Opinie Bewaar

Relletjes van Chinese jongens? Er staat me niets bij

Theodor Holman.
Theodor Holman. © Het Parool

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool.

Ze zeiden: 'We moeten hard werken, en dat willen we ook'

Je kunt ook opgevoed worden met een positief vooroordeel. Bij ons thuis werd altijd waarderend gesproken over Chinezen. Mijn vader had ze in Indië meegemaakt en had bewondering voor de wijze waarop ze in het leven stonden: hardwerkend, enigszins rechtlijnig, betrouwbaar.

Ik kwam in een Chinese omgeving toen ik, eind jaren zeventig, op de Oude Waal ging wonen. Toen zag ik pas welke rol de Chinezen in onze stad speelden. Ik kende Chinese restaurants, maar ik wist niet dat ze hun eigen ziekenhuizen hadden, hun eigen artsen, opiumkitten, scholen, maffia. Het was een gemeenschap in een gemeenschap, maar een bijzonder hartelijke gemeenschap. Enigszins afstandelijk, begrijpelijk, maar je kon niet anders dan waardering hebben voor de manier waarop ze in onze stad functioneerden.

Ik kreeg Chinese kennissen en ik vroeg ze bijvoorbeeld of ze geen rol in de Amsterdamse politiek wilden spelen. (Toen ik dat vroeg maakten ze ongeveer twaalf procent van de Amsterdamse economie uit, wat toch niet gering is en ze wilden dat de overheid hun iets meer tegemoet kwam, wat helaas niet gebeurde.) Ze zeiden: 'We moeten hard werken, en dat willen we ook.'

Mijn kennissen van toen hebben het inderdaad bijzonder ver geschopt. Ik ben deze week eens gaan opletten waar ik Chinezen tegenkom. In het Concertgebouw, in het Stedelijk, in het Rijks - en dan heb ik het over de autochtone Chinezen, niet over toeristen. Op die plekken zag ik helaas nog geen meisjes met een hoofddoek, viel me op.

De Chinezen lijken nog steeds geconcentreerd rond de buurt waar ik vroeger woonde. Wat weet ik eigenlijk over die Chinezen, behalve wat ik hierboven heb beschreven? Eigenlijk weinig. En dat vind ik wel enigszins pijnlijk. Maar zou het zo niet moeten zijn? Wanneer lees je in de krant dat Chinese jongeren een juwelier hebben overvallen? Ik kan het me niet herinneren. Wanneer lees ik over relletjes van Chinese jongens? Er staat me niets bij. Wanneer zijn ze onderwerp van gesprek? Misschien wel te weinig.

Ik weet dat er heel veel Chinese vluchtelingen waren. Ze begrepen heel goed het verschil tussen integreren en assimileren. Ik ken niemand die ooit Chinezen in Amsterdam heeft gediscrimineerd. Mocht ik zelf ooit moeten vluchten, dan doe ik het zoals zij.


Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan. Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.