Opinie Bewaar

Wat is het klimaat ontzettend saai

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Mag ik alsjeblieft een belangrijk debat ook weleens saai vinden? Ik kan bijvoorbeeld mijn aandacht er nooit bijhouden als het gaat over het klimaat. Ik knik wat, schud mijn hoofd en doe er het zwijgen toe. Ik wil dat het dan snel over een ander onderwerp gaat. (Mag het alsjeblieft weer gaan over Donald Trump en Thierry Baudet?)

Vroeger maakte ik me nogal druk over 'zure regen'. Ik weet nog wel dat ik ergens in Ierland rondliep en een grijs bos zag. "Dit is het grote Wald­sterben," zei ik met een extra aangezet Duits accent.

Zure regen en het Wald­sterben waren producten waaraan je kon zien dat het ­behoorlijk slecht ging met de aarde en het klimaat. Maar die zure regen en dat Waldsterben bleken onzin te zijn.

Er waren geen wetenschappelijk deugdelijke rapporten om het te onderbouwen. En dat Ierse bos bleek grijs te zijn door een bosbrand. Zure regen en das Waldsterben zijn dan ook stiekem en schaamtevol uit het klimaatdebat weggelopen. Ik hoor ze niet meer.

Ik dacht dat we mettertijd wel minder over het klimaat zouden spreken, dat we meer geloof zouden hechten aan de technologie die ons zou helpen de problemen op te lossen, maar niets is minder waar.

Ik zal van alles over het leven vertellen, maar het klimaat laat ik links liggen

Het klimaat werd een religie. De Duivel manifesteerde zich in CO2-uitstoot en God openbaarde zich in een windmolen of in een zonnecel. En de klimaatdominees laten ons continu branden in een hel op aarde. De apocalyps is nabij, we zijn gedoemd.

Nou en?

Ik vind het niet interessant, zelfs ontzettend saai en dat is natuurlijk godslastering. Het spijt me, Klimaatgod, maar U bent ook niet aardig. Opwarming, smeltende gletsjers, droogvallende zeeën, overstromingen waar geen dijk tegen is opgewassen, en daarvan zijn wij zelf de schuld, want we leven niet sober genoeg.

Saai.

Nu we eindelijk eens een paar dagen achter elkaar mooi weer hebben, moeten we daarvoor ook boeten. Hongerige koeien, uitgemergelde ijs­beren, mislukte en verloren oogsten, enzovoort en zo ­verder.

Saai!

En mijn kleinkinderen dan? Ik zal ze van alles over het ­leven vertellen, maar het klimaat laat ik links liggen. Ik merk het wel. Moet ik langs een brandend Vondelpark ­lopen, zwemmend door de Herengracht, en moet ik worden gered vanaf het dak van mijn huis met Koosje in mijn hand, dan nog zal ik elke discussie over het klimaat saai vinden!

We gaan toch ten onder. Hoi!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl