Recensie
Lies Visschedijk als Soof.
Lies Visschedijk als Soof. © Martijn van Geldeer

Soof mikt op de perfecte imperfectie (***)

recensieDe romantische komedie Soof is gebaseerd op de columns van Volkskrant-columniste Sylvia Witteman, die het leven van een thuiswerkende, creatieve vrouw met drukbezette echtgenoot en jonge kinderen van de nodige herkenbare en geestige kanttekeningen voorziet. Soof, geschreven door Marjolein Beumer, probeert dit Wittemangevoel, om in stijl te blijven, te bottelen.

Soof, met aanstekelijk plezier gespeeld door Lies Visschedijk, heeft een cateringbedrijfje aan huis, een leuke man (Fedja van Huêt) en dotten van kinderen, maar in de aanloop naar haar veertigste verjaardag heeft ze het gevoel dat ze op een doodlopend pad is geraakt. Seks is routine geworden, de kinderen trekken al haar energie weg en ze kookt weliswaar de sterren van de hemel, maar zakelijk loopt het een stuk minder. 

Perfecte imperfectie
Soof, geregisseerd door Antoinette Beumer, gaat niet voor realisme, maar mikt op de perfecte imperfectie, die we ook terugvinden in het werk van de Amerikaanse Nancy Meyers. Vooral It's complicated (waarin Meryl Streep schitterend ongelukkig is aan het kookeiland uit  je dromen) lijkt een inspiratiebron te zijn geweest voor Soof. Soof werkt het best in de scènes thuis, met Fedja van Huêt in een lichte rol, die hem prima afgaat. Ook Maryam Hassouni en Eva Laurenssen als de assistent-cateraars zijn goed voor vrolijke momenten.

Soof is vooral de film van Visschedijk, die voortdurend de indruk wekt zich in avonturen te storten die ze net niet kan overzien, of het nu koken voor 75 man is of een romantische bevlieging voor een Amerikaanse choreograaf (Dan Karaty) die van haar de cateraar van bekend Nederland kan maken. De huwelijkscrisis is er één zonder al te scherpe randjes; er is zo veel liefde in het huis dat je nooit het gevoel hebt dat er iets echt pijn gaat doen.

Tenenkrommende momenten
Het romantische uitstapje met Dan Karaty is het zwakste deel van Soof - al was het maar omdat Fedja van Huêt, zelfs als onattente hork, met voorsprong de leukere, charmantere man is. Slappe scènes, stuk voor stuk. En de film gaat ook op een opdringerig irritante manier gebukt onder meedogenloze product placement. Vooral de rol van mediapartner De Telegraaf en showbizzreporter Wilma Nanninga leiden tot een aantal bijzonder tenenkrommende momenten. 

En dan nog iets: de tijd voor zo'n Ewbank-Borsato­ballad ('Laat je verdriet heel mijn hart maar doorboren') is ook voorbij. Bovendien: dat is zó niet Sylvia Witteman.


Soof
Regie: Antoinette Beumer 
Met: Lies Visschedijk, Fedja van Huêt,  Dan Karaty, Anneke Blok
Bioscoop: Arena, De Munt, Tuschinski, City, Ketelhuis