Amsterdam Bewaar

@wegelius luistert naar Van Morrison

Wielrenners omringen Lance Armstrong in Griffith Park, Los Angeles, nadat hij zijn oefenrondje aankondigde op Twitter. Foto AP
Wielrenners omringen Lance Armstrong in Griffith Park, Los Angeles, nadat hij zijn oefenrondje aankondigde op Twitter. Foto AP © UNKNOWN

FRANK HEINEN

Uit wielertijdschrift De Muur

De eerste keer dat ik hoorde dat er zoiets als Twitter bestond, was tijdens de Ronde van Italië van dit jaar. Lance Armstrong was na een afwezigheid van drie jaar teruggekeerd in het peloton. Het was meteen hommeles:

FLORENCE - Een deel van de mediavolgers in de Ronde van Italië heeft besloten de teksten van Lance Armstrong op twitter. com te boycotten. De Italiaanse verslaggevers zijn boos dat de Amerikaan geen interviews meer geeft.

Twitter? Geen idee, maar opeens leek het hele peloton te twitteren en te tweeten. Twitter.com zei er het volgende over: 'Share and discover what's happening right now, anywhere in the world.' Dat klonk goed, al kon ik me nog slechts een vage voorstelling maken van wat dat inhield. Het enige wat ik wist, is dat iedereen die er een beetje toedeed, twitterde: ministers, journalisten, schrijvers, tv-persoonlijkheden. En Armstrong dus. Het moest dus wel iets zinvols wezen; iemand die zeven keer de Tour wint, houdt zich niet bezig met aanstellerij.
Natuurlijk, ik had het kunnen weten: wielrenners zijn grootverbruikers als het om internet gaat. Ze surfen meer dan ze fietsen, iedere zichzelf respecterende prof heeft een eigen website, inclusief introductiefilmpje, volledig palmares en weblog. De gemiddelde moderne renner weet net zoveel van Windows Vista als van het nieuwste versnellingsapparaat.
In de maanden voorafgaand aan de Tour de France stond er iedere dag wel ergens een berichtje over twitterende wielrenners. De eerste tijd nog op de ironische faits divers-toon waarop dit soort nieuwigheden altijd besproken wordt, daarna steeds vaker, als de bron van keiharde nieuwsfeiten. Ik leerde het volgende over Twitter:
* Je verstuurt berichtjes van maximaal 140 tekens, via Blackberry, telefoon of computer.
* Je hebt followers (twitteraars die jouw berichtjes ontvangen en dus kunnen volgen wat je aan het doen bent) en de mensen die jij volgt (twitteraars van wie jij de berichtjes ontvangt).
* Je zet een @ voor je naam en je bent twitteraar. Dus: @lancearmstrong, @johanbruyneel, @stevendejongh.
* Er zijn nepaccounts. De man achter @joopzoetemelk heet bijvoorbeeld Tom Levy en komt uit Florida. De eigenaar van het account van @mauricegarin heet Javier Lopez, woonplaats onbekend. Beiden moeten hun eerste 'tweet' nog plaatsen.
* Wie niet meedoet, loopt achter.

