Zondag hoofdklasse A (AFC - ADO'20 1-3)

AMSTERDAM - Het zou zomaar kunnen dat de AFC-selectie volgend seizoen gemiddeld tien jaar jonger is. Enkele routiniers stoppen na dit seizoen waarschijnlijk met voetbal. Robert Gehring, Joey Esionye, Saïd Moumane, Murat Böke en Mendel Witzenhausen. Samen zijn ze goed voor 777 wedstrijden in AFC 1 en allemaal zouden ze na dit seizoen verdwenen kunnen zijn. Al is de ene speler daar stelliger in dan de andere.

Neem bijvoorbeeld Robert Gehring (33). De hele club weet eigenlijk al dat hij na dit seizoen stopt en ook zijn trainer Cor ten Bosch rekent er niet op dat hij volgend seizoen over Gehring kan beschikken. Maar dat is buiten de nukken van het voetbalbeest Gehring gerekend.

"Ik ben er eigenlijk helemaal niet zo zeker van," vertelt hij doodleuk na de met 3-1 verloren thuiswedstrijd tegen ADO '20. "Het is een hele moeilijke beslissing. Als je zegt dat je stopt, is dat definitief."

De middenvelder, goed voor 238 wedstrijden in AFC 1, is onlangs vader geworden en heeft daarnaast een veeleisende baan. Omdat hij nog steeds zoveel plezier in het spelletje heeft, wil hij geen overhaaste beslissing nemen. "Ik denk dat ik er in april wel over uit ben," zegt hij zittend op een afgesloten biljarttafel.

Waar Gehring en Moumane (161 wedstrijden) nog twijfelen, is het voor Esionye, Witzenhausen (60) en Böke (72) zeker: zij zijn na dit seizoen geen speler meer van AFC 1. Esionye, de huidige aanvoerder, gaat op een lager niveau verder.

"Natuurlijk ga ik het missen," zegt de rechtsback, die 246 wedstrijden voor AFC speelde. "Dit is mijn elfde jaar bij de selectie. Het voelt een beetje als mijn eigen familie."
Onbedoeld verpersoonlijkt Gehring na de wedstrijd precies wat Esionye bedoelt. Met een wandelinge-tje door de kantine waar ieder ander mens luttele seconden over zou doen, is Gehring enkele minuten langer bezig.

De één klampt hem aan om even hallo te zeggen, een ander wil uitgebreid over koetjes en kalfjes praten. Gehring verontschuldigt zich. "Het is nog een heel karwei om naar de andere kant te lopen," grijnst hij.

Over zijn spel gaan de korte gesprekjes niet. Gehring zat net als Esionye op de bank en speelde als invaller maar een half uurtje. Hij kon zijn stempel - los van een kopballetje naast het doel - niet op de wedstrijd drukken.

Het is sowieso wennen voor de stylist. Jarenlang was hij aanvoerder en vormgever op het middenveld. Tegenwoordig is hij bankzitter, al komt dat mede door een langdurig verblijf in het buitenland.

Gehring is in het aantal gespeelde wedstrijden voor AFC zelfs voorbij gestreefd door Esionye. "En dat gaat hij niet meer inhalen als hij stopt, dus dat heb ik vast van hem gewonnen," lacht Esionye zijn tanden bloot.

Het zijn ongetwijfeld kleine dingetjes die zullen meespelen in het besluit van Gehring. Een keuze die wellicht makkelijker gemaakt kan worden als AFC de titel pakt. Want wat is er nou mooier voor 'mister AFC' om afscheid te nemen met een titel?

AFC - ADO'20 1-3
AFC heeft slechte zaken gedaan in de strijd om de titel. De Amsterdammers verloren thuis verdiend met 3-1 van ADO'20. De club verloor bijna alle duels op het middenveld en voorin werd geen enkele bal vastgehouden. Toen vervolgens ook de verdediging steken liet vallen, was het geen wonder dat ADO' 20 via Jordy de Vet en Patrick Krop met een 2-0 voorsprong de rust in ging.

In de tweede helft begon AFC sterker en creëerde het een handvol kansjes. Toch was het opnieuw ADO'20 dat scoorde via een vrije trap van Ruud Koedijk. Leandro Kappel deed een kwartier voor tijd nog wat terug, maar daar bleef het bij.

Misschien nog wel erger is het verlies van topscorer Malcolm Esajas. Hij viel halverwege de tweede helft uit met een hamstringblessure en is mogelijk de rest van het seizoen uitgeschakeld. (HAYTZE TEERINK)