Kunst & Media Bewaar

Wigwam lijkt op een cursus Youp van 't Hek voor beginners **

Archieffoto.
Archieffoto. © ANP

Het opvallendste moment in Wigwam: Youp die Meneer Alzheimer zingt. Een lied over zijn angst voor de dood. Over wat hij wel en niet wil vergeten aan het einde van zijn leven. Twintig jaar geleden was het al onderdeel van de voorstelling Ergens in de verte, maar het klinkt anders nu.

Hij zingt het (in een nieuw arrangement) met veel minder bravoure dan toen. Bijna nederig zelfs. Zijn einde is dichterbij gekropen, de tekst lijkt tastbaarder te zijn. De 58-jarige Van 'Hek laat zijn naderende ouderdom een paar keer terugkomen. Met minder grappen en meer reflectie dan voorheen spreekt hij over lichamelijk verval en de vermeende zin van het leven. "Waarom ben ik hier? Waarom ben ik in godsnaam hier?" vraagt hij zich hardop en oprecht af. Soms lijkt er zelfs een beetje wanhoop door te schemeren. Dat is een kant van hem die we niet vaak te zien krijgen. Wat jammer daarom dat Wigwam verder zo'n zouteloze exercitie is.

Van 't Hek vertelt hoe hij in dronken toestand bij zijn oude huis aankomt. De nieuwe bewoner heeft op zolder een wigwam gevonden, waarin Van 't Hek zich vijftig jaar geleden afsloot voor de wereld. Met het ding onder zijn arm zwerft hij door de nacht, zich afvragend wat hij zal doen met de jaren die hem nog resten.

Van 't Hek heeft vaker het verwijt gekregen dat hij zichzelf herhaalt, maar Wigwam lijkt wel een best of, een cursus Youp voor beginners. Alle stokpaardjes zijn aanwezig. De burgerlijkheid natuurlijk. Hij pepert het publiek in dat hun huwelijk al 25 jaar nergens meer over gaat en dat de pauze een perfect moment is om weg te lopen. Ook de oude vriend die nog maar kort te leven heeft komt weer voorbij. En op een feestje begint een zweverig type tegen hem te praten over zelfhulpboeken. Zouden er echt nog mensen bestaan die tegenover Youp van 't Hek een dergelijk onderwerp aansnijden?

Het is zó erg dat je bijna een dubbele bodem verwacht. Een scène waarmee hij al het voorgaande omdraait. Helaas. Wigwam is een voorstelling waarin Van 't Hek de actualiteit maar mondjesmaat toelaat. Waarin zijn persoonlijke verhaal belangrijker is dan grapdichtheid. Maar in die nieuwe zakken zit heel oude wijn.