Twee weken voor de Tourstart in Monaco was ik nog altijd niet in het bezit van een 'account'. Het was een kinderachtige vrees die me ervan weerhield om toe te treden tot de incrowd van volgers en gevolgden. Ik las de tweets van renners die de Tour aan het voorbereiden waren. De meesten trainden erg hard en gingen daarna in bad. Ze luisterden naar muziek met veel gitaren. Ze speelden tot vervelens toe met de kinderen. En ze gingen weer trainen. Zes, zeven, acht uur. Tenminste, dat tweetten ze.
Nu ben ik bereid alles te geloven wat wielrenners zeggen. Epo voor de hond, cocaïne in de tandartsverdoving, gedrogeerde postduif gegeten - ik geloof het onvoorwaardelijk zolang het me verteld wordt door een volwassen vent met waterige ogen en een stuk zeemleer voor het kruis. Nog erger is het als ze gaan schrijven. Schrijvende wielrenners kunnen mij meer wijsmaken dan ze zelf ooit bij elkaar kunnen liegen. Zo heb ik jarenlang geloofd dat de Franse broers Lazarides uitsluitend trainden met de wind mee, zoals Tim Krabbé beschrijft in zijn onvolprezen 43 wielerverhalen. De zinsnede 'het duurde soms jaren voor ze weer thuis waren', bracht mijn vertrouwen in de eerlijkheid van schrijvende renners niet aan het wankelen; ik keek nergens meer van op als het over wielrennen ging.
Een week voor de Tour ging ik overstag en bezorgde mezelf een account, een paspoort dat me de toegang zou verschaffen tot de incrowd. Fotootje van jaren geleden erbij en klaar. Meteen begon ik met het followen van alle renners die ik kon vinden, het duurde geen drie minuten voor ik mijn eerste tweet ontving. Hij was afkomstig van @stevendejongh; nooit eerder had ik me zo verbonden gevoeld met mannen die ik alleen maar kende van de tv. Het gaat misschien wat ver om te zeggen dat ik mezelf als één van hen beschouwde, maar zo wás het wel.
Dit stond er: 'Goodnight all, I had a great day! Now some sleep'.
Waarom @stevendejongh in het Engels tweette, begreep ik onmiddellijk: followers uit de hele wereld, die man. Over followers gesproken: stiekem hoopte ik natuurlijk dat er ook renners waren die mij zouden willen followen. Vele komische, actuele en scherp satirische tweets zouden het moreel in het peloton hoog houden. Ik zag de koppen al: 'Armstrong wint dankzij tactisch plan Nederlandse liefhebber'.
Ik kan niet zeggen dat het meteen storm liep op @fheinen. Drie followers na een week Twitter, van wie ik er twee niet persoonlijk kende. Ondertussen tweetten met name de Engelstalige renners zich het snot voor de ogen.
@wegelius (heeft zojuist gehoord dat hij niet mee mag naar de Tour) : At least I didn't buy my new pigama yet!.
@ChristianVDV (heeft zojuist gelezen dat Chris Horner niet mee mag naar de Tour): No horndog at the tour! Bummed, I will miss you homey.
@johanbruyneel (heeft waarschijnlijk zojuist een boek over motivatietrainingen gelezen): Knowing is not enough; we must apply. Wishing is not enough; we must do.
@LeviLeipheimer was voornamelijk in de weer met het aanhalen van oude contacten: Hey Steven, how are you? And Boogie?

