Binnenland Bewaar

Bonaire in tranen bij herdenking Marlies

Lily, de moeder van Marlies van der Kouwe, houdt samen met Nienke, de zus van Marlies, een speech tijdens de herdenkingsdienst. Foto ANP/Sandy Atimadora
Lily, de moeder van Marlies van der Kouwe, houdt samen met Nienke, de zus van Marlies, een speech tijdens de herdenkingsdienst. Foto ANP/Sandy Atimadora © UNKNOWN

KRALENDIJK - Familie en honderden Bonaireanen hebben donderdagmiddag Marlies van der Kouwe in een indrukwekkende bijeenkomst en stille tocht herdacht. De familie koestert geen wrok ten opzichte van het eiland.

Een half uur voordat de deuren van Jeugdhuis Jong Bonaire opengaan, staat buiten al een lange rij wachtenden. Veel mensen kunnen geen plekje meer bemachtigen in de zaal, zij volgen de herdenkingsdienst door de open ramen. Lokale radiostations zenden de bijeenkomst met toespraken, gezang en gebed live uit.

Lily, de moeder van Marlies van der Kouw, de 24-jarige apothekersassistente die enkele weken geleden werd omgebracht op Bonaire, voert als eerste het woord. Ontroerd vertelt zij over de kinderjaren van haar oudste dochter die zij op Bonaire doorbracht, omdat haar vader daar huisarts was. ''Bonaire bleef altijd in haar gedachten." Toen Marlies na een mislukte relatie weer alleen was, besloot ze naar Bonaire te verhuizen. Mike, een van de vrienden met wie ze op de avond van haar ontvoering uitging, vindt dat hij en de andere jongen uit het vriendengroepje hebben gefaald. ''Als mannen hadden wij je moeten beschermen."

Vader Jan Willem verhaalt over de nachtmerrie waarin de familie sinds de verdwijning van Marlies terecht is gekomen. Boosheid, ongeloof en intens verdriet, maar ook opluchting toen vorige week na een zoektocht van vier weken Marlies eindelijk werd gevonden. Het Natalee Holloway-scenario speelde de familie voortdurend door het hoofd. ''Onze grootste angst was dat we haar niet mee naar huis terug konden nemen", aldus de vader, die de vondst van het lichaam van zijn dochter 'onder deze omstandigheden de grootst denkbare gift' noemt. Hij spreekt lovende woorden tot de politie en de bevolking die hij in de lokale taal, het Papiaments, bedankt voor hun steun.

Veel Bonaireanen raken geroerd door de uitspraak van Jan Willem van der Kouwe dat de familie geen wrok voelt ten opzichte van het eiland. Want het is voor de bevolking nog steeds moeilijk te bevatten dat de daders lokale jongens zijn. Kwamen de daders maar van elders, dan was het hele drama makkelijker te verwerken, vindt menigeen. Maar de moord op de Nederlandse heeft de zorgvuldig gekoesterde idylle dat Bonaire een rustig en vriendelijk eiland is waar nooit wat gebeurt, wreed verstoord. ''God heeft dit eiland verlaten", zegt een oudere man na afloop van de herdenkingsdienst met tranen in zijn ogen.

Even later verzamelt een nog grotere menigte zich voor een stille tocht naar de plek bij het Water- en Elektriciteitsbedrijf waar Marlies door Ryan P. van haar fiets werd getrokken. Jong, oud, zwarte en witte mensen lopen met kaarsen, lichtjes en bloemen. De familie en hoogwaardigheidsbekleders, zoals de Antilliaanse minister van Justitie lopen voorop. In de verte markeert een politieauto met blauwe lichten de onheilsplek waar Marlies is gevonden. Op een boom is op ooghoogte een foto van de vrouw bevestigd, een koortje zingt in het Papiaments kerkelijke liederen, ieder familielid legt hier diep geroerd een roos. De dominee die ook de herdenkingsdienst heeft geleid, gaat voor in gebed.

Binnenkort vliegt de familie terug naar Nederland. Marlies was een meisje van Bonaire en kwam op het eiland van haar jeugd aan haar einde. Volgens haar vader is de cirkel van het leven van zijn dochter daarmee voorgoed gesloten. (GPD)