Kunstenares Tinkebell maakte van haar overleden poes een handtas. Dat leverde duizenden hatemails op, die nu gebundeld zijn in een boek, mét informatie over de afzenders.

'Je bent een ziek mens en ik hoop dat ooit iemand precies hetzelfde bij jou doet als wat jij met je katten hebt gedaan! Ze zouden je moeten opsluiten en executeren! Het is onmenselijk en oneervol wat je met die dieren hebt gedaan. Ik hoop met heel mijn hart dat jij net zo gruwelijk aan je einde komt als al die katjes waar jij een tas van hebt gemaakt!''

Vanaf het moment dat zij van haar overleden kat Pinkeltje een handtas maakte, is kunstenares Tinkebell, pseudoniem voor Katinka Simonse, vertrouwd geraakt met het fenomeen hatemail. Duizenden woedende reacties uit de hele wereld kwamen vanaf 2004 binnen op haar website. De schrijvers toonden weinig begrip voor de uitleg van Simonse dat zij de dubbele moraal van dierenliefde wilde laten zien door met haar huisdier te doen wat normaal geruisloos met anonieme dieren gebeurt.

Dierenliefhebbers reageerden massaal en furieus op de foto's van Pinkeltje voor en na, en bleven dat jaren doen. Simonse op haar beurt bleef ook aanstoot geven, onder meer door het perfecte huisdier te creëren: een kat die binnenstebuiten gekeerd verandert in een hond. Vorig jaar maakte de politie een einde aan een expositie in galerie Masters, waar Tinkebell honderd hamsters in grote plastic ballen liet rondlopen.

Een deel van de oogst aan hatemail is nu verzameld in een dik boek met de titel Dearest Tinkebell. Honderden korte en lange brieven vol geraas en getier in verschillende talen. ''I hope you die in great pain burning in hell, sicko. If I ever meet you in the street, I'll beat you up so hard, that even your own mother won't recognize you. Fuck you.'' En: ''Why don't you kill your mother and make a purse out of her? Of perhaps you could do a purse out of your ass! You should be arrested!!!''

Simonse heeft zich de verwijten nooit persoonlijk aangetrokken, vertelt ze. ''In het begin schrok ik nog wel van de reacties. Sommige zijn echt heel heftig. Later was ik vooral verbaasd over de hoeveelheid hatemail. Het hield maar niet op. Het hoort ook bij mijn werk. Ik gebruik controverse als materiaal. Ik zet het heel bewust in.'' Aangifte bij de politie van de bedreigingen heeft de kunstenares nooit overwogen. ''Dan maak je jezelf slachtoffer. Dat lijkt mij heel onwenselijk.''

Met Dearest Tinkebell haalt Simonse de anonieme briefschrijvers uit de anonimiteit. In de letterlijke zin van het woord, want coauteur Coralie Vogelaar zocht op het internet naar informatie over de afzenders, en vond in sommige gevallen verbijsterend veel materiaal.

In het boek gaan de hatelijke mails vergezeld van van het net geplukte foto's, waarop de schrijvers zijn te zien met hun familie, vrienden én huisdieren. Het gegeven dat deze mensen mails met de ergste verwensingen hebben geschreven en verstuurd, maakt ze kwetsbaar.

Vogelaar, die maanden bezig was met het speurwerk, vertelt gefascineerd te zijn door hatemail. ''Hatemail wordt doorgaans verzonden door pubers of gefrustreerde mannen en vrouwen. Het bijzondere aan Tinkebell is dat zij juist ontzettend veel hatemail kreeg van jonge meisjes. Superschattige mensen eigenlijk, die in een persoonlijk gesprek waarschijnlijk nooit zouden durven te zeggen wat zij in hun mails wel durven te schrijven.''

Dat laatste maakt van Dearest Tinkebell een bijzonder boek, niet alleen handelend over de gevoelige snaar van de dierenliefde, maar ook over het gebruik van het internet. ''Internet wordt benut om anoniem hatemail te versturen, maar dezelfde mensen gebruiken het medium om een bijna exhibitionistisch profiel van zichzelf te geven,'' zegt Vogelaar. ''Dat maakte de speurtocht heel intiem. Je dringt binnen in het leven van een ander, veel meer dan je soms zou willen.''
Voor Simonse was het boek een mogelijkheid om haar belagers van zich af te schudden. ''Maar het past ook in mijn werk omdat het alles te maken heeft met context. Het materiaal is gewoon op het internet te vinden. Door het op deze manier in een boek te zetten, krijgt het een heel andere lading.''

Vogelaar hoopt dat het boek bijdraagt aan een debat over het internet. ''Ik begrijp dat in kringen van advocaten naar aanleiding van het boek wordt gesproken over de grenzen van privacy op het net.''

De mailbox van Tinkebell blijft intussen klingelen. Na haar optreden, met kattensjaal, bij Pauw & Witteman, kwamen er vorige week meteen weer honderden mails binnen. Vogelaar ontving haar eerste hatemails. (PATRICK MEERSHOEK)

www.tinkebell.com