Opinie Bewaar

Vrede met de doden

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

1. Bloed en botten

Soms eet wie vrede wil botten met bloed;
En vliegt de havik als een witte duif.
Wie weet precies hoe of je denken moet?
Voor wie is dood een smakelijke kluif?

Waar onrechtvaardigheid begraven wordt,
Vindt men haar elders aan de oppervlakte.
En waar het leven bloedig wordt verkort,
Blijkt vrede een onwenselijke zwakte.

Slaat oorlogstaal de wapens uit de handen?
En is het goed te dreigen voor de vrede?
Ik lieg, verklaar ik hierbij onder ede,
Dat waarheid slechts bestaat uit misverstanden.

Omdat ik het steeds vaker zeker weet,
Drink ik graag bloed wanneer ik botten eet.

Ik heb de goede doden laatst herdacht. En ze verteld dat ik onzeker ben

2. Herdenken

Ik heb de goede doden laatst herdacht.
Door hen weet ik wat slecht is en wat goed:
Een constant wantrouwen tegen de macht;
Beseffen dat een keuze maken moet.

Ik heb de goede doden laatst herdacht.
En ze verteld dat ik onzeker ben.
Ik vind mijn eigen denken soms verdacht.
Ik heb een 'ik' die ik soms niet herken.

Ik heb de goede doden laatst herdacht.
Ik leef naar de moraal van hun verhalen.
Maar doden, wat wordt er van mij verwacht?
Waarom heb ik die angst moreel te falen?

De doden spreken: "Zeg wat of je vindt!
Wie zwijgt, stemt toe dat lafheid altijd wint."

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl