Sport Bewaar

Gouden Dekker rekent af met 'finalesyndroom'

Inge Dekker.
Inge Dekker. © AP

Inge Dekker en 'grote' finales. Dat was jarenlang geen gelukkig huwelijk. De 25-jarige zwemster toonde geregeld in de series en halve finales aan dat zij op de vlinder- en vrije slag een wereldtopper is. In de eindstrijd sloeg dan echter de stress toe, waardoor ze verkrampt in het water lag en onnodig naast medailles greep.

Eén jaar voor de Olympische Spelen van Londen rekende Dekker in het Oriental Sport Complex voor eens en voor altijd af met dat 'finalesyndroom'. De zwemster, die vorig jaar uitweek naar het veelgeprezen trainingscentrum van Marseille, maakte bij de WK-finale op de 50 meter vlinderslag de verwachtingen méér dan waar. Nadat ze zich in de halve finales als nummer twee - achter de Zweedse Thérèse Alshammar - had geplaatst voor de eindstrijd, sloeg ze in de eindstrijd keihard toe.
 
De pupil van coach Romain Barnier lag na 40 meter nog achter topfavoriete Alshammar, maar bereikte dankzij een fantastisch eindschot toch als eerste de overkant van het bad. 'Toen ik aantikte, wist ik dat het heel dicht bij elkaar zat. Dan zie je die nummer 1 achter je naam staan. Tja, dat is zó cool. Ik ben héél blij.'
 
Eerder deze week kreeg Dekker op de 100 vlinder - in tegenstelling tot de 50 vlinder wel een olympisch nummer - een fikse teleurstelling te verwerken, toen ze zich niet eens voor de finale wist te plaatsen.
 
Ze besloot echter haar frustratie om te zetten in kracht, hetgeen op de 50 vlinder tot een fraaie uitbarsting leidde. 'Ik was heel teleurgesteld aan het begin van de week', erkende Dekker. 'En dan is het moeilijk om de knop om te draaien. Toch is dat gelukt en dan zie je maar... dan rolt er zo'n eerste plaats uit.'
 
Coach James Gibson, assistent van Barnier, nam in Shanghai alle verantwoordelijkheid voor de mislukte missie op de 100 vlinder. Volgens hem heeft Dekker te veel met de sprintmannen getraind, waardoor ze te weinig inhoud heeft opgedaan.
 
Nog belangrijker dan het blinkende WK-goud is wellicht het bewijs aan zichzelf en de buitenwereld dat Inge Dekker ook 'grote' finales uitmuntend kan zwemmen. 'Soms ging het in de finale niet altijd even goed, maar ik heb voor eens en voor altijd laten zien dat dat afgelopen is', sprak Dekker stellig. 'Ik wist dat al langer. Nu is het ook voor iedereen duidelijk. Klaar. Afgelopen.'

Van Rouwendaal verbaasd

Sharon van Rouwendaal verbaasde tijdens de finale van de 200 meter rugslag vriend, vijand én zichzelf. De pas 17-jarige zwemster eiste bij haar debuut bij een WK langebaan meteen een bronzen medaille op. 'Dit is wel een beetje onverwachts', erkende de tiener.

'Toen ik zag dat ik derde was geworden, dacht ik: dat klopt toch niet? Ik bleef kijken en pas na een tijd geloofde ik het. Dit geeft wel een kick.'

De voorbereiding op de finale was allerminst ideaal, omdat Van Rouwendaal zich had vergist in de aanvangstijd van de eindstrijd. Zij dacht dat ze rond zeven uur 's avonds (lokale tijd) in het water moest, maar een uur voor de race kwam ze er achter dat 't 30 minuten eerder was. 'Toen moest ik maar eens snel mijn pak aandoen en even inzwemmen', sprak ze koeltjes. 'Heel vreemd, zoiets gebeurt bijna nooit. Maar ik heb er blijkbaar goed aan gedaan, hè.'