Opinie Bewaar

Waarom breit die mevrouw niet haar eigen droeffoef?

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Je ziet het vaak: wanneer mensen gaan demonstreren, willen ze daarbij iets geks doen. Ze verkleden zich als banaan, of ze fluiten kinderachtig door een rolfluitje of ze maken van hun fiets een praalwagen.

Alsof dat helpt.

Zo zag ik een jaar terug allemaal vrouwen demonstreren voor meer rechten voor de vrouw. Alleszins nobel. Maar nu hadden deze vrouwen om hun ideeën kracht bij te zetten een roze mutsje opgezet, ­gebreid in de vorm van een ­vagina.

The pussyhat.

De kopkut of droeffoef werd het mutsje ook wel genoemd.

Nu las ik gisteren in USA ­Today dat het Politbureau van Vrouwenzaken en Fraaie Feministiese Kultuur het vrouwen vanaf heden verbiedt zo'n roze gebreide vagina op hun hoofd te zetten.

Niet om esthetische redenen (waar ook iets voor te zeggen zou zijn) maar omdat de gebreide kopkut 'beledigend zou zijn voor transgenders die geen typische vrouwelijke ­genitaliën hebben en voor vrouwen van kleur, omdat hun genitaliën eerder bruin zijn dan roze'.

Niet dat het mutsje van wol is, is verkeerd, maar de kleur en de vorm. Ik snap dat niet echt

Tja. Ergens is het mutsje onderwerp van gesprek geweest.

"Dit kan je echt niet maken, Phoebe. Als je eens wist hoeveel vrouwen en transgenders je nu hebt beledigd. Schande!"

De actualiteit tekent soms zijn eigen karikatuur.

Niet dat het mutsje van wol is, is verkeerd, maar de kleur en de vorm. Ik snap dat niet echt.

Een vrouw van kleur loopt in zo'n demonstratie mee, ziet die zelfgebreide mutsjes met roze kutjes en die zou dan denken: verdomme, ik word weer gediscrimineerd, want ik heb een bruine foef!

Ik geloof daar niks van.

Waarom breit die mevrouw van kleur dan niet haar eigen droeffoef? En ik wil ook wel­eens zien wat die transgenders en zo dan op hun hoofd gaan dragen.

Ik weet het niet, maar ik vermoed dat die gebreide vagina staat voor 'ik ga over mijn eigen geslachtsdeel'. Zoiets. Volkomen terecht nogmaals. Die muts is een symbool.

Maar als je nu symbolen gaat afschaffen omdat de kleur je niet bevalt, en niet om het feit dat je op je bolleboos een carnavalsvagina van een halve meter gaat zetten, kan die gerechtvaardigde strijd voor ­gelijke rechten voor vrouwen nog wel een tijd gaan duren.

Maar ja, wie ben ik? Een verdachte man. In de spiegel zie ik een versleten kop als een ­gebreide muts.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. 

Reageren? t.holman@parool.nl