Tot nu toe viel ik een beetje buiten de boot. Als de heren renners zich zo bleven concentreren op elkaar, zou ik nooit in het Tourpeloton terechtkomen, zelfs niet digitaal. Ik besloot mijn aandacht te richten op renners die zojuist te horen hadden gekregen dat ze niet naar de Tour mochten. Week geworden door de mentale klap van de niet-selectie, zouden ze mijn tweet zeker beantwoorden. Uit dat antwoord zou een band ontstaan en die band zou mij toegang verschaffen tot het heilige der heiligen: de buik van het wielerpeloton.
Zo kregen @wegelius, @hornerakg (Chris Horner) en @kmoerenhout een opbeurend berichtje. Binnen tien minuten had ik een berichtje terug. Van @wegelius. Altijd al een toffe peer gevonden. Onderschatte renner ook, @wegelius. Ten onrechte niet naar de Tour als je het mij vroeg.
Toch kon ik mijn pogingen om in het hart van het peloton door te dringen nog niet als geslaagd beschouwen. Ik followde alle belangrijke en onbelangrijke personages uit het Tourpeloton, inclusief de twee weken oude zoon van @lancearmstrong, de vriendin van @lancearmstrong, de moeder van @lancearmstrong en de voormalige trainer van @lancearmstrong. Ook op mijn lijstje: @ogunn (vriendin van @LeviLeipheimer), @thessaneef (vriendin van @laurenstendam), @cathwiggins (vrouw van @bradwiggins) en @kaitibell (vriendin van @koendekort). Eén keer tweette ik zelfs over een verzonnen training van 'een uurtje of zes'. Als ze me nu nog niet accepteerden als one of the guys, dan wist ik het ook niet meer.
Het was niet voor het eerst dat ik lichtelijk wanhopig in contact probeerde te komen met mijn helden van de fiets. Enkele jaren geleden had ik een aantal renners, van wie ik het e-mailadres op internet had achterhaald, toegevoegd aan het chatprogramma MSN, in de hoop dat wij zouden chatten over de sport, over onze levens en over al die dingen meer en dat we, zonder dat we elkaar ooit ontmoet hadden, goede vrienden zouden worden. Twee renners voegden mij daadwerkelijk toe aan hun lijst met contactpersonen. De eerste was Gert Steegmans, die toen op het punt van doorbreken stond (en nog steeds staat eigenlijk). Met hem had ik slechts één keer een gesprek.
Steegmans vroeg wie ik was.
Ik typte mijn naam.
Ben je een renner, vroeg hij.
Nee, typte ik, ik ben een van je grootste fans.
Dat was misschien wat overdreven, maar in principe ben ik fan van élke renner, dus helemaal onzin was het ook niet.
Ok, typte Steegmans.
Daarop wist ik niets meer terug te zeggen, en mijn vriendschap met Gert Steegmans verwaterde sneller dan verwacht.
Nu kon ik mij volledig richten op het uitbouwen van mijn vriendschap met Kenny van Hummel, met wie ik meerdere gesprekjes had, voornamelijk over zijn prestaties in de beloftenploeg van Rabobank. Ik hield zijn uitslagen nauwgezet bij en verzamelde daarmee gesprekstof voor onze chatsessies. Toen hij aan het eind van het jaar moest vertrekken bij Rabobank, raakte ik het overzicht over zijn uitslagen kwijt en durfde ik hem niet langer aan te spreken. Kort daarna verwijderde Kenny van Hummel mij uit zijn contactpersonenbestand. Daar was ik niet rouwig om, zo'n goeie renner was hij niet, toen.
Mijn contact met wielrenners leek een eenzijdige toekomst tegemoet te gaan; zij rijdend op de televisie en ik schreeuwend, thuis op de bank. En toen was daar gelukkig Thomas Dekker.
Drie dagen voor de Tour werd Thomas Dekker betrapt op epogebruik. Dat de positieve test dateerde van anderhalf jaar eerder, interesseerde niemand iets. Dekkers ploeg Silence-Lotto zette hem uit de Tourformatie en in één moeite door ook maar meteen op straat. Dekker werd vervangen door @wegelius, waardoor een van mijn beste vrienden alsnog mee mocht doen aan de Tour. Mijn Twittervrienden reageerden zelf nogal kalm op het Dekker-nieuws. Alleen @RobbieHunter schreef: 'another 1 bites the dust I guess'.
Eén dag later reageerde @wegelius zelf op zijn selectie-op-devalreep: 'I didn't want to get here like this. But now I'm here I just have to try my best.' Zo ken ik je weer, @wegelius!
Op 4 juli begon de Tour de France, die intussen allang in de schaduw stond van die andere wedstrijd die gelijktijdig werd gehouden. De Twittertour stond op het punt van beginnen en ik zat, dankzij @wegelius en een goed functionerende ADSL-verbinding, op de eerste rij. Vanaf deze dag hield ik een dagboek bij, zoals het de ware ooggetuige betaamt. Een ooggetuigenverslag vanachter de computer.

4 juli - Proloog
Start van de Tour. Tijdritje van vijftien kilometer dwars door Monaco. @kennyvanhummel en prins Albert staan minutenlang naast elkaar te wachten tot alle plichtplegingen achter de rug zijn. Geen van beiden zal hebben bevroed dat ze ooit nog eens minutenlang naast de ander mochten staan. De grote mannen van vandaag - Cancellara en Contador - twitteren niet (de Zwitser) of vrijwel niet (de Spanjaard). De berichtjes komen vandaag van de nummer 6 en de nummer 10, @LeviLeipheimer en @lancearmstrong. Die laatste stuurt al berichtjes als de helft van het deelnemersveld nog moet starten.
Tweetappewinnaar wordt echter @TheDPate, Danny Pate van Garmin, die na afloop van zijn race een carrièremove overweegt: '37th! Hmm... Guess I will be working at burger king next year.'

5 juli - Vlakke etappe
Ook Cadel Evans twittert! Toch een Tourfavoriet en gisteren vijfde en daarmee eerste twitteraar. Helaas zijn zijn berichten even duf als zijn tactiek. Het gaat erom dat je een beetje attractief twittert en daar schort het bij @CadelOfficial nog wat aan. Ach, Parijs is nog ver, zou @joopzoetemelk tweeten.
@lancearmstrong heeft mijn idee gejat, hij is bezig alle twitterende Tourdeelnemers in kaart te brengen: 'I'm gonna compile a list of all the TdF riders that twitter. A good persepctive for y'all. Prob the most accurate.' Twee minuten later laat @stevendejongh zich al registreren: '@lancearmstrong this is my twitter !' De zege vandaag is voor Cavendish, die niet op Twitter blijkt te zitten. Dat moet een misverstand zijn; sprinters zijn intrinsiek de beste tweeters. De tweetappezege gaat - verrassend - naar @CadelOfficial. Met zijn reactie op @lancearmstrongs comeback demarreert hij in de avonduren bij zijn belagers weg. '@lancearmstrong do you Twitter from the shower? Welcome back!'

