Recensie
This is it **
© UNKNOWN

This is it **

Regie: Kenny Ortega
Met: Michael Jackson

Michael Jackson was een held. Vlak voor zijn dood had hij een conditie waarmee hij zo de marathon van New York twee keer had kunnen lopen. Creatief, flexibel en bovendien een gangmaker voor de honderden mensen die meewerkten aan de repetities voor This is it, zijn vijftig eindconcerten in de O2-arena in Londen. En hij was allesbehalve ziek.

Bezoekers van de bioscoopdocumentaire This is it, vanaf vannacht slechts twee weken in de bioscoop, zouden zomaar kunnen denken dat Jacko niet aan pijnstillers was verslaafd, soms een beetje gek deed of misschien wel door een overdosis roem totaal was weggevaagd van de realiteit. Hier is een artiest te zien op het toppunt van zijn creatieve kracht. Een wereldster.

Het begin van de 111 minuten durende documentaire laat een tekst zien, ondersteund door een romantisch muziekje vol harpen en violen. 'Dit is een glimp van wat Michael Jackson de wereld had willen schenken.' Regisseur Ortega, dramatisch: ''Voor alle fans''. Blauwe regendruppels dwarrelen over het scherm naar beneden. De muziek wordt idyllisch.

Daarna kiest Jackson uit honderden dansers, die uit de hele wereld zijn komen overvliegen voor een auditie van een paar minuten, kauwgom kauwend de beste.

De repetities kunnen beginnen. Is daar misschien toch te zien dat het niet goed gaat met de gezondheid van de spierwitte zanger? Tijdens het liedje They don't really care about us, grijpt Jackson af en toe in zijn zij, alsof hij steken heeft. Wellicht hoort het gewoon bij de robotchoreografie die Jackson voor het nummer creëerde.

Door alle repetities voor de concert-reeks achter elkaar te laten zien, is alsnog een nieuw Michael Jacksonconcert aan elkaar geknipt en geplakt. This is it is het resultaat. Michael Jackson is er topfit. Geen zweetdruppeltje of uitputting te zien. Maar als hij nog maar vijftig kilo weegt, is het veel.

Een bevredigend, afsluitend gevoel geeft deze documentaire allerminst. Het is als het kijken naar de making of van een film, omdat je nog geen genoeg hebt van het origineel. Maar dan valt het resultaat altijd tegen.

De zoete beelden tussendoor van de jonge Michael Jackson als leadzanger van de Jackson Five, en alle klassiekers die voorbij komen -Thriller, Billy Jean, Man in the mirror - maken veel goed. Maar hoe het werkelijk met Jackson ging, is niet te zien. Het laatste shot is een Michael die als een engel zijn armen spreidt. Bam, het beeld komt tot stilstand en in letters verschijnt nogmaals de titel. Einde. (MAARTJE VAN HOEK)

Website This is it