live

Uw herinneringen aan Van der Laan: Wat is die man lief

Terwijl de stad treurt om het overlijden van Eberhard van der Laan, delen lezers hun herinneringen aan en anekdotes over de geliefde burgemeester. Wilt u ook uw verhaal over en/of foto met Van der Laan delen? Mail hem in maximaal 300 woorden naar vanderlaan@parool.nl, ovv van uw volledige naam en woonplaats.

Live

Bekijk nieuwe update(s).
  1. De Gay Pride naar Katwijk

    We waren oude klasgenoten van de middelbare school. Eberhard woonde in Rijnsburg en ik in Katwijk. Op weg naar school fietste ik bij hem langs en dan gingen we samen naar Leiden. Het contact is altijd een beetje gebleven en zo om de paar jaar zagen we elkaar.

    De laatste keer vertelde hij dat hij als bekende oud-dorpsgenoot een paar jaar geleden werd uitgenodigd om het bloemencorso te openen. De burgemeester van Katwijk zei dat ze in Rijnsburg ooit de wijsgeer Spinoza onderdak hebben gegeven (het Spinozahuisje staat er nog steeds) nadat hij niet meer welkom was in Amsterdam, omdat zijn ideeën te vooruitstrevend waren.

    "Eigenlijk", zo zei de burgemeester van Katwijk, "zijn wij dus liberaler en vooruitstrevender dan Amsterdam".

    Van der Laan antwoordde toen: "dan nodig ik u uit om dat te bewijzen en volgend jaar de Gay Pride-parade op de Boulevard van Katwijk te houden."
    Machiel van der Schoot

  2. De Spelen naar Amsterdam

    Medio november 2015 reisde burgemeester Eberhard van der Laan samen met premier Rutte en de minister van Economische Zaken voor een handelsmissie naar Japan.

    In het gevolg van Van der Laan ondermeer een groep van 25 professoren en lectoren op het brede terrein van Sportwetenschap. Deze groep was vooral gericht op verkennen van de samenwerkingsmogelijkheden met Japanse universiteiten en onderzoeksinstellingen.

    Doordat Tokio in 2020 de gaststad is voor de Olympische Spelen is Japan het mecca voor de sportontwikkelingen de komende jaren. Burgemeester Van der Laan stond bekend om zijn sporthart. Naast voetbal en Ajax liep bij altijd warm voor de olympisch gedachte.

    Ook droomde Van der Laan om Amsterdam ooit weer deze Spelen te laten organiseren. Hoe mooi zou het zijn om de Spelen 100 jaar na 1928 deze weer te laten terugkomen naar Amsterdamse bodem. Niet alleen voor de sport maar ook vooral voor het maatschappelijke impact.

    De zichtbaarheid van Nederland in het buitenland zou een mooie oppimper krijgen. Hoe teleurgesteld was hij toen het kabinet Rutte II in 2012 de olympische ambitie van Amsterdam met haar regeerakkoord in de koelkast zette. De recessie bleek volgens het kabinet toen geen goed moment voor een discussie over een grootschalig investeringsprogramma dat een dergelijk evenement met zich meebrengt.

    Toch was Van der Laan een overtuigd pleitbezorger van de meerwaarde van de olympische ambitie en hij pakte vaak zijn kans om zijn pleitdooi kracht bij te zetten. Zo ook tijdens de Japan-missie.

    Tijdens het traditionele trade dinner nam burgermeester Van der Laan het woord om minister Kamp - over de hoofden van de Japanse genodigden - nationale politiek te bedrijven en minister Kamp te verlokken om de Nederlandse olympische ambitie weer uit de koelkast te halen.

    Het leidde ook in Nederland weer tot krantenkoppen. De charmante en ontwapende wijze waarop de burgervader dit probeerde staat mij in herinnering gebeiteld.
    Henk Meijer, Den Haag

    Deze persoonlijke video-opname getuigt van deze gebeurtenis:

  3. Doelpunt!

    Het is juni 1998 en de traditionele voetbalwedstrijd tussen raadsleden en ambtenaren vindt plaats in de Amsterdam Arena. Van der Laan is al enige maanden geen lid meer van de Gemeenteraad maar dit potje voetbal laat hij zich niet ontzeggen.

    Als vanzelfsprekend neemt hij in de kleedkamer de aanvoerdersrol op zich en met een ferme handdruk stelt hij zich aan mij, nieuwbakken raadslid, voor. Zoals gebruikelijk is het raadsteam kansloos en de achterstand loopt gestadig op.

    De conditie van Eberhard is matig maar techniek en inzicht zijn op orde. Dit blijkt in de tweede helft. We mogen een vrije schop nemen iets buiten de zestien en Eberhard zet zich achter de bal. Kijkt naar de muur, kijkt naar de bal. Neemt een aanloop en krult de bal ala David Beckham in de rechterbovenhoek. De doelman volstrekt kansloos latend.