6 juli - Vlakke etappe
Vandaag is het de dag van @kaitibell, de vriendin van @koendekort, de Skiller die in een traditioneel kansloze kopgroep zit. 's Middags is ze vol goede moed op weg gegaan om haar vriend bij de finish op te wachten ('Still driving to finishline, how is koen, heard about a breakaway and docter'), maar wanneer ze de finishplaats wil bereiken, loopt een ('stuck in a traffic jam!') en ander ('Unbelieveble!!!!!! Can't believe this has happened... I'm missing eveything!!!!!!') mis. Even later is de auto zelfs kapot: 'So rude not one car will stop to try and jump start the car!!!!!' en moet de wegenwacht eraan te pas komen: 'Still waititn for road side assist. Doesn't look like ill make the finish. Sad face'.
Een uur later - Cavendish heeft zijn tweede overwinning behaald en @lancearmstrong heeft kostbare seconden gesprokkeld - staat de vriendin van @koendekort nog altijd ergens langs de straat: 'Still stuck'. Tien minuten later kan ze er de humor alweer van inzien: 'if u happen to pass a black broken down alfa on your way in to the finish feel free to stop and say hi. Haha'. Als duidelijk wordt dat de finish er niet meer in zit, is het uit met de vrolijkheid: 'No finish for me. Mega sad face'.
Die avond volgt er nog een fotootje van een Alfa Romeo met Nederlands kenteken op een Franse sleepwagen. En als de lijdensweg van zijn vriendin er eindelijk op zit, grijpt @koendekort ook nog eens naast de tweetappezege. Die is voor Twittertourtopfavoriet @lancearmstrong: 'Despite what some might think, morale is sky high. We're psyched for tomorrow.'

7 juli - Ploegentijdrit

Bochtige ploegentijdrit. Eén voor één schuiven ze onderuit. Bouygues Telecom (twitterloze ploeg) gaat collectief de greppel in. Menchov en Ballan (beide non-twitteraars) vallen in dezelfde bocht. Winst voor de Astanaploeg van @lancearmstrong, die twee seconden tekort komt voor het geel. Hét nieuws van de dag is de aanwezigheid van acteur Ben Stiller in de karavaan. Dat zegt alles, het is stil aan het twitterfront. Geen tweetappewinnaar derhalve.
8 juli - Vlakke etappe
Ontsnapte Voeckler blijft peloton nipt voor. Als Voeckler zou weten dat Twitter bestond, zou-ie een account hebben, zeker weten.
Mijn contacten met de coureurs zijn tot nul gedaald. Zelfs @wegelius reageert niet meer op mijn aanmoedigingen. Meerdere tweets verstuurd aan @laurenstendam, @ChristianVDV, @bradwiggins, @stevendejongh en @koendekort. Mag allemaal niet baten; ze zitten allemaal berichtjes naar elkaar te sturen.
Bijzonder saaie tweetappe. Tweede dagzege voor @TheDPate, met de oneliner: 'Wants tacos... Europe sucks for tacos!' Fastfood lijkt een rode draad in @TheDPate's tweets.

9 juli - Bijna vlakke etappe
Er duiken steeds meer types op tussen twitterende wielrenners. Journalisten, televisiemakers, stukjesschrijvers - allemaal willen ze een schilfertje proeven van dat nieuwe middel waar coureurs zo gretig gebruik van maken als was het de zevende generatie epo. De meest bekeken video op de toursite van de NOS is een fragment waarin Lance Armstrong Mart Smeets onder uit de zak geeft. Het gaat over Twitter. Smeets houdt niet van Twitter, vindt het onzin, zoals mijn moeder e-mail onzin vindt ('Ik heb toch telefoon?'). Die video duurt 24 seconden. 'Armstrong dolt met Mart Smeets' heet-ie en hij is al bijna 60.000 keer bekeken. 'Constant updates', roept Armstrong. Smeets: 'I don't like it, but I like it.'
Oh ja, Cruijff is in de Tour. Cruijff twittert niet, maar zijn uitspraken worden druk getweet door de Nederlandse renners. Alle Cruijff citerende tweets worden gediskwalificeerd voor de tweetappe van vandaag. Winnaar buiten mededinging: Johan Cruijff, met de zin: 'Als het regent, kan het maar beter hard regenen.'

