Amsterdam Bewaar

In de bijlmer: Boer zoekt Bijlmer

Boer Dirk en boerin Jessica bij kinderboerderij De Gliphoeve. Straks klinkt ook de roep van de ara hier. Foto Ade Johnson
Boer Dirk en boerin Jessica bij kinderboerderij De Gliphoeve. Straks klinkt ook de roep van de ara hier. Foto Ade Johnson © UNKNOWN

22 schietpartijen in een jaar, drie dodelijke slachtoffers. Hoe is het om in de Bijlmer te wonen? Deel 13 van een serie.

Goed nieuws in de G-buurt: De Gliphoeve leeft weer. Na het vertrek van de legendarische boer Floor en zijn echtgenote naar Duitsland heeft de kinderboerderij er bijna een jaar stil, dierloos en overwoekerd door onkruid bijgelegen. Maar nu zijn boer Dirk en boerin Jessica namens de Stichting Werkwijs neergestreken op het terrein, met prachtige plannen voor de toekomst, twee zwarte pony's, acht reusachtige kippen, vijf schapen en een wellustige bok die deze week zijn entree vierde door binnen een minuut twee geiten te overrompelen. Om maar aan te geven: iedereen heeft er zin in.

Dick (zo heet hij als hij niet boer Dirk is) Dijkman en Jessica Muller, voorheen eigenaar van een offsetdrukkerij en sociaal-pedagoge, beseffen dat zij een bijzondere erfenis in beheer hebben. Begonnen met een geitje op zijn balkon, bouwde Floor Doll in dertig jaar aan een groene oase tussen de hoogbouw. Hij zorgde voor zijn mottige veestapel, maar nam ook de kinderen onder zijn hoede die 's ochtends door hun ouders over het hek werden getild.

Dijkman: ''Floor creëerde een rustige plek in een onrustige buurt. Een stukje niemandsland waar mensen even konden ontsnappen aan de drukte van de wereld aan de andere kant van het hek. Dat is precies wat ons voor ogen staat.''

De Gliphoeve zal wel een iets andere uitstraling krijgen, als het aan de nieuwe beheerders ligt. Thuis in de warmgestookte slaapkamer van Dijkman liggen momenteel bijna achthonderd zaden te ontkiemen. Bananenbroodbomen, palmbomen, bananenbomen: de hele tropische mikmak. Die gaan in maart als jonge aanplant de grond in. En kijk, wijst Dijkman, daar komt een pergola met druivenranken.

Een ander mooi plan is de bouw van een zes meter hoge volière voor papegaaien, zodat de reizigers die 's ochtends op het nabijgelegen station Kraaiennest de eerste metro naar de stad nemen, straks uit hun dommel opschrikken door de schreeuw van de ara.

Het resultaat moet een buurtboerderij zijn, waar de hele buurt ook bij betrokken is. Dat moet weer groeien, beseft Dijkman. ''We hebben de afgelopen weken een paar vervelende dingen meegemaakt. Mensen die 's nachts de dieren mishandelden. We zetten de dieren nu op stal tot die problemen voorbij zijn. Dit is een omgeving met veel stress en spanning. Je merkt het aan het geschreeuw, de ruzies en de vechtpartijtjes. Ik hoop dat wij met De Glip­hoeve aan de ontspanning kunnen bijdragen.''

De eerste signalen zijn er. De vrijwilligers van vroeger melden zich weer aan. Een man kwam een grijze kanarie brengen in een plastic zak. Of het vogeltje misschien iets voor de kinderboerderij was. Jawel, dat mormel kon er nog best bij. Jessica vertelt over een jongen die kort na de heropening zijn konijn kwam afleveren. Stugge verschijning, type gangstarapper. (De jongen, niet het konijn.) Deze week kwam hij even langs om naar zijn voormalige huisdier te kijken. Met in zijn hand een belachelijk grote zak wortelen. (PATRICK MEERSHOEK)