Sport Bewaar

En de genomineerden zijn:

Frank Heinen schreef over de twitterende Lance Armstrong, Leo Verheul bezocht ex-honkballer en alcoholist Win Remmerswaal en Mark van Driel en Mark Misérus interviewden dope-renner Bernhard Kohl.
Frank Heinen schreef over de twitterende Lance Armstrong, Leo Verheul bezocht ex-honkballer en alcoholist Win Remmerswaal en Mark van Driel en Mark Misérus interviewden dope-renner Bernhard Kohl. © UNKNOWN

Maandagavond wordt tijdens het sportschrijversdiner in Amsterdam voor de vijfde maal de Hard Gras Prijs voor het beste sportjournalistieke verhaal uitgereikt. De winnaar krijgt 7500 euro en een kunstwerk van Jeroen Henneman. De vier genomineerde auteurs vertellen.

Frank Heinen
(24), student Nederlands in Utrecht, publiceerde in oktober 2009 in het wielertijdschrift De Muur het verhaal '@wegelius luistert naar Van Morrison'; over het twittergedrag van wielrenners tijdens de afgelopen Tour de France.

''Via via kwam ik in contact met Bert Wagendorp van de Volkskrant en De Muur. Op een mail met twee verhaalideeën kreeg ik het antwoord het idee over wielrentwitters zelf uit te werken; met als tip veel citeren. Dat betekende veel research. Rond de Tour hield ik alles bij wat op twitter verscheen.''
''Verder heb ik aan de tekst geschaafd. Voor allerlei websites schrijf ik over boeken, maak ik interviews met schrijvers. Ook zijn korte verhalen van mij gepubliceerd in literaire tijdschriften. Maar dit was mijn debuut als sportschrijver. En omdat het voor Wagendorp was, moest het echt goed zijn.''
''De expliciete verwijzing naar de bundel 43 wielerverhalen van Tim Krabbé is meer een ode dan een directe inspiratiebron. Al spreekt zijn stijl mij zeer aan. Serieus over een onderwerp schrijven, maar ook afstand bewaren: dat doet Krabbé heel knap, maar hij is natuurlijk niet de enige.''
''Horen van de nominatie was vreemd. Ik kwam net uit mijn tentamen 'Kunstenaarsroman' toen ik ineens jurylid Henk Spaan aan de telefoon kreeg. Dat is al raar. En dan horen dat je eerste sportverhaal ooit is genomineerd voor een prijs: extra raar, maar vooral fantastisch.''
''Mocht ik winnen, zal ik het geld gebruiken voor mijn studie. Ik moet nog ongeveer twee jaar, waarbij ik hoop op toelating voor de master-opleiding journalistiek. Wellicht helpt deze nominatie.''?

Lees '@wegelius luistert naar Van Morrison' van Frank Heinen.


Mark van Driel (41) en Mark Misérus (26), journalisten bij de Volkskrant, publiceerden op zaterdag 6 juni 2009 'Je moet liegen, als je wilt meedoen'. Het is een interview met dopingzondaar Bernhard Kohl waarin de Oostenrijkse wielrenner openlijk spreekt over doping in het wielrennen.

Misérus: ''Eind mei deed Kohl in de Oostenrijkse media al opzienbarende uitspraken. Zonder veel verwachting stuurde ik een mail naar zijn website met een verzoek voor een interview. Een week later zaten we in Wenen tegenover hem.''
Van Driel: ''Eerder had ik als atletiekdeskundige een groot verhaal gemaakt over de hele dopingzaak rondom de Weense bloedbank Humanplasma. Samenwerken bij dit verhaal was logisch. Samen schrijven niet. Mark was zo genereus mij het te laten uitwerken.''
Misérus: ''Door zijn eerdere ontboezemingen konden we onze vragen nog specifieker op Nederland richten en op de rol van de opleidingsploeg van de Rabobank waarin Kohl in 2003 en 2004 zat.''
Van Driel: ''Vrijwel nooit schrijf ik een verhaal in vraag-antwoordvorm. Maar in dit geval rechtvaardigden de uitspraken deze keuze. Verfraaiing had daaraan alleen maar afgedaan. Nu wordt de kern van zijn woorden duidelijk: hoe je door de alledaagsheid van het dopegebruik als wielrenner bijna vanzelfsprekend onderdeel wordt van een groot systeem van leugens. Kiezen voor doping wordt dan veel minder een morele keuze.''
Misérus: ''Wat ik met het geld ga doen? Waarschijnlijk ver weg met mijn vriendin. Zo'n vakantie verdient ze.''
Van Driel: ''Nooit geld uitgeven dat je nog niet hebt, zegt mijn vader altijd. Dus ik wacht nog even rustig af.''

Lees 'Je moet liegen als je wilt meedoen' van Mark van Driel en Mark Misérus op volkskrant.nl


Journalist Leo Verheul (54) schreef begin 2009 voor het sporthistorisch tijdschrift Achilles het verhaal 'Waar een wilg is, is een weg'; over de honkballer Winneke 'Win' Remmerswaal, die ondanks een drankprobleem in 1979 als eerste Nederlander actief was in de Amerikaanse Major League als werper voor de Boston Red Sox en na een toeval in 1997 zijn dagen slijt in een rolstoel in een Haags verzorgingstehuis.

''Ik ging zitten achter mijn computer en tweeënhalf uur later stond het verhaal op papier. Natuurlijk moest er nog worden geschaafd, maar de grote lijn stond. Die noodzaak komt door mijn betrokkenheid met Win. Zoals ik in het verhaal schrijf, hadden we vanaf het eerste moment dat ik Win als jonge journalist eind jaren zeventig interviewde een klik. Door de jaren heen, met de terugkerende problemen met drank, maar ook met zijn honkbalsuccessen in Italië, hebben we contact gehouden.''
''Behalve een verslag van onze ontmoetingen is het een eerbetoon aan een groot honkbaltalent. Na verschijning van het verhaal heb ik het aan zijn vader Jaap, die ook in het verhaal wordt opgevoerd, laten lezen. Aanvankelijk vond hij het niks. Hij zei zich te schamen. Maar na een week draaide hij bij. Mensen uit zijn omgeving reageerden positief op de tekst. En toen ik hem vorige week vertelde van de Hard Gras-nominatie was hij daar best trots op. Van het eventuele prijzengeld maak ik tweeduizend euro over naar de dochter van Win. Zij studeert nog en is de oogappel van vader en opa.''

Lees 'Waar een wilg is, is een weg' van Leo Verheul

(ARTHUR VAN DEN BOOGAARD)

Hard gras Prijs voor Sportjournalistiek 2009