10 juli - Aankomst bergop
Een dag vol nobody's. Ene Feillu wint de etappe; zoveelste veelbelovende Franse renner. Die breken toch nooit door. Nocentini pakt het geel. Leuk voor die jongens, maar het grote nieuws is vandaag de tweet van @stevendejongh, aan mij persoonlijk gericht. Prachtig moment, hard voor gewerkt.
Renners lezen niet, die kijken plaatjes, zeggen mensen die pretenderen er iets van te weten. Onzin, de Nederlandse twitteraars tweeten voortdurend over welke boeken ze lezen. @laurenstendam vreesde enkele dagen geleden al een nijpend literatuurtekort: '3 boeken mee, maar ik vrees dat ik er meer moet laten komen.' Het is uitsluitend vakliteratuur waarover @laurenstendam bericht: eerst 23 dagen in juli (over @lancearmstrong) en nu weer De ereronde van de eland, van ex-renner Thijs Zonneveld. Aanrader! laat hij aan @stevendejongh weten. Niet dat @stevendejongh boekentips nodig heeft: die heeft net De man en zijn fiets (van @wilfrieddejong) gelezen. Met zijn antwoord op mijn vraag welk boek hij nu dan gaat lezen, wint @stevendejongh met grote voorsprong de tweetappe op Arcalis: 'het routeboek vd tour ;-)'.

11 juli - Heuvelachtige etappe
Geen twitteraar bij de eerste tien vandaag. Misschien is het allemaal toch niet zo heilzaam als ik dacht, dat geklooi met die Blackberry's.
Doping. Ik heb het nog niet één keer over doping gehad. Iedereen heeft het de hele dag over doping, behalve ik. @lancearmstrong turft op Twitter zijn bloedcontroles; gisteravond zat hij aan nummer veertig van 2009. Ze prikken hem nog lek, de vampiers van de UCI. 'Knock knock. Another antidoping control. Seems excessive but I'm not complaining. This is a good thing. I like good things times 40.' Ouwe cynicus, onze Lance.
Ik stel mezelf de vraag of ik werkelijk de illusie heb gekoesterd om in het peloton te infiltreren als een vlieg op de muur van een rennerskamer. Overal bij te kunnen zijn, alle verboden acties waar te kunnen nemen. Renners tweeten niet over spuitjes van de dokter, ook al zitten er alleen maar vitamines in die spuiten. Nergens een foto van een coureur aan een infuus, hoewel iedereen weet dat die dingen gebeuren. Twitter heeft slechts de schijn van volledige openheid, renners tonen hun fans wat ze willen dat ze zien. Net als acteurs, net als politici, net als schrijvers. Dacht ik werkelijk dat renners eerlijker waren? Dommer waren?
Nee, die illusie heb ik nooit gehad.
De tweetappe gaat wederom naar @LanceArmstrong: 'Just spent time with Fabio Casartelli's parents here at the hotel. Like family.'

12 juli - Tourmalet
Eerste twitteraar vandaag: @ghincapie, zestiende. Winst is er voor Pierrick Fedrigo, over wiens overwinning @Chris_Boardman (voormalig proloogkoning, tegenwoordig doet-ie iets bij Garmin) zijn uiterst boeiende licht laat schijnen. 'Fedrigo has the most aero nose I have ever seen, clearly that's why he won today'.
@bradwiggins is tot op heden de verrassing van de Tour. Zijn transformatie van baanrenner naar ronderenner heeft geleid tot vuige tweets over valsspelerij. Zoals gezegd, ik geloof iedereen op een racefiets en @bradwiggins al helemaal. 'Keep the faith people, I ain't no Benard Khol'.
De strijd om de tweetappezege is spannender dan ooit. @bradwiggins ligt lang op kop, wordt dan gepasseerd door @dzabriskie ('Just found out I'm in 69th place.) die op zijn beurt op de meet geklopt wordt door @markrenshaw1, piloot van Cavendish en tevens de man die zijn Twitter af en toe moet afstaan aan zijn kopman. Nu niet, nu wint hij op eigen kracht de negende tweetappe. '@LeviLeipheimer you want some haribo's mate?'

13 juli - Rustdag
Geen koers in de Tour, maar de Twittertour wacht op niemand. Rustdagen zijn voor mietjes! Verrassende zege voor de tot nu toe onopvallende @laurenstendam. Hij bezet de eerste drie plaatsen van het dagklassement. Wint uiteindelijk glansrijk met een foto van zijn volkomen ontvelde rug. This is only one side... Ik kijk een paar minuten gebiologeerd naar de foto op mijn computerscherm. Hij is onderbelicht, je ziet eerst alleen maar een schim van een naakt rennerslichaam. Kijk je beter, dan worden de schrijnende schaafwonden zichtbaar die van de schouderbladen over de rug naar de witte billen lopen. Al het vel weg, zwarte plekken waar de soigneur tekeer is gegaan met jodium. Helemaal links is nog net het gezicht van de Ten Dam te zien. Hij glimlacht.

