Sport Bewaar

Regisseurs AGOVV waren bij hoogtepunt Ajax

1995: John van den Brom jubelt het uit als hij het winnende doelpunt maakt. Ajax is officeus kampioen van de eredivisie. Foto ANP
1995: John van den Brom jubelt het uit als hij het winnende doelpunt maakt. Ajax is officeus kampioen van de eredivisie. Foto ANP © UNKNOWN

Bij AGOVV, vanavond de tegenstander van Ajax in het bekertoernooi, staan twee oud-Ajacieden aan het roer: trainer John van den Brom en zijn assistent Peter van Vossen. Zij waren 'erbij' in Wenen op 24 mei 1995, de avond waarop Ajax de Champions League won.

Slecht nieuws. Twee uur voor aanvang van de eindstrijd ontvangt John van den Brom een harde mededeling van trainer Louis van Gaal. Hij is de zeventiende man en de Amersfoorter moet het duel met AC Milan vanaf de tribune aanschouwen.

''Er mochten maar vijf spelers op de bank zitten, nu zeven,'' zegt Van den Brom veertien jaar later. ''Wel had ik de hele voorbereiding op de wedstrijd meegemaakt, omdat Frank Rijkaard een twijfelgeval was. Hij haalde het wel. Gelukkig. De trainer wilde me toen zoals altijd heel netjes vertellen waarom ik er niet bij zat. Ik hoef geen uitleg, zei ik en ik heb hem succes gewenst. Maar ik baalde vreselijk en ik heb in mezelf een aantal keer flink gevloekt.''

Terwijl Van den Brom met onder anderen Tarik Oulida en Sonny Silooy een tribunestoeltje in het Ernst Happel Stadion zoekt, houdt Peter van Vossen op het veld ontspannen een balletje hoog met Patrick Kluivert. Beiden zijn wisselspeler en ze zitten in de dug-out als Van Gaal in de eerste helft pal voor hun neus zijn legendarische karatetrap doet. De bevlogen coach imiteert een doldrieste overtreding van Milanspeler Marcel Desailly op spelmaker Jari Litmanen. ''Later is er veel ophef over geweest, maar op het moment zelf nam ik het helemaal niet in me op,'' zegt Van Vossen, die zich niet meer de hele avond voor de geest kan halen. ''Of ik mocht warmlopen? Dat weet ik niet eens meer.''

Zeker is wel dat de pas achttienjarige Patrick Kluivert warmloopt en na 69 minuten invalt. Vier minuten voor het einde van de wedstrijd puntert de zorgeloze tiener de enige treffer binnen.

Na het eindsignaal weet Van den Brom niet hoe snel hij zich in de feestvreugde moet mengen. ''Het voelde namelijk ook als mijn succes. Daar staat Van Gaal voor. Iedereen is onderdeel van de groep tot en met de vaste buschauffeur aan toe.''

Wanneer Van Vossen kort na het laatste fluitsignaal wordt besprongen door een fan is hij nog niet in voor een feestje. ''Ik was nog teleurgesteld. Tot aan de finale had ik namelijk alles gespeeld in de Champions League. Ik viel altijd in, áltijd. Speelde ook veel in de basis en nu mocht ik niet eens invallen. Ik baalde omdat ik aanvoelde dat de kans op een finale waarschijnlijk nooit weer zou komen.''

Zijn stemming slaat om wanneer hij na de ereronde in de catacomben neerstrijkt. ''We zijn naar binnen gegaan en ik heb met Frenkie (Rijkaard, red.) een sigaretje gerookt. Dat deden we altijd en vanaf toen kon ik ook genieten. Ik herinner me dat we later in het hotel in een grote zaal belandden. Dat was één groot feest met de eigen groep. Ja, iedereen was dronken. Twee dagen lang.''

De grote huldiging op het Museumplein en de tocht door de grachten zouden nog volgen. (ARNOUD HEINS)