    Eberhard van der Laan, de enige burgemeester die ooit echt scoorde in de Arena. Of mooier en dankzij hem, in de Johan Cruijff Arena.
    Hans Bakker, Amsterdam

  4. Oranje makkelijker dan Ajax

    Ik zat met een vriendin bij Schiller op terras, we spraken over hoe fijn de afgelopen koninginnedag was geweest zonder grote feesten op het museumplein. De burgemeester had de feesten net naar de rand van de stad laten verhuizen en de stad was weer van de Amsterdammers geweest.

    Terwijl we het hier over hadden kwam niemand minder dan burgemeester Van der Laan naar buiten lopen om een sigaretje te roken. We konden het niet laten en spraken hem aan. Hij moest verschrikkelijk lachen en we hadden een gezellig gesprek over evenementen in de stad.

    Volgens de burgemeester waren huldiging van Oranje makkelijker, dan van Ajax, omdat bij Oranje meer vrouwen meevieren en de mannen zich dan beter gedragen.

    Toen zijn sigaret op was namen we afscheid. Hij ging Schiller weer in en wij bleven achter, trots op onze burgemeester.
    Femke Diercks, Amsterdam

  5. Goed voor ze zorgen

    In 2016 vond in Den Bosch het Jeroen Boschjaar plaats en mijn moeder had daar als vrijwilliger een rol als gastvrouw. Zij sprak daar even met Eberhard tijdens zijn bezoek aan de tentoonstelling en vertelde dat haar beide zoons in Amsterdam wonen.

    Daarop antwoordde hij dat hij goed voor ze zou zorgen. Vaarwel, lieve burgervader. Veel dank voor uw goede zorgen!
    Pieter en Hugo Berkhout, Amsterdam

  6. Een fijne herinnering

    Op 26 april 2017 word ik verwacht in de Nieuwe Kerk voor de lintjesregen. Het lintje zal ik ontvangen voor mijn werk als klinisch psycholoog in de oncologie.

    Ik weet dat burgemeester Eberhard van der Laan longkanker heeft en ik vraag me af of hij zelf aanwezig zal zijn. Tot mijn genoegen is hij inderdaad zelf aanwezig, al zit zijn linker arm in een mitella, waardoor hij niet zelf de koninklijke onderscheiding kan opspelden.

    De burgemeester spreekt álle 27 te onderscheiden Amsterdammers persoonlijk toe. Tot mijn grote verrassing neemt hij daar alle tijd voor. Ook zijn woord gericht tot mij is persoonlijk en getuigt van kennis en betrokkenheid.

    Vlak voor de beweging bij het opspelden van de onderscheiding 'Officier in de Orde van Oranje Nassau' door zijn assistent fluistert hij 'Ik weet wat het is…'. Ik antwoord 'Fijn dat u er bent vandaag'. Wat ontdaan hiervan stap ik te snel het podium af om de fotograaf een mooie foto te kunnen laten maken van mij mét de burgemeester.

    Later zie ik op de foto dat de burgemeester nog naar mij reikt met zijn rechterarm, waardoor we toch nog samen op de foto staan, alsof hij weet dat een foto ter herinnering toch wel fijn is.
    Mecheline van der Linden

  7. Kort gesprek

    Stadhuis, eind 2013, de Burgemeester snelt de lift in. Ik roep hem toe: Niet weggaan hoor!

    Vlak voor het sluiten van de liftdeuren roept hij terug: Ik ga nergens naar toe! Hij heeft woord gehouden.
    Erik Wuthrich, Amsterdam

  8. Gelijk een kaartje

    Eberhard was een lief en goedhartig mens. In het begin dacht ik: een voormalig advocaat, dat zal wel een hardliner zijn, maar die indruk bleek achteraf niet te kloppen.

    De burgemeester heeft veel voor daklozen gedaan en ook de stadsnomaden een legale plek gegeven, dat is helemaal zijn verdienste. Hij stuurde me direct een kaartje nadat mijn hond was overleden. Dat tekent zijn betrokkenheid.
    Patric Hartwig, voorzitter Daklozenbond

  9. Ik viel als een blok voor hem

    Wat een mokerslag voor Mokum. Wat een vreselijk gemis. Ineens is heden = verleden = geschiedenis.

    Ik heb het voorrecht gehad om onze bijzondere burgemeester regelmatig te ontmoeten. Ik viel als een blok voor deze betrokken, bevlogen, een tikkeltje rebelse, ondeugende, humoristische en krachtige man die ook zijn kwetsbaarheid durfde te tonen.

    Een dierbare herinnering die ik mijn hele leven zal koesteren is deze foto. Hij is drie jaar geleden gemaakt toen ik mijn 25-jarig artiestenjubileum vierde in de theaterzaal van de OBA.

    Tot mijn grote verrassing zat Eberhard van der Laan met zijn vrouw en drie jongste kinderen op de eerste rij. Mijn hart breekt bij de gedachte dat zij nu zonder hem verder moeten.
    Dolly Bellefleur, Amsterdam