14 juli - Vlakke etappe
Massasprint, Cavendish wint. Hij kijkt er ontevreden bij, de man van Man, alsof hij liever niet wint. Toch is-ie populair op Twitter, Cavendish. @lancearmstrong en @bradwiggins blijven hem tot vervelens toe feliciteren met wéér een zege.
Gisteren een zeldzame tweet van @TheRealFloydL. Training hard. Floyd Landis traint dus nog, de eerste mennoniet die de Tour gewonnen leek te hebben, in 2006, maar dat was buiten zijn eigen testosteronspiegel gerekend. @ivanbasso had hier ook moeten fietsen, maar hij is niet goed genoeg. Ligt aan het zwembad. Very nice afternoon in the swimming pool and sauna with my family... Die kunnen we dus verder afschrijven, Basso. Komt nooit meer op niveau.

15 juli - Vlakke etappe
Cavendish wint. Saaier dan dit wordt wielrennen niet. De laatste dagen valt het me op hoe vaak renners berichten over hun favoriete muziek.
@laurenstendam luistert vandaag The Fun Lovin' Criminals.
@bradwiggins luistert The Beatles.
Ben niet verbaasd dat @lancearmstrong het vaakst over muziek tweet. Damien Rice, Sigur Ros, Iron and Wine, Remy Zero en Jeff Buckley mogen op de speciale aandacht van The Boss rekenen. Als @wegelius nietsvermoedend tweet dat hij Van Morrison luistert op weg naar de start, tweet Armstrong terug: Van Morrison - ok. Pre-race - not ok. Got it?
Je zult maar @wegelius zijn en van @lancearmstrong niet meer naar je favoriete muziek mogen luisteren. Snel terugtweeten dan maar: ok!! Just don't drop me tomorrow, please!! I'm onto itunes immediately to get some maiden! En als je na een lange, zware dag een bad wil nemen ('Think ill have a soak in the bath!'), geeft de grote baas je de genadeslag: 'and maybe play some van morrison?' Des te knapper is het dat @wegelius vanuit de badkuip alsnog de tweetappezege naar zich toe trekt: 'splendid idea! Think i'll throw in some Julio Iglesias too!'

16 juli - Heuvelachtige etappe
Het is te warm voor de Blackberry vandaag. Het niveau van de tweets houdt niet over en voor de tweede maal deze Tour gaat de zege naar iemand die niet deelneemt aan de Tour. @cathwiggins wint met lengtes voorsprong op haar man, @bradwiggins. Die laatste tweet nietsvermoedend over zijn masseur die aan line dancing doet. Een kwartier later tweet @cathwiggins het volgende: 'ok, husband shaves legs, wears lycra to work and likes aloe vera gel... wasn't too worried until he mentionned line dancing'.

17 juli - Heuvelachtige etappe
Regen, kou, rotweer kortom. Logisch dus dat Haussler, voorjaarsrenner, wint. Als je in maart in Munkzwalm bent geweest, was het vandaag in de Vogezen een eitje.
Gisteren was het te warm om te tweeten, vandaag zal het wel weer te nat zijn. Tweets over de regen en de kou vallen af, zeuren doe je maar tegen je vriendin aan de telefoon. Het niveau is de laatste dagen ondermaats, winnaar @markrenshaw1 steelt de tweetappezege door de uitermate cynische toon van zijn bericht. Daar kan @laurenstendam het mee doen! '@laurenstendam welcome to the gruppetto... It's not that bad a place to hang out at.'

18 juli - Vlakke etappe
Bijna ieder jaar overlijdt er wel iemand als gevolg van de doortocht van de Tourkaravaan. Vaak is het een kind dat de weg oprent om een of ander reclameprul te pakken. Vandaag is het een mevrouw. Wedstrijd gaat door, ten onrechte. Veel geschokte tweets. De berichtjes zijn minder komisch dan anders. Niemand heeft zin om grappig te zijn.

