Amsterdam Bewaar

Portret van gevallen krachtpatser Herrema

Foto ANP/Evert Elzinga
Foto ANP/Evert Elzinga © UNKNOWN

Hij was ooit lid van Arjos, de jongerenbeweging van de Anti-Revolutionaire Partij. Toen die in het CDA overging, stapte Tjeerd Herrema (47), de vandaag afgetreden wethouder, over naar de PvdA. Hij werd het jongste raadslid in Leeuwarden. Daar ijverde hij al voor het openstellen van de partnerregistratie voor homostellen, om PvdA-feministe Hedy d'Ancona op zijn weg te vinden. Die vond het huwelijk maar onderdrukking.

Ook die partij bleef hij niet altijd trouw. Hij zegde zijn lidmaatschap op naar aanleiding van de WAO-crisis in de PvdA en werd pas weer lid toen hij in 1999 stadsdeelvoorzitter van Zeeburg werd. Acht jaar later werd hij geselecteerd als wethouder met een portefeuille die reikte van dienstverlening tot volkshuisvesting. De hoofdmoot daarin was de Noord/ Zuidlijn, de lijn waar de gemeenteraad een paar jaar eerder voor had gestemd, maar die toen al een problematisch dossier dreigde te worden.

De opdracht van Herrema was om de Noord/Zuidlijn onder controle te brengen. Kort na zijn aantreden benadrukte hij dat het niet alleen kommer en kwel was. ''Dit project is indrukwekkend en inspirerend.''
Zijn voornemen was om het misplaatste optimisme uit de plannen te halen. Dat bleek niet zo eenvoudig te zijn. De tegenvallers bleven komen. In april 2008, toen hij een nieuwe tegenslag bekendmaakte, zei hij: ''Dit is de moeilijkste boodschap die ik ooit heb moeten brengen aan de raad.''

Maar het kon nog erger. Toen panden aan de Vijzelgracht begonnen te verzakken, waren de tegenslagen geen financiële en technische kwestie meer. Toen ging het om mensen van vlees en bloed die hun huis uit moeten.

De geloofwaardigheid van het project stond onder druk, zei hij zelf, maar dat gold ook voor zijn eigen positie. In december stemde de voltallige oppositie voor een motie van treurnis. Herrema kon uiteraard aanblijven, maar het geduld raakte op. Het idee dat de Noord/Zuidlijn een project was waar bijna alle partijen zich nu eenmaal aan hadden gebonden, werd verlaten. Hij bracht een mogelijk aftreden zelf ter sprake in een besloten gesprek.

Tijdens een debat over de lijn, begin dit jaar in de Stadsschouwburg, maakte hij een minder strijdbare indruk. Misschien kwam het door de retorische vragen van professor Arnold Heertje of door de technische kwesties die werden aangesneden.

Toch was het een opmerkelijke transformatie, want hij gold als een van de krachtigste wethouders van het college en ook de minst brave. Hij was niet beducht voor een robbertje vechten en niet vies van een trucje om bijvoorbeeld de VVD buitenspel te zetten. In de toch wat gemoedelijke sfeer van de Stopera was hij soms de man die de zaken op scherp zette en daarvan genoot.

Niet dat het op alle andere vlakken zo fantastisch ging. Het project om samen met GroenLinks-wethouder Marijke Vos de lucht in de stad schoner te maken, boekte nog niet veel successen. Een voorstel voor de invoering van een spitsheffing leverde hem in De Telegraaf de eretitel 'Roverhoofdman van het inhalige gemeentecollege' op.

Andere dingen liepen iets beter. De taxichauffeurs op het CS gedragen zich over het algemeen iets fatsoenlijker. De wielklem werd afgeschaft.
Herrema was niet bang om zijn persoonlijke kanten te laten zien. Hij liet zich in deze krant portretteren als trotse vader, samen met zijn man Robert en zoon Sam, waarvan Herrema de 'sociale vader' is.
Zijn huwelijk was het eerste dat door een moslima, Fatima Elatik, werd voltrokken. Dat was geen politiek statement, maar omdat ze een vriendin is, zei Herrema er later over. (ADDIE SCHULTE)