Amsterdam Bewaar

Een Paradiso vol Franse toeristen voor Vanessa Paradis (***)

Ze is blond, petite en heeft nog een spleetje tussen haar tanden ook. Uit zo'n klein lijf komt niet heel veel herrie natuurlijk.
Ze is blond, petite en heeft nog een spleetje tussen haar tanden ook. Uit zo'n klein lijf komt niet heel veel herrie natuurlijk. © Paul Bergen

Thuis in Frankrijk is Vanessa Paradis een echte ster. Hier in Nederland is ze vooral bekend van 'Be my baby', haar hit uit de vroege jaren negentig. Paradis' zang klinkt heel dun en heel zwoel tegelijk. Inderdaad, super-Frans.

Vanessa Paradis

Ons oordeel: ★★★☆☆
Gehoord: 20/6
Waar: Paradiso

Licht, maar lekker, dat is de muziek van Vanessa Paradiso vooral. Maar soms gaat ze opeens echt diep.

De Franse taal, die hoor je niet vaak in Paradiso. Niet op het podium en zeker niet in de zaal. Maar als Vanessa Paradis vraagt wie er allemaal Frans verstaan, gaan in het publiek, dat voor een groot deel vrouwelijk is, opvallend veel armen omhoog. Allemaal vrouwen die vroeger tijdens de Franse les op de middelbare school wél hebben opgelet? Die zullen er zeker tussen zitten, maar het lijkt er vooral op dat er veel Franse toeristen in Paradiso zijn.

'Be my baby'
Is voor hen ook een unieke kans natuurlijk, de zangeres te zien optreden in zo'n relatief kleine zaal. Thuis in Frankrijk is Vanessa Paradis, die behalve zangeres ook actrice en model is, een echte ster. Hier in Nederland is ze vooral bekend van 'Be my baby', haar hit uit de vroege jaren negentig, afkomstig van een Engelstalig album dat ze opnam met Lenny Kravitz. Eerder, in 1987, scoorde ze hier ook al eens met 'Joe le taxi'.

Veertien jaar was ze nog maar toen 'Joe le taxi' een internationale hit was. Nu is ze voor in de veertig en moeder van twee kinderen (van de Amerikaanse acteur Johnny Depp, met wie ze lang een verhouding had), maar iets meisjesachtigs heeft ze nog altijd. Ze is blond, petite en heeft nog een spleetje tussen haar tanden ook. Uit zo'n klein lijf komt niet heel veel herrie natuurlijk. Paradis' zang klinkt heel dun en heel zwoel tegelijk. Inderdaad, super-Frans.

'Op elkaar'
Een vijfmansband heeft ze bij zich, waarin opvallend genoeg de Nederlander Reyn Ouwehand toetsen speelt. Aan de andere kant van het podium zit nog iemand achter keyboards: Benjamin Biolay, hier zo goed als onbekend, thuis in Frankrijk wel geroemd als de nieuwe Serge Gainsbourg. En die neemt genoegen met een rol als begeleider van Vanessa Paradis?

De verklaring is dat de twee sinds enige tijd 'op elkaar' zijn. Wie er oog voor heeft ziet de zangeres en de toetsenist in Paradiso veel blikken uitwisselen.

Dromerig en zomers
Veelzijdige muzikant, die Biolay. De keyboards wisselt hij al met gitaar, viool en - pourquoi pas? - trombone. En dat is leuk, telkens die heel andere accenten. Die paar liedjes die Paradis doet van haar album met Lenny Kravitz klinken zo Amerikaans als maar kan, voor de rest is de muziek door- en door-Frans. Op het repertoire staan veel liedjes van haar meest recente album Love songs. Dromerige en zomerse, voorzichtig psychedelische liedjes zijn dat; muziek voor uit een transistorradio (papa, wat is dat?) op een zonnig Zuid-Frans strand.

Licht, maar lekker, dat is de muziek van Vanessa Paradiso vooral. Maar soms gaat ze opeens echt diep. Hoogtepunt van de avond: het door Benjamin Biolay geschreven 'La chanson des vieux cons' (vrij vertaald: het lied van de ouwe lullen). Paradis zingt het met alleen een spaarzame keyboardbegeleiding. En dat klinkt heel klein, heel teder en vooral heel mooi.