19 juli - Aankomst bergop
Contador wint met ruime voorsprong in Verbier. Hij kan de Tour alleen nog verliezen als @lancearmstrong en @johanbruyneel hem van binnenuit gaan tegenwerken.
Grootste verliezer is @CadelOfficial. Hij verliest vandaag veel tijd en kan de Tour alleen nog winnen als... nee, hij kan de Tour helemaal niet meer winnen. 'Sorry kids. I had my first 'bad day' in 5x #tdf's today.'
Met de zin 'If I looked shocking, it was nothing compared to how I felt...' lijkt de tweetappe hem niet te kunnen ontgaan, totdat @lancearmstrong zich vlak voor sluitingstijd nog even richt tot @kennyvanhummel, die zich ontpopt tot de Eddie the Eagle van deze Tour. 'I have big respect for Kenny van Hummel. He is Super Man!'

20 juli - Rustdag
Tweede rustdag. Renners liggen op bed, hangen rond, geven interviews. En twitteren. 's Avonds zijn de beelden van de persconferentie van de Rabobankploeg te zien bij de NOS. Het is het grote niets, zoals Rabo al twee weken het grote niets is. De NOS geeft rapportcijfers aan alle renners. Eén voor één worden ze in beeld gebracht. Vermoeide koppen. Stef Clement ziet er ernstig ondervoed uit. En dit zijn dan nog de renners in de marge.
Ik let vooral op @laurenstendam, die sinds zijn val de ene tweetappe na de andere wint. Vanochtend tweette hij een foto van een briefje dat onder zijn hoteldeur door was geschoven. 'Lieve Laurens, zwaai je morgen naar me? XXX'. Rechts van de X-jes staat een krullerig hartje zoals alleen meisjes dat kunnen tekenen.
Op tv komt Ten Dam in beeld. Hoe goed ik ook kijk, ik zie geen vermoeidheid. Hij grijnst. Gezamenlijk denken wij aan de rondborstige miss die iedere dag de jongerentrui uitreikt. Laat @thessaneef het maar niet horen...

21 juli - Overgangsetappe
Het is spijtig voor Mikel Astarloza, de boom van een Bask die vandaag de etappe won, maar zijn overwinning gaat verloren in de glorie van de tweet waar ik al tweeënhalve week op wacht. Geen tweet aan @fheinen, dat niet, maar een berichtje over een 'derde bal' is meer dan welkom te midden van het obligate gezanik over het koersverloop en muziek. Dank, @wegelius! You want inside of life on tour? Here it is: I have something on my ass that will make next days very painful.
Een derde bal is een ophoping van vocht met afgestorven cellen in of onder de huid. Een derde bal bevindt zich logischerwijs dáár waar er al twee ballen zijn, dus op het deel van het lichaam waarmee de renner op het zadel zit. Ze zeggen dat je minstens één keer je sleutelbeen moet hebben gebroken om een echte wielrenner te zijn, maar niks over een derde bal? Ik wil meer weten, @wegelius! Hoe groot is-ie? Hoe voelt het nou echt? Gaat de dokter hem doorprikken? Zijn er ook gevallen van 'vierde bal' of zelfs 'vijfde bal' bekend?

22 juli - Bergetappe
De broertjes Schleck zetten vandaag de Tour naar hun hand. Denken ze. Contador huppelt achter ze aan. Wanneer de Spanjaard jeuk aan zijn kuit krijgt, ligt hij opeens honderd meter voor. Zijn ploeggenoot Klöden moet lossen. Contador schrikt, laat zich terugzakken en wacht op de Duitser. Tevergeefs, Klöden kan niet meer. Na afloop volgen er woedende tweets van @LeviLeipheimer, @lancearmstrong en @RobbieHunter.
Niet alleen Contador moet het vandaag ontgelden. 's Middags wordt bekend dat Di Luca - tweede in de Giro - positief is bevonden. En niet van dat benauwde, maar meteen drie keer en onomstotelijk positief, op cera nota bene. Leest kennelijk nooit een krant, Danilo. Een bloemlezing uit de steunbetuigingen:
@TheDPate: F$€K Danilo Di Luca!!
@markrenshaw1: Thanks to Di Luca for all the hurt he put on us. @laurenstendam: WTF Di Luca brought me a lot of stress and pain in the giro, doped!
Tweetappewinnaar wordt @bradwiggings met het kernachtige: Di Luca, what a Wanker! Unbelievable.

