook veel met muziek bezig, dus we spelen allemaal we iets bij ons thuis. Als ik een concert speel is het altijd een heel 'family event'.'

Hoe ben je begonnen met het spelen van de cello?
'Op mijn vierde speelde ik viool, maar dat was niet echt mijn ding. Ik denk ook dat ik iets te jong was om het instrument echt te waarderen. Een goede vriend van de familie is cellist. Ik hoorde hem wel eens oefenen en ik dacht: dat wil ik ook wel. Vrij snel daarna ben ik op celloles gegaan. Het was niet alsof ik meteen als een idioot ben gaan spelen. Ik begon rustig aan, met een half uurtje per dag.' 

'Rond mijn 8ste werd het allemaal wat serieuzer, toen ik bij een muziekschool terechtkwam die ook verbonden is aan het conservatorium van Rotterdam. Ik speelde daar veel met andere kinderen en in orkesten. Op mijn tiende mocht ik naar de vooropleiding van het conservatorium en toen besefte ik me dat de muziek iets was waar ik echt graag mee verder wilde.' 

Wat vind je belangrijk als cellist?
'Om overtuigend te kunnen spelen moet er een juiste balans zijn tussen het stuk van de componist en de persoonlijkheid van de cellist. Ik probeer een stuk altijd mijn eigen te maken. Eerlijkheid en authenticiteit zijn wat mij betreft het belangrijkste in mijn spel.'

Heb je een favoriet stuk om te spelen?
'Dat is een lastige vraag. Meestal als ik een stuk aan het oefenen ben, dan vind ik het helemaal fantastisch. Maar een paar dagen later vind ik het volgende stuk wat ik speel net zo fantastisch. Bach is overigens wel een componist waar ik graag stukken van speel. Hij heeft een aantal prachtige cellosuites gecomponeerd. Als ik een stuk van hem hoor wil ik altijd zo snel mogelijk uitvogelen hoe ik het zelf kan spelen.'

Wat is het hoogtepunt uit je prille carrière?
'Een hoogtepunt is wat mij betreft niet het belangrijkse wat er in mijn carrière is gebeurd. Wat mij wel altijd bij is gebleven, is de eerste keer spelen in het Concertgebouw in Amsterdam toen ik 10 was. Op mijn dertiende deed ik mee aan het Prinses Christina Concours en won ik. Dat was wel echt het eerste zetje in mijn carrière.'

Waar zie je jezelf over tien jaar?
'Op het moment ben ik nog bezig met het afronden van mijn opleiding aan de Kronberg Academy in Frankfurt en ben ik veel aan het reizen. Ik merk in ieder geval dat alles op het gebied van muziek steeds beter gaat en dat ik steeds meer mogelijkheden krijg om te spelen. Veel in het buitenland en in Nederland optreden lijkt mij een goed streven. Ik hoop in ieder geval altijd met muziek bezig te kunnen zijn.'
 

De Elisabeth Everts Prijs wordt morgen uitgereikt in het radioprogramma 'Spiegelzaal', live vanuit het Concertgebouw om 10:00 uur. Van Poucke speelt tijdens de uitzending met haar broer Nicolas van Poucke een stuk van Bach.

30 december t/m 1 januari is ze te bewonderen tijdens het Kamermuziek Festival in de Amstelkerk. 


Het juryrapport

'Ella van Poucke, geeft al op zeer jonge leeftijd, in een vroeg stadium van haar ontwikkeling, blijk van een uitzonderlijke volwassen manier van spelen. Met name de intensiteit van haar spel, haar prachtige toonvorming en feilloze techniek maken haar tot een muzikale persoonlijkheid van uitzonderlijke klasse. De komende jaren zal zij nog vele muziekliefhebbers voor zich weten te winnen.'