Opinie Bewaar

Schielijk en stiekem, het is geen sjans, ze is boos

Thomas Acda
Thomas Acda © Wolff

In de metro kijkt een meisje soms schielijk naar mij. Dat is een woord, schielijk. Schielijk en stiekem. Het is geen sjans, ze is boos. Ik krijg een blik die je normaal alleen in fillums ziet. Films waarin bijvoorbeeld een kapitein van een piratenschip naar de leprozen kijkt die hij op het kennelijk toch niet zo verlaten eiland aantrof. Of de blik van een rechercheur bij een waterlijk.

Geen idee waarom ze boos is. Ik knik vriendelijk. Ze haalt haar neus op. Nuf. Nee, dit wordt geen verkering. Het is woensdagochtend en omdat er eindeloos gesproken is dat vandaag, de vierentwintigste, de warmste vierentwintigste januari ooit/ever/van de eeuw gaat worden, zijn de cijfers 24 nogal vaak in beeld geweest en ben ik in de verkeerde veronderstelling ­gekomen dat het 24 graden gaat worden.