Kunst & Media Bewaar

Coparck met cd voor late dertigers

De melancholische popmuziek van Coparck blijft ook op album nummer vier zeer herkenbaar. Foto GPD
De melancholische popmuziek van Coparck blijft ook op album nummer vier zeer herkenbaar. Foto GPD © UNKNOWN

De nummers op de vierde cd van de groep Coparck, A dog and pony show, zijn wat directer dan voorheen, hoewel nog steeds melancholisch. 'We wilden meer energie.'

Een soundtrack voor de recessie wil Odilo Girod (38) het nieuwe album van Coparck niet meteen noemen, maar op A dog and pony show stelt de frontman zichzelf wel hardop vragen over de staat van de wereld anno 2009. Hoe hebben we alles georganiseerd, en is dit de manier waarop we eigenlijk in het leven willen staan? Girod kan zich niet voorstellen dat er nu nog iemand is die zich geen zorgen maakt. ''Het lijkt alsof het nu alleen maar over de economie gaat, maar zo véél dingen staan op losse schroeven.''

De melancholische popmuziek van Coparck blijft ook op album nummer vier zeer herkenbaar, met de zalvende stem van Girod op de voorgrond. Maar de songs op A dog and pony show zijn wat directer, minder uitwaaierend. ''We wilden meer in your face, minder gelaagd, met meer energie.'' Om die reden werd gitarist Gijs Coolen live aan de band toegevoegd. En tijdens de cd-presentatie, vanavond in de Melkweg, zal ook jazzheld Eric Vloeimans een paar nummers meespelen.

Girods teksten zijn door de jaren heen steeds explicieter geworden. Ze zweven op dit album tussen hoop en vrees. Zoals in Your last day on earth, een knipoog naar de dag des oordeels. Buitenaardse wezens zullen iedereen die nog een beetje normaal nadenkt, meenemen naar een betere wereld. ''Alle machtswel­lustelingen en fanatieke gelovigen laten ze lekker hier achter. Het is eigenlijk een heel positief nummer!''
Het titelnummer van A dog and pony show gaat over het Amerika tijdens de periode-Bush. ''Het kapitalisme zit de Amerikanen in het bloed. Ze beginnen nu pas te beseffen dat het kennelijk ook minder kan gaan in de toekomst.'' Een 'dog and pony show', in de late negentiende eeuw de term voor een klein reizend circus, staat nu synoniem voor zware overdrijving. Bijvoorbeeld dat een bedrijf mooi weer speelt voor potentiele investeerders als het aandelen gaat uitgeven, of een reclamebureau dat meedoet aan een pitch.

Girod maakte met Coparck de muziek bij de documentaire I wanna be boss van Marije Meerman, die onlangs nog een Gouden Kalf won. En onder de naam Chop Wood bracht hij een solo-cd uit met liedjes rond het thema slapeloosheid. Daarmee was hij deze zomer ook op de Parade te zien, en werd zelfs uitgenodigd om in Rusland te komen optreden. En dan is hij ook nog freelance grafisch ontwerper. Hij komt tijd te kort om alle ideeën uit te werken die er in zijn hoofd zitten. ''Het leven is zo absurd kort. Ik doe ook wel heel veel, maar ergens is het toch onbevredigend. Ik zou eigenlijk tijd willen kopen, van een zwerver.''

De vragen van een late dertiger. Hoe wil je in het leven staan? Wat is nu echt belangrijk? Het ontzagwekkende heelal en het feit dat we leven en dood gaan, daar probeert hij niet de hele dag aan te denken. Lachend: ''Het wordt steeds erger ook. Als je twintig bent, denk je niet dat je ooit dood gaat, dan is de toekomst een eindeloos gegeven.'' Het leven is een long and lovely suicide, zoals Girod schrijver Oscar Wilde citeert in het prachtige A manual for life. ''Dat bedoelde hij ook helemaal niet negatief.'' (SANDER KERKHOF)

A Dog And Pony Show verschijnt bij V2. Coparck presenteert de cd dondagavond 15 okobrt in de Melkweg, met in het voorprogramma Akward I. Aanvang 20.30 uur.