Opinie Bewaar

Republiek Amsterdam: het allerdiepste dieptepunt

Roelf Jan Duin
Roelf Jan Duin © Wolff

Aan vrolijke noten was woensdagavond geen behoefte in de gemeenteraad, waar hevig werd gedebatteerd over de toekomst van de stadsdelen. Dus toen SP-leider Daniël Peters zich een klein gebbetje dacht te kunnen veroorloven, sloeg de vlam voor de zoveelste keer in de pan.

Peters zei plagerig dat de Amsterdammers parkeertarieven aanzienlijk belangrijker vinden dan de discussie over het bestuurlijk stelsel. Dat was natuurlijk een grof schandaal, vond de oppositie, die de hele avond al op standje briesen stond.

PvdA-fractievoorzitter Marjolein Moorman had er 'buikpijn van' en vond de manier waarop de bestuurscommissies de nek werd omgedraaid een 'schande'. GroenLinks-leider Rutger Groot Wassink vond dat coalitiepartij D66 'de boel had belazerd'.

Dat is ook wel een beetje het lot van een oppositiepartij: veel praten, weinig voor elkaar krijgen

Wat was er aan de hand? De raad moest een besluit nemen over de bestuurscommissies, die in de huidige vorm voor geen meter functioneren. Grof gezegd is de kritiek dat ze daar politicusje aan het spelen zijn zonder dat ze budget of bevoegdheden hebben.

Coalitiepartijen VVD en SP zouden de bestuurscommissies het liefst vandaag nog afschaffen. D66, PvdA en GroenLinks willen ze juist behouden. Die drie partijen bespraken de afgelopen weken of er toch een vorm was waarin de bestuurscommissies konden blijven bestaan.

De VVD en SP kregen lucht van die gesprekken, floten coalitiegenoot D66 terug en kwamen samen tot een tussenoplossing waar niemand blij mee is en die op de lange duur zal leiden tot het definitief opheffen van de zeven stadsdelen. Een sterfhuisconstructie.

PvdA en GroenLinks voelden zich gepiepeld, want die hadden voor niks kopjes koffie met D66 gedronken, een partij waar zij toch al een vurige hekel aan hebben. Maar goed, dat is ook wel een beetje het lot van een oppositiepartij: veel praten, weinig voor elkaar krijgen. Ook inherent aan politiek: het compromis is niet altijd de fraaiste of meest logische uitkomst.

Uiteindelijk vinden Amsterdammers parkeertarieven een stuk belangrijker dan het bestuurlijk stelsel

Wie woensdagavond de coalitie en oppositie elkaar vier uur lang in de haren zag vliegen, zal vermoed hebben dat hier werd voorgesteld om een heksenverbranding op de Dam te organiseren. "Dit is het allerdiepste dieptepunt dat we hebben bereikt als raad," sprak Moorman dramatisch. De lokale democratie was 'vermoord', vond GroenLinks. Aan gezwollen retoriek geen gebrek. Maar was het nou allemaal echt zo erg?

Laten we wel wezen, die stadsdelen waren altijd al het lelijke eendje in het stemlokaal. Nog net niet zo lelijk als de waterschapsverkiezingen, maar het scheelde niet heel veel.

Weet u welke partijen uw stadsdeel besturen? Weet u wie uw stadsdeelvoorzitter is? Dan behoort u tot een zeer kleine minderheid. Een op de tien mensen kent de stadsdeelvoorzitter, blijkt uit de Amsterdamse Burgermonitor. Amsterdammers hebben geen idee wat het stadsdeel precies doet, laat staat dat ze daar een mening over hebben.
Democratie vereist geïnformeerde burgers en kennelijk vinden mensen issues die spelen op stadsdeelniveau te onbelangrijk om zich in te verdiepen.

Lokale democratie is belangrijk, met het democratische stelsel moet zorgvuldig worden omgegaan en het besluit dat de raad deze week nam, is echt niet het allerfraaiste in de geschiedenis van de Amsterdamse politiek. Maar de apocalyptische taal die door de oppositie werd gebezigd was ook wat overdreven.

Uiteindelijk vinden Amsterdammers parkeertarieven een stuk belangrijker dan het bestuurlijk stelsel.

Politiek verslaggevers Roelf Jan Duin en Michiel Couzy belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad. Reageren? r.duin@parool.nl