23 juli - Tijdrit
Wie zoals ik leeft onder het motto 'Waarschijnlijk doen ze allemaal wel iets wat niet mag, maar zolang het schouwspel er niet onder lijdt en er geen dooien vallen, is het me om het even', kan niet anders dan verbaasd zijn over de heftige reacties naar aanleiding van de zaak-Di Luca. Di Luca is natuurlijk een arrogant patsertje met een zonnebril in zijn haar, een kopman die zijn knechten uitknijpt als citroenen en even toegankelijk oogt als de Bijlmerbajes. Toch kunnen ze moeilijk écht verbaasd zijn. Of dachten ze werkelijk dat de huisdokter van Di Luca zijn bijnaam Ali Chemicali te danken heeft aan de vitaminepreparaten die hij dagelijks verstrekt?
Zo spannend als de tijdrit is, zo weinig spannend is de tweetappe. De winst is voor @lancearmstrong, die een zelfgemaakte foto van het uitzicht uit zijn hotelkamer tweet. Mooi hoor, een meertje, maar wie daar na een tijdrit nog oog voor heeft, wint natuurlijk nooit meer iets.

24 juli - Vlakke etappe
Cavendish wint. Kan die man niet wat anders gaan doen?
Het wordt zo langzamerhand tijd om eerlijk te zijn: het lezen van alle berichtjes van de nog overgebleven renners in de Tour is een stuk saaier dan ik dacht. Zonder verhalen is wielrennen een stomvervelende sport, vergelijkbaar met roeien of jeu de boules. Twitter ontdoet de sport van haar romantiek, zodat het nu net lijkt alsof het er alleen maar omgaat wie het eerst in Parijs is. @wegelius is duidelijk aan het eind van zijn Latijn, zijn gezeur over slechte bedden wordt voorspelbaar. Een echte vriend van mij heeft geen bed nodig om in slaap te komen.
Tweetappewinnaar wordt @CadelOfficial, die al dagen geen deuk in een pakje boter rijdt en nu dus tijd over heeft. I'm undecided: Should I start a light but thought provoking 'The Pilgrimage' (Coelho), or a nightmare provoking 'Gomorrah' (Saviano)...
Vijf minuten later: Ok, thx for the advice. I'll go Coehlo, need to sleep! My Italian father-in-law said ''you'll hate all Italians if you read that'' (Gomorrah).
Wanneer er niet snel een dopingaffaire komt, sterf ik van verveling.

25 juli - Aankomst bergop
De Mont Ventoux maakt zelden zijn mythe waar. Contador is veel te sterk, Garate wint de etappe. Wie? Garate. Mooie overwinning hoor, maar wat koop je ervoor? Meestal volgt er bij winnende Spanjaarden nog wel een goed verhaal over een overleden familielid of een voorspellende droom van een besnorde oudtante, maar Garate is alleen maar 'gelukkig met deze mooie zege'.
@lancearmstrong staat na vandaag definitief op het podium. De ruzies tussen hem en Contador schijnen steeds hoger op te laaien, maar op Twitter lees ik er niets over. En wat niet op Twitter staat, gebeurt eigenlijk niet.
O ja, de tweetappe. Winst voor @Vannieuwkerke, de Belgische verslaggever. Hij kon er niet opgewonden van worden: Als je zo lang werk maakt van het voorspel en er geen hoogtepunt komt... is dat dan Tantrische seks?

26 juli - Champs Elysées
Nog één dagje rondjes rijden en de Twittertour zit erop. Het blijft een wanstaltige vertoning, zo'n criteriumpje op de laatste dag van de Tour. Contador en @lancearmstrong klinken met plastic champagneglazen op een zege waar de helft van hen niet gelukkig mee is. Cavendish wint, daar verbaast niemand zich meer over. Ja, Hushovd misschien.
Geen moment ben ik deze drie weken ook maar in de buurt geweest van de buik van het peloton. Misschien ís er helemaal geen buik van het peloton en als-ie er wel is, dan zal ik er nooit inkomen. Welke digitale nieuwigheden er in de toekomst nog onze privacy zullen bedreigen, nooit zullen ze binnendringen in de hermetisch afgesloten wereld van het wielrennen. Volgend jaar luister ik weer gewoon naar de radio.

Laatste tweetappewinnaar: @bradwiggins, in beschonken toestand na de finish: Hey Cav, your a star, remember what we said, fuck Bob, life goes on, dont let sponser politics affect freindships.

Eindwinnaar Twittertour: @fheinen. Afgetekend.

Oorspronkelijk gepubliceerd in wielertijdschrift De Muur.

Lees 'Je moet liegen als je wilt meedoen' van Mark van Driel en Mark Misérus op volkskrant.nl
Lees 'Waar een wilg is, is een weg' van Leo Verheul